8ο Εξάμηνο ΑΤΜΜΓ

Το αντικείμενο της Πρακτικής Άσκησης (ΠΑ) της ΣΑΤΜ είναι η εξοικείωση των φοιτητών με την επαγγελματική πραγματικότητα της επιστήμης του Αγρονόμου & Τοπογράφου Μηχανικού και η εφαρμογή θεωρητικών γνώσεων σε πραγματικό περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα η ΠΑ: • δίνει την ευκαιρία στους φοιτητές να εφαρμόσουν στην πράξη τις θεωρητικές γνώσεις • επιτρέπει στους φοιτητές να γνωρίσουν από κοντά τον μελλοντικό χώρο εργασίας τους, τις απαιτήσεις και το αντικείμενο του επαγγέλματός τους • βοηθά στην απόκτηση αξιοσημείωτης εμπειρίας από τους εκπαιδευόμενους στη σύνθεση και στη λειτουργία ενός τοπογραφικού συνεργείου με παράλληλη εξοικείωση στην ομαδική εργασία Παράλληλα η ΠΑ συμβάλλει: o Στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και στην ανάπτυξη επαγγελματικής συνείδησης. Στη δημιουργία μόνιμων δεσμών μεταξύ της Σχολής και των Φορέων Υποδοχής (ΦΥ). ΣΤΟΧΟΣ: Το αντικείμενο της Πρακτικής Άσκησης (ΠΑ) της ΣΑΤΜ είναι η εξοικείωση των φοιτητών με την επαγγελματική πραγματικότητα της επιστήμης του Αγρονόμου & Τοπογράφου Μηχανικού και η εφαρμογή θεωρητικών γνώσεων σε πραγματικό περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα η ΠΑ: • δίνει την ευκαιρία στους φοιτητές να εφαρμόσουν στην πράξη τις θεωρητικές γνώσεις • επιτρέπει στους φοιτητές να γνωρίσουν από κοντά τον μελλοντικό χώρο εργασίας τους, τις απαιτήσεις και το αντικείμενο του επαγγέλματός τους • βοηθά στην απόκτηση αξιοσημείωτης εμπειρίας από τους εκπαιδευόμενους στη σύνθεση και στη λειτουργία ενός τοπογραφικού συνεργείου με παράλληλη εξοικείωση στην ομαδική εργασία Παράλληλα η ΠΑ συμβάλλει: o Στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και στην ανάπτυξη επαγγελματικής συνείδησης. o Στη δημιουργία μόνιμων δεσμών μεταξύ της Σχολής και των Φορέων Υποδοχής (ΦΥ). H ΠΑ έχει χρονική διάρκεια δύο (2) ημερολογιακών μηνών και πραγματοποιείται εφ όσον υπάρχουν θέσεις, σε δημόσιους (κατά προτεραιότητα) ή ιδιωτικούς φορείς ή σε αναγνωρισμένα ερευνητικά κέντρα της χώρας, με δραστηριότητα εμπίπτουσα στο αντικείμενο της Σχολής.

Εισαγωγή στην Υδρογραφία-Ωκεανογραφία. Κλάδοι της Ωκεανογραφίας. Ορισμοί και σύντομη αναδρομή. Γεωλογική Ωκεανογραφία. Θεωρία των τεκτονικών πλακών. Προέλευση των ωκεανών. Μορφολογία θαλάσσιου πυθμένα και ακτών. Υποθαλάσσια γεωλογία. Μεσοωκεάνειες ράχες. Ωκεάνιοι τάφροι. Αβυσσικές πεδιάδες, λόφοι και θαλάσσια όροι. Ρωγματογενείς ζώνες. Χαρακτηριστικά ωκεανών. Τύποι θαλασσών. Οριζόντιες και κατακόρυφες ζώνες. Χημική ωκεανογραφία. Σύσταση και ιδιότητες του θαλάσσιου νερού. Ο υδρολογικός κύκλος του νερού. Φυσικοχημικές και θερμικές ιδιότητες. Αλατότητα. Πυκνότητα. Θερμοκρασία. Στατική ευστάθεια. Στρωματοποίηση Μέθοδοι και τεχνολογίες αποτύπωσης του ωκεάνιου πυθμένα. Εισαγωγή στις ηχοβολιστικές συσκευές καιSide Sound Scaners. Δορυφορικές και εναέριες πλατφόρμες λήψης δεδομένων. Τομογραφία υποδομής ωκεάνιου πυθμένα. Ταξινόμηση πυθμένα. Ανίχνευση υδατικών πόρων και υδατικών διαθεσίμων. Ανίχνευση γεωμορφών. Δυναμική και φυσική ωκεανογραφία. Πρωτογενείς και δευτερογενείς δυνάμεις. Μηχανισμοί κίνησης. Φαινόμενο Coriolis. Σπιράλ Ekman. Ωκεάνια κυκλοφορία. Επιφανειακή κυκλοφορία. Θερμόαλη κυκλοφορία. Κατακόρυφες κινήσεις. Συστήματα Ρευμάτων. Δημιουργία και είδη κυμάτων. Η δημιουργία των τσουνάμι. Παλίρροιες. Θεωρία παλιρροιών. Χαρακτηριστικά και είδη παλιρροιών. Μη παλιρροιακές μεταβολές. Παλιρροιακά ρεύματα. Δυναμική και Στατική θεωρία της παλίρροιας. Αρμονική ανάλυση. Παλιρροιογραφήματα. Πρόγνωση παλιρροιών. Μεταβολή της Μέσης Στάθμης της Θάλασσας. Δορυφορική Αλτιμετρία. Αρχές λειτουργίας και πεδία εφαρμογών. Ιστορική αναδρομή. Αλτιμετρικά δεδομένα. Εφαρμογές στην υδρόσφαιρα. Θαλάσσιο δίκαιο. Ιστορική εξέλιξη. UNCLOS-Γενικοί ορισμοί θαλάσσιων ζωνών. Δίκαιο και περιβάλλον. Ελληνικές θαλάσσιες ζώνες. Ειδικές χαράξεις και ορισμοί. Ο ρόλος της βυθομετρίας. Γεωδαιτικές συνιστώσες των συμφωνιών. Γραμμές βάσης. Ακρίβεια καθορισμού ζωνών. Διεθνή δικαστήρια για τη θάλασσα. Γραμμές αιγιαλού και παραλίας. Νομοθεσία, αποτύπωση και χάραξη. Παράκτια διαχείριση. Παράκτιες ζώνες. Παρακολούθηση των μεταβολών της ακτογραμμής και ιστορική εξέλιξη. Παράκτιοι κίνδυνοι. Μοντέλα πλημμύρας. Μοντέλα παράκτιων και υποθαλάσσιων κατολισθίσεων. Χαρτογράφιση υδροβιότοπων. Ανάλυση μεγάλου όγκου δεδομένων και ανίχνευση μεταβολών. Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στο υδάτινο περιβάλλον. Χωροχρονική επεξεργασία, ανάλυση και οπτικοποίηση δεδομένων με χρήση σύγχρονων εργαλείων γεωπληροφορικής. Παράκτιος, θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός.

1. Συστήματα και εργαλεία καταγραφής χωρικών πληροφοριών. Τεχνολογία και προϋποθέσεις ανάπτυξης Συστημάτων Κτηματολογίου. Αρχές Σχεδιασμού. Ποιότητα διαδικασιών και υπηρεσιών. 2. Το Κτηματολόγιο ως Σύστημα Καταγραφής Χωρικών Πληροφοριών. Αναπτυξιακό Κτηματολόγιο και Συστήματα Πληροφοριών Γης ως εργαλεία Διαχείρισης και Λήψης Αποφάσεων. Διαχείριση Γης. Διοίκηση Γης. Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. 3. Πολιτική Γης: Βασικές έννοιες, ιστορικό εξέλιξης σχέσεις, αλληλεξαρτήσεις και αλληλεπιδράσεις σε συνταγματικό, νομοθετικό και τεχνικό επίπεδο. Η Πολιτική Γης στην Ελλάδα σε συνάρτηση με τις προσπάθειες νομοθετικής ρύθμισης του Ελληνικού Κτηματολογίου. Αξιολόγηση των χαρακτηριστικών της Πολιτικής Γης που ασκήθηκε στην Ελλάδα. 4. Οικονομικές διαστάσεις της ακίνητης περιουσίας, Φορολογική Πολιτική. 5. Δημόσια και Εκκλησιαστική περιουσία. 6. Αστικοποίηση. Μεταβολές Χρήσεων Γης. 7. Αυθαίρετη δόμηση, στεγαστική πολιτική. Τάσεις και δεδομένα. 8. Δασικός χώρος στην Ελλάδα. Ανάγκες καταγραφής και εξελίξεις. 9. 3D Κτηματολόγιο. Δυνατότητες 3D μοντελοποίησης. Επίπεδα ανάπτυξης 3D Κτηματολογίου. Τεχνολογία για διαχείριση 3D δεδομένων. 10. Χωρικά δεδομένα θαλάσσιου χώρου παράκτιου Κράτους. Ελληνικά δεδομένα. Διεθνής εμπειρία, τάσεις και ανάγκες προτυποποίησης. 11. Πολυκριτηριακή μέθοδος ανάλυσης και λήψης αποφάσεων, Αναλυτική Ιεραρχική Δόμηση (ΑΗΡ) για επιλογές πολιτικής γης 12. Το μέλλον των Συστημάτων Διαχείρισης Γης. Τυποποίηση, μεταρρυθμίσεις και τάσεις. Οδηγία INSPIRE, LADM, 3D Land Administration Systems, LifeCycle Thinking.

Κάθε χρόνο, οι διαλέξεις επικεντρώνονται σε μια συγκεκριμένη θεματική περιοχή όπως είναι η κλιματική αλλαγή, η κυκλική οικονομία, οι στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης, η Πράσινη Μετάβαση. Τα θέματα προσεγγίζονται κάθε φορά όχι μόνο από την επιστημονική και τεχνολογική σκοπιά αλλά και από την πλευρά της κοινωνίας. Τα θέματα διαλέξεων επικεντρώνονται στις ακόλουθες θεματικές περιοχές: 1. Αειφόρος-Αξιοβίωτη ανάπτυξη 2. Ηθική του Μηχανικού 3. Κλιματική Κρίση- Κλιματική Ουδετερότητα 4. Μετριασμός/Προσαρμογή και ανθεκτικότητα στην Κλιματική Αλλαγή 5. Ενεργειακή φτώχια 6. Εναλλακτικές μορφές ενέργειας (ΑΠΕ, Πυρηνική) 7. Προστατευόμενες περιοχές 8. Χρήσεις γης - Σχεδιασμός 9. Βιώσιμες μεταφορές 10.Οικονομικά της ενέργειας/περιβάλλοντος 11.Φυσικές καταστροφές 12.Διαχείριση αποβλήτων 13.Προστασία πολιτιστικής κληρονομίας

Ή ύλη του μαθήματος στοχεύει στην εισαγωγή των σπουδαστών/τριών στα βασικά στοιχεία των κόμβων και στη συσχέτισή τους με τη λειτουργία τους. Επιπλέον, αναφέρεται στη μεθοδολογία αξιολόγησης της λειτουργίας ειδικών στοιχείων οδικού τμήματος, κόμβων με προτεραιότητα, αλλά και υποδομών για συγκεκριμένους χρήστες του δικτύου (πεζών και ποδηλάτων). Τέλος, παρουσιάζονται οι έννοιες που αφορούν στην οδική ασφάλεια και στα ευφυή συστήματα μεταφορών.  Αρχές σχεδιασμού ισόπεδων και ανισόπεδων κόμβων  Εκτίμηση επιπέδου λειτουργίας ισόπεδων κόμβων με προτεραιότητα και κυκλικών κόμβων  Εκτίμηση επιπέδου λειτουργίας ειδικών οδικών στοιχείων (τμήματα πλέξης, κλάδοι εισόδου/εξόδου σε αυτοκινητόδρομο)  Εκτίμηση επιπέδου λειτουργίας υποδομών πεζών και ποδηλάτων  Βασικές έννοιες, σχέσεις και παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας  Ευφυή συστήματα μεταφορών ΣΤΟΧΟΣ: Το μάθημα αφορά θέματα του επιστημονικού πεδίου της κυκλοφοριακής τεχνικής, οδικής ασφάλειας και σχεδιασμού οδών. Στόχο του μαθήματος αποτελεί η κατανόηση της λειτουργίας των κόμβων και η απόκτηση δεξιοτήτων σχεδιασμού τους για την αποδοτικότερη και ασφαλέστερη λειτουργία τους. Επιπλέον οι σπουδαστές/τριες θα είναι σε θέση να αξιολογήσουν τη λειτουργία των κόμβων και των ειδικών οδικών στοιχείων (α) μέσα από κατάλληλη μεθοδολογία επίλυσης, (β) με σχεδιασμό και προσομοίωσή τους με εξειδικευμένα λογισμικά. Οι παραπάνω γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες είναι αναγκαίες στο σχεδιασμό ισόπεδων και ανισόπεδων κόμβων (όσον αφορά τα γεωμετρικά και λειτουργικά τους στοιχεία, και την διαχείριση τους) και στη μελέτη της κυκλοφορίας τους.

Μικροκυματική ακτινοβολία. Βασικές αρχές λειτουργίας των ενεργητικών μικροκυματικών δεκτών (ραντάρ). Αρχές λειτουργίας των Ραντάρ Συνθετικού Ανοίγματος (SAR). Προεπεξεργασίες απεικονίσεων SAR, μέθοδοι μείωσης της κηλίδωσης (speckle) των απεικονίσεων SAR . Μέθοδοι γεωαναφοράς των απεικονίσεων SAR. Ερμηνεία των απεικονίσεων SAR. Εφαρμογές των SAR απεικονίσεων στις χρήσεις γης, γεωργία, ωκεανογραφία, περιβάλλον (φυσικές καταστροφές) και στις μόνιμα παγωμένες εκτάσεις. Συμβολομετρία. Διαφορική συμβολομετρία. Ανάλυση χρονοσειρών συμβολογραμμάτων SAR.

