Ειδικά Θέματα Ιστορίας και Θεωρίας 8ου, Μεταπολεμική τέχνη στην Ελλάδα και τον κόσμο

Σήμερα το δυσκολότερο πράγμα μοιάζει να είναι το να ορίσεις το έργο τέχνης, παρά το γεγονός ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ακριβώς το αντίθετο: δεν έχει πλέον κανένα νόημα ν’ αναρωτιέται κανείς αν ένα έργο μπορεί να είναι τέχνη, αφού η απάντηση είναι πάντα καταφατική (αν κάποιος «καλλιτέχνης» το έχει ορίσει ως τέτοια). Όπως γράφει ο Boris Groys, ένα έργο τέχνης δεν μπορεί σήμερα να «παραχθεί» ως τέτοιο, παρά μόνο να παρουσιαστεί ως τέτοιο. Ή, όπως λέει ο Danto, «τίποτε δεν είναι έργο τέχνης χωρίς την ερμηνεία που θα το καταστήσει τέτοιο». Όμως, σήμερα τα έργα τέχνης δονούνται πολύ περισσότερο απ’ οποιονδήποτε εννοιακό προσδιορισμό ή οπτικό λεξιλόγιο, απ’ τον χρηματιστηριακό τους χαρακτήρα. Είναι απορίας άξιο αν θα μπορέσουμε ποτέ ξανά να δούμε τη ζωγραφική του Van Gogh ή του Picasso ως τέχνη και όχι ως χρηματιστηριακή αξία; Ο Erwin Panofsky παρατηρεί ότι είναι σχεδόν αδύνατο να προσδιοριστεί επιστημονικά ποια είναι η καθοριστική στιγμή που ένα κατασκευασμένο αντικείμενο μετατρέπεται σε έργο τέχνης, δηλαδή ποια είναι η στιγμή ὀπου η μορφή επικρατεί της λειτουργίας. Το μάθημα αυτό θα επιχειρήσει να καταγράψει τις κατακλυσμικές φιλοσοφικές αλλαγές που συνέβησαν στο καλλιτεχνικό αιώνα από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα.