9ο Εξάμηνο ΝΜΜ

Το μάθημα αφορά την οριακή αντοχή ναυπηγικών κατασκευών και τις σχετικές απαιτήσεις των κανονισμών. Περιλαμβάνει Α) αρχές και θεωρία της μηχανικής για τον προσδιορισμό της μέγιστης αντοχής κατασκευαστικών στοιχείων, τμημάτων κατασκευής (διπύθμενο, πρώρα, ενισχυμένων ελασμάτων) και πλοίων, Β) να μεταδώσει τις τεχνικές για την εκτίμηση της μέγιστης αντοχής Γ) να παρουσιάσει τους σχετικούς κανονισμούς νηογνωμόνων.

Εισαγωγή και μελέτη στη ναυτική και θαλάσσια ασφάλεια. Ανάλυση των εννοιών SAFETY I και SAFETY II. Εισαγωγή και ανάλυση της μεθοδολογίας Formal Safety Assessment (FSA) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ). Ανάλυση της μηχανοτεχνικής ρίσκου (risk engineering) και της έννοιας της επανατακτικότητας (resilience engineering) στις θαλάσσιες μεταφορές. Μελέτη και διαχείριση ρίσκου στη ναυτιλία: κοινωνικό ρίσκο, μεμονωμένο ρίσκο, αντιλαμβανόμενο ρίσκο και εκτίμηση συνεπειών (συμπεριλαμβανομένων στοιχείων από το περιβάλλον, ρύπανση από πετρέλαιο). Καταγραφή των διαστάσεων της διακινδύνευσης (ρίσκου) και μελέτη ορίων αποδοχής (για τη σχεδίαση και λειτουργία των πλοίων). Ποσοτικοποιημένες μεθοδολογίες για την ανάλυση, αποτίμηση και διαχείριση του ρίσκου (διακινδύνευσης) – συμπεριλαμβανομένων αναλύσεων ρίσκου-ωφελειών. Ανάλυση ναυτικών ατυχημάτων. Στοιχεία βιωσιμότητας της ναυτιλίας. Παρουσίαση και κριτική ανάλυση κανονισμών για τη ναυτική και θαλάσσια ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος από πλοία. Οργάνωση αντιρρυπαντικών επιχειρήσεων και σχεδίαση/λειτουργία αντιρρυπαντικών σκαφών και εξοπλισμού.

Μελέτη του ανθρώπινου παράγοντα και εισαγωγή στην ανθρώπινη αξιοπιστία στις θαλάσσιες μεταφορές. Αποτίμηση και ποσοτικοποίηση του ρόλου του ανθρώπινου στοιχείου. Παρουσίαση θεωρίας και μεθοδολογιών πρώτης και δεύτερης γενεάς για την εκτίμηση και βελτίωση της ανθρώπινης αξιοπιστίας και εφαρμογή τους στις θαλάσσιες μεταφορές. Ο άνθρωπος σαν πηγή κινδύνων, αλλά και σαν μέτρο αποκλιμάκωσης κρίσιμων καταστάσεων: αναφορά στη σύγχρονη θεώρηση της ολοκληρωμένης εκτίμησης για τον ανθρώπινο παράγοντα. Παρουσίαση συγκριτικών προσεγγίσεων σε εφαρμογές στις θαλάσσιες μεταφορές και σε ναυτικά ατυχήματα. Στοιχεία ανθρωποκεντρικής σχεδίασης πλοίων.