Αντικείμενο του μαθήματος είναι η εξοικείωση των σπουδαστών με το αντικείμενο του πολεοδομικού σχεδιασμού με εκτενή αναφορά στις μεθόδους και τα εργαλεία αυτού. Διδάσκονται αναλυτικά οι διαδικασίες για την εκπόνηση σχεδίων και προγραμμάτων στις διάφορες κλίμακες ενώ λαμβάνονται υπόψη οι συσχετισμοί του πολεοδομικού σχεδιασμού με το περιβάλλον και τις μεταφορές. Οι θεματικές περιοχές που εξετάζονται κατά τη διάρκεια του εξαμήνου είναι οι εξής: 1.Ιστορικό και θεωρητικό πλαίσιο του αστικού σχεδιασμού: Μέσα από 4 διαλέξεις πραγματοποιείται η μετάβαση από τη θεωρία του πολεοδομικού σχεδιασμού στο πλαίσιο υλοποίησης του αστικού σχεδιασμού, συνδέοντας το μάθημα αυτό με το υποχρεωτικό μάθημα της Πολεοδομίας (8ο εξάμηνο). Οι επιμέρους ενότητες που παρουσιάζονται σχετίζονται με 1. Τη συγκριτική παρουσίαση των επιπέδων χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη, 2. Το ιστορικό πλαίσιο του πολεοδομικού και αστικού σχεδιασμού υπό το πρίσμα παραδειγμάτων, 3. Τις σύγχρονες αντιλήψεις για την οργάνωση της γειτονιάς, γεγονός που εξετάζεται και μέσω μελετών περίπτωσς αναφορικά με το ιδανικό μέγεθος γειτονιάς, την κατανομή των χρήσεων γης και την ανάπτυξη νέων προτύπων δραστηριότητας, όπως τα open mallsκαι 4. Την πρακτική της αστικής ανάπλασης που εξετάζεται παράλληλα με το ζήτημα της αστικής αναζωογόνησης και του εξευγενισμού. 2.Μεθοδολογικά ζητήματα κατά την άσκηση του αστικού σχεδιασμού: Μέσα από 3 διαλέξεις, η συγκεκριμένη θεματική δίνει βάρος 1. σε χρήσιμες μεθόδους που τυγχάνουν διαδεδομένης εφαρμογής κατά την άσκηση του πολεοδομικού σχεδιασμού. Οι συγκεκριμένες μέθοδοι 2. συγκρίνονται και με τις αντίστοιχες του πολεοδομικού σχεδιασμού ώστε να γίνει κατανοητή, από τις/ους σπουδάστριες/ές, η ανάγκη για αξιοποίηση διαφορετικών εργαλείων αναλόγως της κλίμακας και της σκοπιμότητας της μελέτης. Παράλληλα, 3. Γίνεται λόγος για το εργαλείο της «σύνταξης του χώρου» (space syntax) και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί στην αναλυτική διαδικασία στην κλίμακα του αστικού σχεδιασμού. 3.Ζητήματα βιωσιμότητας κατά την άσκηση αστικού σχεδιασμού: Το περιεχόμενο των 4 διαλέξεων που απαρτίζουν τη θεματική αυτή αναφέρεται: 1. Στην κινητικότητα και τη σχέση της με την αστική ανάπλαση, 2. Στην περιβαλλοντική διάσταση στον αστικό σχεδιασμό, 3. Στην αστική ανθεκτικότητα και την αστική ανασυγκρότηση, 4. Στην οικονομική διάσταση στον αστικό σχεδιασμό και συγκεκριμένα στις επιπτώσεις που έχουν δράσεις αστικής αναζωογόνησης για τις αξίες γης. Το τελευταίο ζήτημα προσεγγίζεται και στην κλίμακα του πολεοδομικού σχεδιασμού μιας που οι επιπτώσεις περιορισμένης έκτασης έργων μπορούν να είναι γενικευμένες για το σύνολο μιας περιοχής ή/και πόλης. 4.Διαδικαστικά ζητήματα άσκησης πολεοδομικού και αστικού σχεδιασμού: Πρόκειται για μια μικρή θεματική που θεραπεύεται μέσω 2 διαλέξεων. Εστιάζει το ενδιαφέρον της 1. Σε νομικά ζητήματα που επηρεάζουν στην άσκηση του πολεοδομικού σχεδιασμού και 2. Στις διαδικασίες που ακολουθούνται για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού, την εξέταση των αρμόδιων, κατά περίπτωση, φορέων και των εργαλείων και προοπτικών για χρηματοδότηση έργων. Πέραν του θεωρητικού μέρους, υπάρχει το εφαρμοσμένο κομμάτι του μαθήματος, που αποτελεί και τη ραχοκοκαλιά του. Πρόκειται για ένα θέμα που επιχειρεί να λύσει με σχεδιαστικό τρόπο ένα σημαντικό αστικό πρόβλημα κάποιας κεντρικής περιοχής μιας πόλης (συνήθως της Αθήνας). Ενδεικτικά μπορεί να μελετήσουν τη διαμόρφωση πολεοδομικής μελέτης σε δοσμένη περιοχή εφαρμόζοντας συγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο, ενώ εκπονούν τα διαδικαστικά βήματα αυτής με βάσει τις προδιαγραφές. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η συμβολή ανάλογων εργασιών που εκπονούν οι σπουδαστές/στριες καθώς η τυπολογία αυτών ομοιάζει με βήματα ανάλογων σχεδίων και προγραμμάτων (Πολεοδομική Μελέτη, Πράξη Εφαρμογής, Μελέτη Ανάπλασης κ.α.) τα οποία είναι θεσμοθετημένα στο ελληνικό περιβάλλον και εκπονούνται από ΑΤΜ και άλλες ειδικότητες ήδη από το 1983. Κατά τη διάρκεια του εφαρμοσμένου μέρους, οι σπουδάστριες/ές εξοικειώνονται με τις διάφορες θεωρίες αστικού σχεδιασμού καθώς και με έννοιες που θα αξιοποιηθούν κατά την κατάρτιση της εργασίας. Παράλληλα, μαθαίνουν να λειτουργούν ομαδικά για την διατύπωση σχεδιαστικών προτάσεων σε ενδο-αστική κλίμακα, την παρουσίαση ενός δομικού σχεδίου και την εξειδίκευση των προτάσεών τους (συνήθως μέσω φωτορεαλισμού), στη μεγάλη κλίμακα. Αξίζει να σημειωθεί πως, λόγω της φύσης του μαθήματος, στην εκπαιδευτική διαδικασία ενσωματώνεται ένα ολιγόωρης διάρκειας σεμινάριο για την εκμάθηση της χρήσης σχεδιαστικών προγραμμάτων, όπως το SketchUp. ΣΤΟΧΟΣ: Το μάθημα αφορά σε θέματα του επιστημονικού πεδίου της πολεοδομίας. Μέσα από το μάθημα, οι σπουδάστριες/ές: (α) εμπεδώνουν τις θεωρητικές και τεχνικές έννοιες του πολεοδομικού σχεδιασμού και (β) προσεγγίζουν τους επιμέρους φορείς που είναι υπεύθυνοι για τον πολεοδομικό σχεδιασμό, αφού (γ) κατανοήσουν ικανοποιητικά το θεσμικό πλαίσιο. Στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση των εργαλείων και των μεθόδων που αξιοποιούνται στο σχεδιασμό των πόλεων και των επιμέρους περιοχών τους (πολεοδομική ενότητα, γειτονιά, κλπ). Οι σπουδάστριες/ές αναμένεται να αποκτήσουν δεξιότητες σχεδιασμού των αστικών περιοχών αυτών και να προσεγγίσουν τις διαδικασίες ανάπλασης μικρών χωρικών ενοτήτων. Κάτι τέτοιο γίνεται μέσα από την εμπέδωση της θεωρητικής γνώσης μέσα από τη σειρά διαλέξεων αλλά και από την εμπειρική εφαρμογή της γνώσης αυτής σε ένα θέμα εξαμήνου.

Οι διαλέξεις του μαθήματος επικεντρώνονται σε θεωρητικό επίπεδο στις ακόλουθες θεματικές περιοχές: 1. Βασικές έννοιες διαχείρισης φυσικών πόρων 2. Αρχές Αειφορίας 3. Αρχές Περιβαλλοντικού Δικαίου (Αρχή της Πρόληψης, Αρχή της Προφύλαξης, Αρχή της δημοσιοποίησης, Πρόσβασης στην περιβαλλοντική πληροφορία) 4. Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων 5. Διεθνής εμπειρία σε θέματα Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων 6. Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο περιβαλλοντικής αδειοδότησης (Νομοθεσία, ΚΥΑ, διαδικασία ΕΠΕ, Προσφυγή στο ΣτΕ) 7. Τεχνικές εκτίμησης επιπτώσεων (Μήτρες επιπτώσεων) 8. Ανάλυση Κύκλου Ζωής 9. Στρατηγική Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Θεσμικό πλαίσιο, διαδικασία) 10. Επανορθωτικά Μέτρα (Σχεδιασμός, προσαρμογή, αξιολόγηση, αποτίμηση) 11. Ανάλυση μελετών περίπτωσης ΜΠΕ/ΣΜΠΕ Στο πλαίσιο του μαθήματος εκπονείται ομαδικό θέμα με αντικείμενο την διερεύνηση από τους σπουδαστές των βημάτων εκπόνησης μιας ΜΠΕ/ΣΜΠΕ για ένα πραγματικό έργο /σχέδιο/πρόγραμμα ΣΤΟΧΟΣ: Το μάθημα των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων είναι ένα μάθημα διατομεακό επιλογής – κατεύθυνσης και απευθύνεται στους σπουδαστές της ΣΑΤΜ 8ου Εξαμήνου. Σκοπός του Μαθήματος είναι να προσφέρει στους σπουδαστές τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις αλλά και εμπειρίες εφαρμογής, προκειμένου να δημιουργήσουν το γνωστικό υπόβαθρο που θα τους βοηθήσει αργότερα να αντιμετωπίζουν τα θέματα των επιπτώσεων στο περιβάλλον από τα σχεδιαζόμενα Τεχνικά Έργα αλλά και τα Προγράμματα (αναπτυξιακά, χωροταξικά, κλπ.). Περιλαμβάνει ακόμα εκπόνηση θέματος που στοχεύει στην εμπέδωση και κατανόηση των βασικών εννοιών της περιβαλλοντικής αδειοδότησης με έμφαση στο τι είναι μελέτη και πως γίνεται, τα πρότυπα που ακολουθούνται στις ΜΠΕ/ΣΜΠΕ, τις μεθοδολογίες εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, την αξιολόγηση και τη διαδικασία παρακολούθησης ΜΠΕ/ΣΜΠΕ, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, τα επανορθωτικά μέτρα.

