Σύγχρονα μη συμβατικά συστήματα πρόωσης, μηχανισμοί απωλειών και εξοικονόμηση
ενέργειας.
Έλικες σε δακτύλιο, έλικες αντιθέτου περιστροφής, έλικες με υπερκάλυψη, έλικες
ρυθμιζόμενου βήματος, Pod propulsion, Pump Jet propulsion, κυκλοειδείς έλικες, πρόωση με
αντίδραση (water-jet propulsion), μαγνητοϋδροδυναμική πρόωση. Έλικα-υδρόμυλος,
δακτύλιος ομαλοποίησης του ομόρου, οδηγητικά πτερύγια στη γάστρα ή στην πλήμνη της
έλικας, πτερύγια και πτερωτές στο πηδάλιο, βολβοειδές πηδάλιο κλπ.
Θεωρητικές μέθοδοι υπολογισμού της ροής γύρω από πτερύγια, έλικες και συστήματα
πρόωσης. Εισαγωγή στην κινηματική και δυναμική φύλλων και γραμμών στροβιλότητας.
Εισαγωγή στις θεωρίες φέρουσας γραμμής και επιφάνειας. Εισαγωγή στις μεθόδους
πλέγματος δινών και συνοριακών στοιχείων.
Παράμετροι μορφής έλικας και συστημάτων πρόωσης και σχέση τους με την υδροδυναμική
συμπεριφορά, τη σπηλαίωση και τους κραδασμούς. Επιλογή των παραμέτρων μορφής της
έλικας ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις σχεδίασης. Γεωμετρική σχεδίαση έλικας με τη
βοήθεια Η/Υ. Τύποι σπηλαίωσης και σχέση τους με τις παραμέτρους μορφής της έλικας.
Συστήματα πρόωσης για υψηλές ταχύτητες: Μερικώς σπηλαιούμενες και υπερσπηλαιούμενες
έλικες, αναβαπτυζόμενες έλικες.
Υπολογιστική άσκηση: Το μάθημα περιλαμβάνει την (υποχρεωτική) εκπόνηση θέματος
αναλυτικής σχεδίασης έλικας με μεθόδους CFD. Για την εκπόνηση του θέματος
χρησιμοποιούνται κώδικες Η/Υ που έχουν αναπτυχθεί από τον διδάσκοντα.
- Διδάσκων: Κωνσταντίνος Μπελιμπασάκης
Διδακτικές Μονάδες : 4
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : 1. Επισκόπηση της θεωρίας δυναμικού (potential flow)
2. Εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στις αρχές που διέπουν τις ροές με άνωση.
3. Ανωστικά στοιχεία (λεπτόγραμμα σώματα, πτερύγια) και μη ανωστικά σώματα (μη
λεπτόγραμμα σώματα, πχ κύλινδροι) σε μόνιμη ροή. Επέκταση σε μη-μόνιμη ροή.
4. Απόκτηση θεωρητικού υποβάθρου για την κατανόηση και τη μαθηματική μοντελοποίηση
προβλημάτων που αφορούν ροές με άνωση σε εφαρμογές στο θαλάσσιο περιβάλλον.
5. Ανάπτυξη αναλυτικών εργαλείων υπολογισμού των υδροδυναμικών χαρακτηριστικών
υδροτομών και πτερυγίων.
6. Εκμάθηση αριθμητικών μέθοδων επίλυσης και αντιμετώπισης των προβλημάτων ροών
με άνωση. Έμφαση σε μεθόδους συνοριακών στοιχείων (ΒΕΜ)