Το μάθημα εμβαθύνει στο αντικείμενο της ευστάθεια πλοίων δίνοντας έμφαση στην κατανόηση της έννοιας της δυναμικής ευστάθειας και στη μαθηματική της διατύπωση. Επεξηγούνται τα φαινόμενα δυναμικής αστάθειας που είναι δυνατό να εκδηλωθούν σε πλοία, όταν αυτά υπόκεινται κατά τη λειτουργίας τους σε ισχυρές επιδράσεις ανέμου και κυμάτων. Προς τον σκοπό αυτό αναπτύσσονται και αναλύονται στοχευμένα μαθηματικά μοντέλα δυναμικής συμπεριφοράς με βάση συνήθεις διαφορικές εξισώσεις. Η μαθηματική επεξεργασία των εξισώσεων αυτών διασυνδέεται με τις σχεδιαστικές και λειτουργικές παραμέτρους του πλοίου ούτως ώστε να αναδεικνύεται η επίδραση στη συμπεριφορά των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών ενός πλοίου. Επεξηγείται το επιστημονικό υπόβαθρο των διεθνών κανονισμών ευστάθειας και αξιολογούνται οι υποθέσεις και τα αποτελέσματα στα οποία έχουν βασιστεί. Διδάσκονται επίσης οι βασικές αρχές πιθανοτικών μεθόδων που εφαρμόζεται για την αξιολόγηση της ευστάθειας πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων κατάκλυσης θεωρουμένων ως στεγανών χώρων του πλοίου.

Το μάθημα αποτελεί το βασικό μάθημα για τη κατανόηση της προσομοίωσης της συμπεριφοράς κατασκευών με Πεπερασμένα Στοιχεία (ΠΣ). Στους γενικούς μαθησιακούς στόχους συγκαταλέγονται οι ακόλουθοι: •Η κατανόηση από τον σπουδαστή της διαφοράς μεταξύ της ανάλυσης συνεχούς μέσου με αναλυτική μηχανική και της ανάλυσης με χρήση διακριτών συστημάτων. •Η κατανόηση των παραδοχών που διέπουν αριθμητικές τεχνικές και μεθόδους επίλυσης όπως αυτή των πεπερασμένων στοιχείων. •Η κατανόηση των βασικών στοιχείων θεωρίας της μεθόδου των ΠΣ. •Η ανάπτυξη επιδεξιότητας χρήσης εμπορικών προγραμμάτων ΠΣ για την ανάλυση κατασκευών γενικότερα και κατασκευαστικών συνόλων πλοίων ειδικότερα. •Η ανάπτυξη επιδεξιότητας προγραμματισμού απλοϊκών διακριτών συστημάτων.

Είδη συστημάτων αγκύρωσης. Μόνιμες και προσωρινές αγκυρώσεις. Περιγραφή των στοιχείων που συνθέτουν ένα σύστημα αγκύρωσης (κλάδοι αγκύρωσης, άγκυρες, υλικά). Στατική ανάλυση συστημάτων αγκύρωσης απλών και πολλαπλών κλάδων (εξίσωση μη ελαστικής και ελαστικής αλυσοειδούς, ενδιάμεσοι πλωτήρες, διαφορετικά υλικά). Σχεδίαση συστημάτων αγκύρωσης απλών και πολλαπλών κλάδων (φορτίσεις σχεδιασμού από άνεμο, ρεύματα και κύματα στη πλωτή κατασκευή, προκαταρκτική επιλογή γεωμετρικών και αδρανειακών χαρακτηριστικών των κλάδων αγκύρωσης, προσδιορισμός της ακαμψίας του συστήματος αγκύρωσης, αποκρίσεις της αγκυρωμένης κατασκευής, κατασκευή της χαρακτηριστικής καμπύλης εξωτερικής φόρτισης μετατόπισης, έλεγχοι επάρκειας). Κανονισμοί σχεδίασης συστημάτων αγκύρωσης σύμφωνα με νηογνώμονες και άλλους οργανισμούς.

Εισαγωγή στην ασφάλεια και υγεία της εργασίας – Εργατικό ατύχημα – Αιτίες των εργατικών ατυχημάτων – Διαχείριση επαγγελματικού κινδύνου – Η μέθοδος των 5 βημάτων – Επικίνδυνοι φυσικοί παράγοντες – Εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου – Επικίνδυνοι χημικοί παράγοντες – Κίνδυνοι από εξοπλισμό εργασίας – Κίνδυνοι από το ηλεκτρικό ρεύμα – Εργασίες σε ύψη – Πυροπροστασία – Εκρηκτικές ατμόσφαιρες – Διαδικασίες Gas Free – Κίνδυνοι από εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης & φιάλες αερίων – Εργασίες αμμοβολής και υδροβολής – Κίνδυνοι στις ναυπηγικές και ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες.

Η Αναλυτική Μηχανική αφορά στη θεωρητική θεμελίωση της δυναμικής μηχανικών και άλλων συστημάτων με βάση μεταβολικές αρχές και την περιγραφή της κατά Lagrange και Hamilton. Η περιγραφή αυτή διευκολύνει την ανάλυση σύνθετων συστημάτων, αποτελεί τη βάση για την ποιοτική μελέτη της δυναμικής πολυπλοκότητας (complexity) και παρέχει έννοιες και μεθόδους για την περιγραφή πολλών φυσικών θεωριών. Λαγκρανζιανή δυναμική: Αρχή των Δυνατών Έργων, Αρχή D’Alembert, Ολόνομοι και ανολόνομοι δεσμοί, δυνάμεις δεσμών. Γενικευμένες συντεταγμένες και θεσεογραφικός χώρος. Εξισώσεις Lagrange. Γενικευμένη ορμή, αγνοήσιμες συντεταγμένες και θεωρήματα διατήρησης. Γενικευμένο δυναμικό, γενικευμένη ενέργεια και ολοκλήρωμα του Jacobi. Μετασχηματισμοί γενικευμένων συντεταγμένων. Δυναμική και τροχιές στο χώρο θέσεων-ταχυτήτων. Συμμετρίες και θεώρημα Noether. Μεταβολικές Αρχές: Πλεονεκτήματα μεταβολικής διατύπωσης, Αρχή της ελάχιστης δράσης και αρχή του Hamilton. Λογισμός των μεταβολών και εξισώσεις Euler-Lagrange. Επέκταση της Αρχής του Hamilton περιπτώσεις ανολόνομων δεσμών. Δυνάμεις των δεσμών και πολλαπλασιαστές Lagrange. Χαμιλτονιανή δυναμική: Μετασχηματισμός Legendre. Κανονικές μεταβλητές και χώρος των φάσεων. Κανονικές εξισώσεις Hamilton. Θεώρημα Liouville.

Το θαλάσσιο περιβάλλον ως φορέας κυματικών φαινομένων. Φυσικές ιδιότητες του θαλάσσιου νερού. Επισκόπηση βασικών εννοιών και εξισώσεων της Μηχανικής Ρευστών. Παραγωγή των κυματικών εξισώσεων που διέπουν ορισμένες κατηγορίες δυναμικών φαινομένων στη θάλασσα (κύματα βαρύτητας, ακουστικά κύματα). Αναλυτικές λύσεις των κυματικών εξισώσεων σε απλές περιπτώσεις (επίπεδο κύμα, κυλινδρικό κύμα, σφαιρικό κύμα., σημειακές πηγές κυματισμών στον ελεύθερο χώρο και σε κυματοδηγούς). Βασικά κυματικά φαινόμενα: συμβολή, ανάκλαση, διάθλαση, περίθλαση (σκέδαση), αρχή του Huygens. Γενικές μέθοδοι επίλυσης των κυματικών εξισώσεων (αναλυτικές, ημιαναλυτικές, αριθμητικές, υβριδικές). Γεωμετρική κυματική (θεωρία ακτίνων). Παραγωγή των εξισώσεων της γεωμετρικής κυματικής ως υψίσυχνης ασυμπτωτικής προσέγγισης των κυματικών εξισώσεων. Εξισώσεις ακτίνων. Εξισώσεις πλάτους (για κύματα βαρύτητας και για ακουστικά κύματα). Η αρχή των Ηρωνος-Fermat: Ένας εναλλακτικός τρόπος παραγωγής των εξισώσεων της γεωμετρικής κυματικής. Αναλυτικές λύσεις των εξισώσεων της γεωμετρικής κυματικής. Διάθλαση σε ανομοιογενές μέσο με αργά μεταβαλλόμενο δείκτη διάθλασης. Ακτίνες σε στρωματοποιημένα μέσα. Ακουστικό κανάλι στη θάλασσα. Τεχνολογικές και περιβαλλοντικές εφαρµογές των κυµάτισμών βαρύτητας: Επίδραση σε κατασκευές και στο παράκτιο περιβάλλον, Kυµατική ενέργεια, Προσδιορισμός κυματικών συνθηκών σε θαλάσσιες/ παράκτιες περιοχές. Τεχνολογικές και περιβαλλοντικές εφαρµογές των ηχητικών κυµάτων.

Σκάφη ημι-εκτοπίσματος, ολισθάκατοι, άλλοι τύποι ταχυπλόων σκαφών. Αντίσταση ταχυπλόων σκαφών, μέθοδος Savitsky. Συστηματικές σειρές μορφών γάστρας ταχυπλόων. Πρόωση, δυναμική συμπεριφορά σε κυματισμούς. Στοιχεία σχεδίασης ταχυπλόων σκαφών. Ιστιοπλοϊκά Σκάφη: Η γεωμετρία της ιστιοπλοΐας. Ανάλυση των δυνάμεων στη γάστρα. Αντίσταση, ευστάθεια, αξιοπλοΐα. Εξισώσεις εκτίμησης της απόδοσης.. Πειραματική διερεύνηση. Διάγραμμα (VMGMAX, VT) και συντελεστές Gimcrack. Σχεδίαση γάστρας και παρελκομένων. Συστηματικές σειρές. Το μάθημα περιλαμβάνει ένα εργαστήριο με υποχρέωση σύνταξης τεχνικής έκθεσης.

Το μάθημα “Μελέτη και Σχεδίαση Πλοίου με τη Βοήθεια Υπολογιστή” είναι κατ’ επιλογήν υποχρεωτικό μάθημα του 9ου εξαμήνου. Προσφέρει στους φοιτητές προχωρημένου επιπέδου γνώσεις σχετικά με τους αλγορίθμους γεωμετρικής αναπαράστασης και επεξεργασίας καμπύλων και επιφανειών με στόχο την επίλυση προβλημάτων που προκύπτουν στην σχεδίαση πλοίου. Επίσης εισαγάγει τους φοιτητές στα εργαλεία εικονικής πραγματικότητας με στόχο την χρήση αυτών για την οπτικοποίηση και αποτίμηση γεωμετρικών παραμετρικών σχεδιάσεων. Αναλυτικότερα το μάθημα περιλαμβάνει: • Προχωρημένες τεχνικές επεξεργασίας καμπύλων και επιφανειών o Μέθοδοι εξομάλυνσης ομάδας διδιάστατων καμπυλών (π.χ., νομείς, ίσαλοι) υπό σχεδιαστικές συνθήκες. o Μέθοδοι εξομάλυνσης τρισδιάστατων καμπυλών και επιφανειών. • Προχωρημένες τεχνικές γεωμετρικής αναπαράστασης (π.χ., T-splines) • Εισαγωγή στα εργαλεία εικονικής/μεικτής πραγματικότητας. • Συστήματα κατασκευής /προγραμματισμού περιβαλλόντων εικονικής/μεικτής πραγματικότητας, π.χ., Unity3D, Unreal Engine. • Χρήση σχεδιαστικών πακέτων (Rhino3D, Caeses), για την κατασκευή παραμετρικών μοντέλων και διασύνδεση αυτών με περιβάλλοντα εικονικής/μεικτής πραγματικότητας. • Ομαδική εργαστηριακή άσκηση.

Μόνιμη ασυμπίεστη ροή σε σωλήνα (στρωτή και τυρβώδης). Υπολογισμός πτώσης πίεσης σε κλειστούς αγωγούς. Υπολογισμός της ροής και σχεδιασμός δικτύων σωληνώσεων. Αριθμητικές μέθοδοι επίλυσης δικτύων σωληνώσεων (Hardy-Cross, Newton Raphson). Μόνιμη συμπιεστή (αδιαβατική-ισόθερμη) ροή σε σωλήνα. Καμπύλες Fanno. Εφαρμογή σε αγωγούς μεταφοράς φυσικού αερίου. Σχεδιασμός δικτύων φυσικού αερίου. Ροή σε αγωγούς με ελεύθερη επιφάνεια και εφαρμογές.

Φύση της θερμικής ακτινοβολίας. Βασικές αρχές θερμικής ακτινοβολίας. Ακτινοβολία μέλανος σώματος. Νόμος μετατοπίσεων Wien. Νόμος Stefan-Boltzmann. Ακτινοβολία πραγματικών σωμάτων – Συντελεστές εκπομπής, απορρόφησης, ανάκλασης, διάβασης. Νόμος του Kirchhoff. Συναλλαγή θερμικής ακτινοβολίας μεταξύ δυο ή περισσοτέρων επιφανειών. Γωνιακοί παράγοντες. Ηλεκτρικό ανάλογο (μέθοδος δικτύων). Ασπίδες ακτινοβολίας. Επανακτινοβολούσες επιφάνειες. Ακτινοβολία αερίων.

Συνθήκες ανέσεως. Ψυχρομετρία (θερμοδυναμικές ιδιότητες υγρού αέρα, παράμετροι υγρασίας, ψυχρομετρικοί χάρτες, τυπικές διεργασίες στον κλιματισμό). Αεραγωγοί (απώλειες τριβής, δυναμικές απώλειες, μέθοδοι σχεδιασμού αεραγωγών). Κλιματολογικά δεδομένα. Ηλιακά φορτία. Φορτία κλιματισμού (θερμικό κέρδος, ψυκτικό φορτίο, ρυθμός απομάκρυνσης θερμότητας, μέθοδος υπολογισμού φορτίων κατά ASHRAE, φορτία τοίχων - υαλοπινάκων - φωτισμού - ατόμων - συσκευών - ανανέωσης και διείσδυσης αέρος, μέθοδος συνάρτησης μεταφοράς). Συστήματα κλιματισμού: άμεσα, νερού (fan-coil units), αέρος (μεταβλητής παροχής ή θερμοκρασίας, διπλού αγωγού, πολυζωνικά), νερού - αέρος (μονάδα επαγωγής), συστήματα με αντλία θερμότητας. Εφαρμογές (σχεδιασμός εγκαταστάσεων). Θέματα εξαμήνου. Εργαστήριο.

Εισαγωγή στη μέθοδο των Πεπερασμένων Στοιχείων. Γενική περιγραφή της μεθόδου. Μέθοδος των Μετατοπίσεων. Γενικές παρατηρήσεις, κριτήρια σύγκλισης κλπ. Ραβδωτοί φορείς (στοιχεία ράβδων δοκών). Επίπεδοι Φορείς (τριγωνικό, ορθογωνικό στοιχείο). Τρισδιάστατη Εντατική Κατάσταση και Συμμετρικά Σώματα εκ Περιστροφής. Γενικές Οικογένειες Στοιχείων και Ισοπαραμετρικά Στοιχεία. Πλάκες. Κελύφη (ειδικά στοιχεία). Γενίκευση της Μεθόδου των Πεπερασμένων Στοιχείων. Μέθοδος των Σταθμικών υπολοίπων (Μέθοδοι των Μεταβολών, Μέθοδος (Rayleigh-Ritz). Θερμοκρασικακά και Ρευστομηχανικά Προβλήματα Πεδίων.

Η σημασία της συναρτησιακής ανάλυσης σε προβλήματα μηχανικού. Γενίκευση των εννοιών της απόστασης και της σύγκλισης. Μετρικοί χώροι, πληρότητα, πλήρωση. Παραδείγματα. Θεώρημα σταθερού σημείου και εφαρμογές στην επίλυση συναρτησιακών (διαφορικών, ολοκληρωτικών κ.α.) εξισώσεων. Γραμμικότητα. Χώροι Banach και Hilbert. Έννοια και σημασία της βάσης. Θεμελιώδη θεωρήματα. Τελεστές σε χώρους Hilbert και Banach. Συμπαγείς τελεστές. Διαφορικός λογισμός σε χώρους Banach (διαφόριση κατά Volterra, Gateaux και Frechet). Διαφόριση μη-γραμμικών συναρτησιακών και τελεστών. Η μέθοδος Newton-Raphson για διαφορίσιμους τελεστές. Παραδείγματα. Εφαρμογές στο λογισμό των μεταβολών. Στοιχεία Αναλυτικής Μηχανικής (Αρχή Δυνατών Έργων, Εξισώσεις Lagrange, Εξισώσεις Hamilton, Εφαρμογές. Μεταβολικές αρχές (variational principles) για φυσικά προβλήματα. Μεταβολικές διατυπώσεις στην Μηχανική των Ρευστών και στην Μηχανική των Παραμορφωσίμων Στερεών Σωμάτων. Οι μαθηματικές βάσεις της μεθόδου των πεπερασμένων στοιχείων.

Εισαγωγή. Τανυστική άλγεβρα και ανάλυση (τανυστικά πεδία, εσωτερική παράγωγος, συμμεταβλητή (covariant) παράγωγος, ολοκληρωτικά θεωρήματα). Κινηματική και δυναμική της ρέουσας μάζας, εξισώσεις Euler, Navier Stokes και εξίσωση της στροβιλότητας σε τυχαία καμπυλόγραμμα συστήματα συντεταγμένων. Ποιοτική εξέταση της ροής γύρω από στερεό σώμα με άνωση. Μοντέλα ομόρου, κινηματική και δυναμική λεύθερων φύλλων στροβιλότητας, προσδεδεμένα φύλλα στροβιλότητας, υπόθεση Joukowski, συνθήκες Kutta, ποιοτική εικόνα γραμμών ροής και στροβιλότητας στην επιφάνεια πτερυγίου. Διαμόρφωση του μαθηματικού μοντέλου του προβλήματος ροής γύρω από πτερύγιο. Γνώσεις από τη Θεωρία δυναμικού. θεωρήματα αναπαράστασης του δυναμικού και της ταχύτητας. Σύγχρονες διατυπώσεις προβλημάτων ροής γύρω από πτερύγια, έλικες, πηδάλια, καρίνες και πανιά ιστιοπλοϊκών υπό μορφή ολοκληρωτικών εξισώσεων (boundary integral equations). Μέθοδος Hess and Smith, Μέθοδος Morino. Υπολογιστική άσκηση: Το μάθημα περιλαμβάνει την (υποχρεωτική) εκπόνηση θέματος υπολογισμού ροής γύρω από υδροτομή με τη μέθοδο των συνοριακών στοιχείων.

Κάλυψη παγκοσμίων αναγκών σε ενέργεια. Γενική περιγραφή θερμικών συστημάτων μετατροπής ενέργειας. Καταστατικά μεγέθη νερού-ατμού. Προκαταρκτικές γνώσεις, Ιστορική εξέλιξη κατασκευής Ατμοπαραγωγών, Κριτήρια διαστασιολόγησης συγχρόνων ατμοπαραγωγών, Ταξινόμηση σύγχρονων Ατμοπαραγωγών, Κυκλοφορία εργαζόμενου μέσου (φυσική, τεχνητή κυκλοφορία, εξαναγκασμένη ροή), Ποιότητα τροφοδοτικού νερού, Αντλίες, Ανεμιστήρες. Θερμοδυναμικοί κύκλοι Ατμοηλεκτρικών σταθμών (ΑΗΣ) – Βαθμός απόδοσης κύκλου Clausius Rankine, Ειδική κατανάλωση θερμότητας, Δυνατότητες αύξησης του βαθμού απόδοσης, Υπολογισμοί θερμικών κυκλωμάτων, Συμπύκνωση, Νερό ψύξης. Ροή ενέργειας στον Ατμοπαραγωγό, Απώλειες, Μικτός καθαρός βαθμός απόδοσης ατμοπαραγωγού, Ιδιοκατανάλωση. Φυσικοχημική σύσταση και ιδιότητες ορυκτών και ανανεώσιμων καυσίμων. Στοιχειομετρική καύση. Λόγος αέρα. Υπολογισμοί Καύσης. Ταυτόχρονη καύση περισσότερων καυσίμων. Εξέλιξη των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, Ατμοηλεκτρικοί Σταθμοί Συνδυασμένου κύκλου, Συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας, Θερμοηλεκτρικοί Σταθμοί με ανανεώσιμα καύσιμα, υβριδικοί θερμικοί σταθμοί με διάφορες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, Οικονομικά στοιχεία παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, Συμπαραγωγή ηλεκτρισμού- Οδηγός Σπουδών της Σχολής Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών Ιανουάριος 2023 Σελίδα - 97 θερμότητας. Εκπομπές καυσαερίων και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Εισαγωγή στην αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας μεγάλης κλίμακας.

- Στόχοι του Προγραμματισμού και Ελέγχου Παραγωγής. - Ταξινόμηση συστημάτων παραγωγής. - Διαχείριση ζήτησης και Παραγγελιολοηψία. - Συνοπτικός Προγραμματισμός και Πλάνο Πωλήσεων-Παραγωγής (SOP). - Βασικά αρχεία παραγωγής (Πίνακες Υλικών, Φασεολόγια, Μέσα Παραγωγής). - Κύριο Πρόγραμμα Παραγωγής (Master Production Schedule) και σύνδεση με τον - Προϋπολογισμό (Budgeting). - Προγραμματισμός Υλικών MRP (Material Requirements Planning). - Αλληλουχία εργασιών (Scheduling) και Έλεγχος Παραγωγής (Shop Floor Control). - Συλλογή στοιχείων εργοστασίου (Data Collection). - Οργάνωση Γραφείου Παραγωγής. - Ανακύκλωση & προστασία περιβάλλοντος στο εργοστάσιο. - Εξοικονόμηση ενέργειας στο εργοστάσιο. - ΠΕΠ σε συστήματα ERP και CIM. - Εργαστήριο Η/Υ με τη βοήθεια των πακέτων λογισμικού Navision (Microsoft) και SAP (ERPSim game).

Γενική θεώρηση του Δικαίου. Διοικητικό Δίκαιο. Ιδιωτικό Δίκαιο (Γενικές Αρχές, Ενοχικό Δίκαιο, Εμπράγματο Δίκαιο, Αναγκαστική Απαλλοτρίωση). Εμπορικό Δίκαιο. Κοινοτικό Εργατικό Δίκαιο, Εργατικά Ατυχήματα και ευθύνη των μηχανικών. Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Δίκαιο της Ενέργειας και Δίκαιο Περιβάλλοντος, Ναυτικό Δίκαιο, (Πλοίο, κυριότητα στο πλοίο, Ναυτική Πίστη, Ναυτικά Προνόμια, Σύγκρουση πλοίων, Ασφάλιση Πλοίου , Ναυτικά ατυχήματα), Δίκαιο Θάλασσας -Διεθνές Δίκαιο.

Ενεργειακά Ισοζύγια. Κατάταξη Καυσίμων. Αργό Πετρέλαιο: Έρευνα, Παραγωγή, Ιδιότητες. Διυλιστηριακές Διεργασίες Επεξεργασίας Πετρελαίου. Βενζίνη: Παραγωγή, Ιδιότητες, Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις. Ντήζελ: Παραγωγή, Ιδιότητες, Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις. Μαζούτ: Παραγωγή, Ιδιότητες, Χρήσεις, Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις. Καύσιμα Ναυτιλίας: Παραγωγή, Ιδιότητες, Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις, Προβλήματα κατά τη Χρήση. Λιπαντικά: Παραγωγή, Ιδιότητες, Κατάταξη, Χρήσεις. Στερεά Καύσιμα. Αέρια Καύσιμα.

