2ο Εξάμηνο ΑΜ

Το μάθημα «Εισαγωγή στην Αρχιτεκτονική Σύνθεση 2» αποτελεί αδιάσπαστη ενότητα με το 1ο εξάμηνο. Αξιοποιώντας τις εμπειρίες και τις γνώσεις που αποκτήθηκαν στο προηγούμενο εξάμηνο, οι σπουδάστριες και οι σπουδαστές καλούνται να συγκροτήσουν μια αρχιτεκτονική σύνθεση μικρής κλίμακας ολοκληρώνοντας την εισαγωγή στις θεμελιώδεις έννοιες της αρχιτεκτονικής. Το μάθημα εισάγει το αρχιτεκτονικό πρόβλημα μέσα σε πραγματικό χώρο. Έχει ως στόχο να εισαγάγει τις φοιτήτριες /φοιτητές στην αρχιτεκτονική σύνθεση, χρησιμοποιώντας το ευρύτερο πλαίσιό της, δηλαδή το φυσικό και το αστικό περιβάλλον. Το μάθημα μέσω της συνθετικής διερεύνησης ενός μικρού κτιρίου ερμηνεύει και συμπυκνώνει την ιστορία και την ταυτότητα καθώς και τα φυσικά χαρακτηριστικά του τόπου στον οποίον εντάσσεται. Ολοκληρώνοντας την Εισαγωγή το μάθημα συγκροτεί την κατανόηση των επιμέρους πτυχών της Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης όπως η ογκοπλαστική διαμόρφωση, η ένταξη στο περιβάλλον, η αξία του προσανατολισμού και του φωτός, η εμπειρία της κίνησης στο χώρο, η λειτουργική σχέση των χώρων μεταξύ τους, τα υλικά και οι κατασκευαστικές αρχές του κτίσματος.

Ιστορία της αρχιτεκτονικής, της πόλης και των εικαστικών τεχνών από την ίδρυση της Ρώμης έως την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική και τέχνη: Ετρουσκικές και ελληνικές επιρροές, μνημειώδης δημιουργία. Δημόσιος χώρος (fora, θέρμες, υδραγωγεία, ναοί) ανάκτορα και κατοικία. Η εξάπλωση του Χριστιανισμού και η κληρονομιά της αρχαιότητας στην ενιαία αυτοκρατορία. Παλαιοχριστιανική αρχιτεκτονική και τέχνες, κωνσταντίνεια δημιουργία. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία. Βασιλεία του Ιουστινιανού, Σκοτεινοί χρόνοι, Εικονομαχία, Μεσοβυζαντινοί χρόνοι (Μακεδονική αναγέννηση και Κομνήνεια περίοδος). Φραγκοκρατία. Υστεροβυζαντινοί χρόνοι (Παλαιολόγεια περίοδος). Αρχιτεκτονικοί τύποι, μορφές, κατασκευή και υλικά. Ψηφιδωτά, τοιχογραφίες, γλυπτός διάκοσμος, φορητές εικόνες. Ακτινοβολία του Βυζαντίου και παράδοση. Από τη ρωμαϊκή πόλη στη νέα αστική συγκρότηση και τους οχυρωμένους οικισμούς. Η εξέλιξη των πόλεων, ιστός, μνημεία και διάκοσμος.

Ανάλυση του φυσικού φωτός και των ιδιοτήτων της τονικότητας. Σύνδεση σχεδίου και χρώματος. Το φώς ως στοιχείο που ειδικεύει και τροποποιεί το χρώμα. Βασικοί νόμοι και ιδιότητες των χρωμάτων. Χρωματικές Αντιθέσεις, θερμά/ψυχρά χρώματα, συμπληρωματικά χρώματα. Αντιστοιχία τονικής και χρωματικής κλίμακας. Ασαφείς, ουδέτερες, ενδιάμεσες επιφάνειες. Το σχήμα της χρωματικής κηλίδας, η έννοια της μάζας. Χημική, φυσική, ψυχολογική διάταξη των χρωμάτων. Πειραματισμοί με κολλάζ και σχεδιαστική ανακατασκευή φωτογραφίας με χρήση αξονομετρικών αποτυπώσεων και τονική διαβάθμιση.