Βασικό αντικείμενο του μαθήματος είναι η μελέτη της επιθυμητής διαμόρφωσης των χωρικών δομών, με στόχο την αποτελεσματικότερη διαχείριση/αξιοποίηση των φυσικών, πολιτιστικών και ανθρώπινων πόρων προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, στο πλαίσιο του γενικότερου σχεδιαστικού στόχου της βιώσιμης ανάπτυξης. Πιο συγκεκριμένα, ο χωροταξικός σχεδιασμός, έχοντας ως πεδίο εφαρμογής τον γεωγραφικό χώρο, επιχειρεί να οριοθετήσει, σε ένα μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα, εκείνες τις παρεμβάσεις που θα διασφαλίσουν τον μετασχηματισμό των χωρικών δομών προς μία επιθυμητή κατεύθυνση, ικανή να διασφαλίσει την ομαλή επιδίωξη κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών στόχων, να εξομαλύνει τις συγκρούσεις και να διασφαλίσει τη μακρόπνοη ευημερία του κοινωνικού συνόλου. Το θεωρητικό πλαίσιο του μαθήματος εστιάζει στην κατανόηση βασικών θεωρητικών εννοιών, στην εμβάθυνση στις μεθοδολογικές προσεγγίσεις, τα μέσα και εργαλεία χωροταξικού σχεδιασμού, και στην εξοικείωση με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο και τη διαχρονική εξέλιξή του. Πιο συγκεκριμένα περιλαμβάνει διαλέξεις στα παρακάτω θέματα: - Εισαγωγή - Η έννοια του σχεδιασμού γενικότερα και του Χωροταξικού Σχεδιασμού ειδικότερα στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης - Θεωρητικές Προσεγγίσεις του Σχεδιασμού - Σύστημα χωρικού σχεδιασμού - Ορισμοί, Ιεραρχικά Επίπεδα Λήψης Αποφάσεων - Η Διαδικασία του Σχεδιασμού - Στάδια - Παρούσα κατάσταση και δυναμική των χωρικών συστημάτων – Εμβάθυνση / αξιολόγηση διαχρονικής χωρικής – ποιοτικής και ποσοτικής – πληροφορίας - Σχεδιασμός βιώσιμης μελλοντικής εξέλιξης των χωρικών συστημάτων – Ανάλυση Σεναρίων στον χωρικό σχεδιασμό - Η Έννοια της Αξιολόγησης στον χωρικό σχεδιασμό Θεσμικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού - Διαχρονική Εξέλιξη Η Περιβαλλοντική Διάσταση των Χωροταξικών Μελετών Το εφαρμοσμένο μέρος εμβαθύνει στα επιμέρους στάδια που ακολουθούνται για την εκπόνηση μιας χωροταξικής μελέτης μέσα από την εκπόνηση σχετικής εργασίας, υλοποιώντας αυτή σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας. Η θεματολογία της μελέτης αυτής ποικίλλει ανά ακαδημαϊκό έτος. Ακόμη μελετώνται από τους σπουδαστές/στριες και συζητώνται, στο πλαίσιο του μαθήματος, χωροταξικά σχέδια διαφόρων σχεδιαστικών επιπέδων (εθνικό και περιφερειακό), καθώς και άλλες πολιτικές / εθνικές στρατηγικές, που είναι χρήσιμες στο πλαίσιο της εργασίας και του μαθήματος γενικότερα.

Αντικείμενο σχεδιασμού, οριακές καταστάσεις σχεδιασμού, δράσεις, συντελεστές φορτίσεων, συνδυασμός δράσεων, μηχανικές ιδιότητες χάλυβα και σκυροδέματος. Δομικά στοιχεία και δομικά συστήματα κατασκευών από οπλισμένο σκυρόδεμα: προσομοίωση δομικών στοιχείων και συστημάτων, μέθοδοι ανάλυσης για οριακή κατάσταση αντοχής και λειτουργικότητας. Αντοχή και σχεδιασμός διατομών δομικών στοιχείων που καταπονούνται σε: κάμψη σε ορθή δύναμη, διάτμηση, στρέψη, διάτρηση και λυγισμό. Εφαρμογές σε πλάκες, πλακοδοκούς, υποστυλώματα και μεμονωμένα πέδιλα. Έλεγχοι λειτουργικότητας σε παραμόρφωση. Λεπτομέρειες όπλισης, επικαλύψεις οπλισμών, αποστάσεις ράβδων, ελάχιστες απαιτήσεις διαστάσεων και οπλισμού σε δομικά στοιχεία.