Η «Οργάνωση Παραγωγής & Διοίκηση Επιχειρήσεων» είναι εισαγωγικό μάθημα για ένα εκτεταμένο σώμα γνώσεων που αφορά «Τη μελέτη, τον σχεδιασμό, τον έλεγχο της λειτουργίας συστημάτων που απαρτίζονται από ανθρώπους, υλικά, και εξοπλισμό». Έχει χρησιμότητα και σημασία για τους Μηχανολόγους Μηχανικούς και τους Ναυπηγούς - Μηχανολόγους Μηχανικούς, διότι πρακτικά όλοι — και μάλιστα σχετικά σύντομα στη σταδιοδρομία τους — θα κληθούν να αναπτύξουν πρωτοβουλίες και να επωμισθούν ευθύνες για τέτοια συστήματα. Με άλλα λόγια, θα είναι αρμόδιοι, όχι μόνο για τη δική-τους εργασία, μα για το έργο μιας ολόκληρης (μικρότερης ή μεγαλύτερης) ομάδας εργαζομένων. Βασική θεματολογία που καλύπτεται είναι η εξής: - Εισαγωγή στην Οργάνωση Παραγωγής & Διοίκηση Επιχειρήσεων. - Οργάνωση Εργασίας & Μελέτη Εργασίας. - Διασφάλιση & Έλεγχος Ποιότητας. - Διαχείριση Ασφάλειας & Υγείας στην Εργασία. - Προγραμματισμός & Έλεγχος Παραγωγής (ΠΕΠ). - Προγραμματισμός Απαιτήσεων Υλικών (MRP). - Προγραμματισμός Δυναμικότητας. - Χρονικός Προγραμματισμός Παραγωγής. - Διαχείριση Αποθεμάτων. - Πληροφοριακά Συστήματα Διοίκησης στην Παραγωγή. - Σχεδιασμός Δυναμικότητας και Εγκαταστάσεων.

• Εισαγωγή στον αρμονικό ταλαντωτή με απόσβεση και εξωτερική διέγερση: Απόσβεση. • Εξαναγκασμένες ταλαντώσεις. Σύνθετη μηχανική αντίσταση – Συντονισμός. • Συζευγμένοι ταλαντωτές: Κανονικοί τρόποι ταλάντωσης. Συστήματα με πολλούς βαθμούς ελευθερίας. • Περιοδικά συστήματα. Ηλεκτρικές ταλαντώσεις. • Κύματα σε συνεχή μέσα, σε μία διάσταση: Εξίσωση κύματος σε 1-Διάσταση. Οδεύοντα κύματα. Στάσιμα κύματα. Ανάκλαση, διάδοση σε ασυνέχεια. • Διασπορά: Κυματοπακέτα. Φασική και ομαδική ταχύτητα. • Επιφανειακά κύματα σε υγρά. • Μέθοδοι Fourier, θεωρήματα εύρους ζώνης: Πεπερασμένο ελαστικό μέσο – Σειρά Fourier. Άπειρο ελαστικό μέσο – Ολοκλήρωμα Fourier. Θεωρήματα εύρους ζώνης (Σχέσεις αβεβαιότητας). • Κύματα σε δύο διαστάσεις: Διαφορική εξίσωση κύματος σε 2-Διαστάσεις. Στάσιμα κύματα σε 2-Δ, Εκφυλισμός, Πυκνότητα καταστάσεων. • Οδεύοντα κύματα σε 2-Δ, Νόμοι ανάκλασης-διάδοσης, Κυματοδήγηση. • Κύματα σε τρεις διαστάσεις (ακουστικά, ηλεκτρομαγνητικά), Πόλωση, Συντελεστές Fresnel, (απλή αναφορά): Ακουστικά. Ηλεκτρομαγνητικά. • Πόλωση. Συντελεστές Fresnel. • Συμβολή, Περίθλαση (γενικές αρχές): Συμβολή με διαίρεση μετώπου. Συμβολή με διαίρεση πλάτους. Περίθλαση Fraounhofer