Γενική Κατεύθυνση: Τροποποίηση των εξωτερικών-επιφανειακών στρωμάτων ενός υλικού, μέσω κατεργασιών σχετικά χαμηλού κόστους, με στόχο την βελτίωση-ενίσχυση των ιδιοτήτων του και την χρησιμοποίηση του σε εφαρμογές υψηλών απαιτήσεων. Οι βασικές κατηγορίες Επιφανειακών Κατεργασιών διακρίνονται στις:
Α. Κατεργασίες Τροποποίησης: Τροποποίηση της επιφάνειας, με τις οποίες επιτυγχάνεται μεταβολή της κρυσταλλικής δομής, της μικροδομής ή/και της χημικής σύστασης της επιφάνειας, χωρίς εναπόθεση πρόσθετου υλικού σ’ αυτή. Ενισχύουν το ίδιο το μέταλλο βάσης με/ ή χωρίς την προσθήκη άλλου στοιχείου και στις οποίες η εξωτερική επιφάνεια του κατεργασμένου αντικειμένου ταυτίζεται με την εξωτερική επιφάνεια του αρχικού υλικού. Οι βασικές κατεργασίες επιφανειακής τροποποίησης είναι:
1. Φλογοβαφή
2. Επαγωγική βαφή
3. Βαφή µε δέσµη laser
4. Βαφή µε δέσµη ηλεκτρονίων
5. Σφαιροβολή
6. Επιφανειακή έλαση
7. Ενανθράκωση
8. Εναζώτωση
9. Ενανθρακαζώτωση
10. Βορίωση
11. Εµφύτευση ιόντων
Β. Επικαλύψεις: Κατεργασίες με απόθεση υλικού, κατά τις οποίες εναποτίθεται στην επιφάνεια στρώμα ενός άλλου υλικού (επίστρωση ή επικάλυψη), με στόχο την βελτιστοποίηση των ιδιοτήτων. Δημιουργία προστατευτικής, μεταλλικής ή κεραμικής, επικάλυψης. Οι βασικές μεθοδολογίες ανάπτυξης επικαλύψεων είναι:
1. Ηλεκτρολυτικές Επικαλύψεις
2. Επικαλύψεις Τήγματος
3. Θερμικός Ψεκασμός
4. Αναγόμωση
5. Φυσική Εναπόθεση Ατμών
6. Χημική Εναπόθεση Ατμών
- Διδάσκων: Πέτρος Τσακιρίδης
Διδακτικές Μονάδες : 4
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Σκοπός της Επιστήμης της Τεχνολογίας Επιφανειών είναι να καθοδηγήσει μηχανικούς και επιστήμονες στην επιλογή και την εφαρμογή επιφανειακών κατεργασιών που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα απαιτήσεων. Για το λόγο αυτό, η έρευνα στον τομέα της επιφανειακής ενίσχυσης των υλικών εστιάζεται τα τελευταία χρόνια σε δύο περιοχές:
Δημιουργία επιφανειακών ιδιοτήτων (αντοχή, σκληρότητα, οπτικών, αγώγιμων, ημιαγώγιμων, μαγνητικών) διαφορετικών από το υπόστρωμα.
Βελτίωση των ιδιοτήτων των υλικών που αφορούν την αλληλεπίδρασή τους με το περιβάλλον (πχ. οξείδωση, διάβρωση, τριβή), αποσκοπώντας δηλαδή στη βελτίωση των επιφανειακών ιδιοτήτων των υλικών, καθώς η επιφάνεια αποτελεί το σημείο επαφής μεταξύ ενός υλικού και του περιβάλλοντός του