Το περιεχόμενο του μαθήματος περιλαμβάνει: ανάλυση του σύμπλοκου εδάφους-νερού-καλλιέργειας, διηθητικότητα εδάφους, ποιότητα αρδευτικού νερού, εξάτμιση-εξατμισοδιαπνοή, ανάγκες σε αρδευτικό νερό, παροχές σχεδιασμού σε αρδευτικά δίκτυα, τις αρχές σχεδιασμού αρδευτικών δικτύων ανοικτών και κλειστών υπό πίεση αγωγών, καθώς και των συναφών στραγγιστικών δικτύων, επιφανειακές μέθοδοι άρδευσης: κατάκλυση και λωρίδες, δίκτυα επιφανειακής άρδευσης, δίκτυα καταιονισμού, δίκτυα στάγδην άρδευσης, στραγγίσεις εδαφών, σχεδιασμός ατομικού δικτύου άρδευσης με καταιονισμό.

Το μάθημα περιλαμβάνει αντικείμενα που αφορούν στο σχεδιασμό και στην εκμετάλλευση συστημάτων αστικών συγκοινωνιών, στο σχεδιασμό, στην λειτουργία και στην εκμετάλλευση σιδηροδρομικών συστημάτων και υποδομών, καθώς και σε θέματα εμπορευματικών μεταφορών και συνδυασμένων μεταφορών. Το περιεχόμενο του μαθήματος έχει ως εξής: •Εισαγωγή στα Συστήματα Αστικών Συγκοινωνιών •Σχεδιασμός Δικτύων και Γραμμών Αστικών Συγκοινωνιών •Λειτουργικά Χαρακτηριστικά Αστικών Συγκοινωνιών – Θεωρία και Εφαρμογή •Δρομολόγηση Αστικών Συγκοινωνιών – Θεωρία και Εφαρμογή •Τιμολόγηση, εμπορική διαχείριση Αστικών Συγκοινωνιών •Σύγχρονες Τεχνολογίες, τηλεματική και ηλεκτροκίνηση στις αστικές συγκοινωνίες •Ευέλικτες συγκοινωνίες και συστήματα ταξί •Έλξη σιδηροδρομικών συστημάτων •Κυκλοφορία σιδηροδρομικών συστημάτων •Κυκλοφορία σιδηροδρομικών συστημάτων – Εφαρμογές •Σταθμοί σιδηροδρομικών συστημάτων •Αστικά σιδηροδρομικά συστήματα – Μετρό – Τραμ •Εισαγωγή στις Εμπορευματικές και Συνδυασμένες Μεταφορές

Εισαγωγή - Εξισώσεις ασταθούς ροής. Ομοιόμορφη ροή. Συνάρτηση ειδικής ενέργειας, κρίσιμη ροή, υδραυλικό άλμα. Ανομοιόμορφη ροή - Αριθμητική επίλυση διαφορικής εξίσωσης ενέργειας. Προφίλ ελεύθερης επιφάνειας σε ανομοιόμορφη ροή. Συνάρτηση ποσότητας κίνησης - Αναλυτική λύση εξίσωσης ενέργειας. Εισαγωγή στις υδραυλικές κατασκευές. Κατακόρυφος καταβαθμός ως συσκευή μέτρησης παροχής. Κατακόρυφος καταβαθμός ως στοιχείο υδραυλικού έργου. Υδραυλική λειτουργία οχετών και γεφυρών. Ροή δια μέσου υπερχειλιστών και θυροφραγμάτων. Υποκρίσιμη ροή σε συναρμογές ανοικτών αγωγών. ΣΤΟΧΟΣ: Πρόκειται για βασικό μάθημα στο επιστημονικό αντικείμενο της ροής του νερού με ελεύθερη επιφάνεια που είναι ο κανόνας στη ροή του νερού για μεγάλο εύρος υδραυλικών έργων αλλά και για διεργασίες του φυσικού περιβάλλοντος. Ή ύλη του μαθήματος στοχεύει στην εισαγωγή των σπουδαστών στις βασικές έννοιες της ροής με ελεύθερη επιφάνεια, ή, αλλιώς, σε ανοικτούς αγωγούς, τις εξισώσεις που περιγράφουν τη ροή, την επίλυση των εξισώσεων αυτών για τυπικά απλά προβλήματα, καθώς και τα φυσικά φαινόμενα που συνδέονται με τις εν λόγω ροές. Στο δεύτερο μέρος του μαθήματος εξετάζονται οι τυπικές υδραυλικές κατασκευές που συνοδεύουν συνήθως τα μεγάλα υδραυλικά έργα. Σε αυτό το μέρος του μαθήματος γίνεται αξιοποίηση των γνώσεων του πρώτου μέρους. Είναι μάθημα απαραίτητο για την Εμβάθυνση «Διαχείριση Υδατικών Πόρων» και συμπληρώνει και επεκτείνει τις γνώσεις του μαθήματος της Εφαρμοσμένης Υδραυλικής. Πρακτικά, όλα τα μαθήματα του 9ου εξαμήνου για την Εμβάθυνση «Διαχείριση Υδατικών Πόρων» απαιτούν γνώσεις αυτού του μαθήματος.