Σχεδιασμός εύπλαστων/ευμετάβλητων μορφών και υλικοτήτων, για την κατανόηση του συνεχώς μεταβαλλόμενου, ζωντανού/οργανικού κόσμου. Το μάθημα Πλαστική 2 διερευνά: 1. Τη μελέτη και το σχεδιασμό ροΐκών γραμμών και πλεγμάτων για την απόδοση των οργανικών μορφών. 2. Τον τρισδιάστατο σχεδιασμό οργανικών μορφών με ποικίλα υλικά και τεχνικές. 3. Τις έννοιες, κενός και συμπαγής χώρος, (ρευστός χώρος, ενδιάμεσος χώρος). 4. Τη διερεύνηση κατασκευαστικών συστημάτων που διέπουν τον οργανικό κόσμο. Ο σκελετός και η πλήρωση για την δημιουργία πλαστικών μορφών.

Το μάθημα εισάγει βασικές αρχές υπολογιστικής και αλγοριθμικής σκέψης και εφαρμογές αυτών στις δημιουργικές τέχνες και επιστήμες, εστιάζοντας στην επινόηση και προγραμματισμό διαδραστικών εφαρμογών πάσης κλίμακας, από σχεδιαστικά εργαλεία και προσομοιώσεις συστημάτων έως χωρικές διαδικτυακές εγκαταστάσεις. Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα προγραμματισμού P5.js, oι φοιτητές θα μάθουν να δημιουργούν τα δικά τους υπολογιστικά εργαλεία αντί απλώς να χρησιμοποιούν έτοιμο λογισμικό, αποκτώντας ελευθερία, ανεξαρτησία και κριτική σκέψη. Μέσω αυτής της προσέγγισης, oι φοιτητές θα μπορούν να αναλύουν βαθύτερα τα σχεδιαστικά προβλήματα με τα οποία καταπιάνονται, να θέτουν υλοποιήσιμους στόχους, να οργανώνουν τους στόχους τους σε μία σειρά από λογικά βήματα, και να γράφουν κώδικα για την υλοποίηση τους. Το μάθημα είναι προσβάσιμο σε φοιτητές χωρίς προηγούμενη εμπειρία στον προγραμματισμό, και συνδυάζει διαλέξεις, διαδραστικά παραδείγματα, εργαστηριακές ασκήσεις και μία τελική ομαδική εργασία που επιδεικνύει με δημιουργικό τρόπο την σύνθεση των τεχνικών δεξιοτήτων σε ένα σύνθετο σχεδιαστικό θέμα.

Βασικές απαιτήσεις σχεδιασμού του φέροντος οργανισμού. Είδη και προσδιορισμός δράσεων. Κατηγοριοποίηση των φορέων ως προς τη μηχανική τους συμπεριφορά. Συγκριτική παρουσίαση των βασικών κατηγοριών των γραμμικών φορέων (δοκός επί στύλου, πλαίσια, τόξα, καλώδια), ως προς την ικανότητα γεφύρωσης των ανοιγμάτων και παραλαβής των κατακόρυφων και οριζόντιων δράσεων. Προσεγγιστική επίλυση και προ-διαστασιολόγηση ισοστατικών και υπερστατικών γραμμικών φορέων με απλές μεθόδους. Εναλλακτικές τεχνικές λύσεις για τη γεφύρωση των ανοιγμάτων (συμπαγής ή δικτυωματική δοκός, ενός ή πολλών ανοιγμάτων, με άμεσες ή έμμεσες στηρίξεις), για τα υποστυλώματα (κατακόρυφα, λοξά, τύπου V ή δένδρου), τα τοιχώματα και τους συνδέσμους δυσκαψίας για την εξασφάλιση της ευστάθειας στο χώρο και την παραλαβή των οριζόντιων δράσεων (σεισμού, ανέμου, κ.λπ.). Κριτήρια επιλογής είδους φορέα και υλικού, ανάλογα με τις αρχιτεκτονικές απαιτήσεις. Εμβάθυνση στη μηχανική συμπεριφορά μελών έναντι διαφόρων καταπονήσεων, με έμφαση στην κάμψη με ή χωρίς αξονική δύναμη. Δυσκαμψία και δυστένεια γραμμικών φερόντων μελών και συσχέτιση με την βέλτιστη μορφή διατομής. Βασικές αρχές διάταξης σε κάτοψη των κατακορύφων φερόντων στοιχείων σε φορείς από οπλισμένο σκυρόδεμα για καλή συμπεριφορά έναντ ι σεισμικών δράσεων. Έννοιες κέντρου μάζας και κέντρου ελαστικής στροφής.