Εισαγωγή Απόλυτες και σχετικές μετρήσεις βαρύτητας Επίγειες μετρήσεις βαρύτητας. Σύντομη ιστορική αναδρομή των κλασικών οργάνων και μεθόδων μέτρησης της βαρύτητας (εκκρεμή, βαλλιστικές μέθοδοι, πτώση ελευθέρων μαζών, κ.ά.). Σύγχρονες μέθοδοι και όργανα μετρήσεων της σχετικής και απόλυτης τιμής της βαρύτητας. Τεχνολογίες συλλογής βαρυτημετρικών δεδομένων – Εργασίες πεδίου Γεωδαιτικά βαρυτήμετρα, αρχές λειτουργίας τους, μέθοδοι βαθμονόμησης και έλεγχοι. Απόλυτα βαρυτήμετρα, αρχές λειτουργίας τους, πηγές σφαλμάτων, μέθοδοι επεξεργασίας δεδομένων και επίπεδα ακρίβειας. Διορθώσεις των μετρήσεων εξαιτίας των χαρακτηριστικών και της συμπεριφοράς των οργάνων. Επεξεργασία μετρήσεων βαρύτητας, Γήινη παλίρροια, Βαρυτημετρικά δίκτυα Διορθώσεις των μετρήσεων βαρύτητας, εξαιτίας των διαχρονικών μεταβολών φυσικών φαινομένων στο εσωτερικό και εξωτερικό της Γης. Βαρυτημετρική μέθοδος γεωφυσικής διασκόπησης, Παραδείγματα Θεμελιώδεις αρχές της Γεωδαισίας και της σχέσης της με τη Φυσική της Γης. Βασικές έννοιες και αρχές των γεωφυσικών διασκοπήσεων. Σύντομη ιστορική αναδρομή και εισαγωγή στις γεωδαιτικές τεχνολογίες που συνεισφέρουν στα πεδία εφαρμογής της γεωφυσικής έρευνας. Αναλυτικές μέθοδοι υπολογισμού του βαρυτικού σήματος Υπολογισμός δυναμικού απλών γεωμετρικών σωμάτων (σφαίρα, παραλληλεπίπεδο, κύλινδρος, κώνος, πολύεδρο) Αριθμητικές και υβριδικές μέθοδοι υπολογισμού του βαρυτικού σήματος Μετασχηματισμοί Fourier Υπολογισμοί τοπογραφικών διορθώσεων Παγκόσμια ψηφιακά μοντέλα τοπογραφίας και φλοιού Ολοκληρωματικές μέθοδοι προσδιορισμού του πεδίου βαρύτητας Θεωρίες της ισοστασίας Το μοντέλο Airy/Heiskanen, Pratt/Hayford Στοχαστικές και φασματικές μέθοδοι προσδιορισμού του πεδίου βαρύτητας Σφαιρική αρμονική ανάλυση και σύνθεση Πολυφασματικές εφαρμογές Εφαρμογή της ελαχιστοτετραγωνικής σημειακής προσαρμογής Εγκατάσταση βαρυτημετρικών δικτύων υψηλής ακρίβειας, σε παγκόσμια, περιφερειακή και τοπική κλίμακα. Χάρτες ανωμαλιών βαρύτητας. Μοντέλα και αναλυτικές μέθοδοι πρόγνωσης και παρεμβολής των ανωμαλιών βαρύτητας σε τυχαίες ή κανονικές διατάξεις σημείων ενδιαφέροντος. Γενικές αρχές γεωδαιτικής και γεωφυσικής ερμηνείας των μετρήσεων του πεδίου βαρύτητας. Το γεωδαιτικό πρόβλημα συνοριακών τιμών Stokes και η λύση του Το γεωδαιτικό πρόβλημα συνοριακών τιμών Molodensky και η λύση του Δημιουργία αλγορίθμων για τον προσδιορισμό του πεδίου βαρύτητας σε τοπική κλίμακα Δημιουργία αλγορίθμων για τον προσδιορισμό του πεδίου βαρύτητας σε παγκόσμια κλίμακα Χρήση αλγορίθμων για τον προσδιορισμό του πεδίου βαρύτητας σε διάφορες κλίμακες