3384 Άλγεβρα και Εφαρμογές
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Συνδιδασκαλία: 1374
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 0
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να: Αντιλαμβάνεται την έννοια της αλγεβρικής δομής και ειδικότερα της ομάδας, τόσο ως αφηρημένη έννοια όσο και ως υλοποιήσιμη από συγκεκριμένα παραδείγματα. Κατανοήσει τις βασικές έννοιες, τους συσχετισμούς τους και τα θεωρητικά εργαλεία που πρέπει να αναπτυχθούν για την ταξινόμηση των ομάδων. Εξηγήσει την δομή γνωστών ομάδων και τις σχέσεις μεταξύ τους. Υπολογίσει τάξεις υποομάδων, πλήθος συμπλόκων, τάξεις πυρήνων και εικόνων ομομορφισμών, με χρήση του Θεωρήματος Lagrange, καθώς και πλήθος τροχιών από δράση ομάδας σε σύνολο, με χρήση του Θεωρήματος Burnside. Γενικεύσει παραδείγματα ομάδων, όπως σε ομάδες στερεών γεωμετρικών σχημάτων. Εκτιμήσει πώς ακριβώς χρησιμοποιούνται οι ομάδες σε εφαρμογές σε άλλους κλάδους των Μαθηματικών και άλλες επιστήμες, καθώς και τη δύναμη των θεωρητικών εργαλείων. Εκτιμήσει την ομορφιά και τη δύναμη των Μαθηματικών μέσα από κομψές αποδείξεις σημαντικών θεωρημάτων.
Το μάθημα εισάγει τους σπουδαστές στις δομές ομάδων και τη θεωρία τους με στόχο την ανάπτυξη εργαλείων για την ταξινόμηση των ομάδων και την ανάδειξη των ποικίλων και σημαντικών εφαρμογών τους.Εισαγωγικά: Ιστορικά στοιχεία. Σχέση ισοδυναμίας – διαμέριση συνόλου. Διμελής πράξη. Στοιχεία θεωρίας αριθμών (διαιρετότητα ακεραίων, ο αλγόριθμος του Ευκλείδη, το Θεώρημα Bezout). Εισαγωγή στις ομάδες: Ομάδες, υποομάδες και βασικά παραδείγματα: ομάδες συμμετριών επίπεδων και στερεών γεωμετρικών αντικειμένων, οι διεδρικές ομάδες, οι ν-οστές ρίζες της μονάδας, δομές ομάδων με 2, 3, 4, 5 στοιχεία, ισοτιμίες ακεραίων, ομάδες αριθμών, ομάδες πινάκων, τα κουατέρνια. Ισομορφισμός ομάδων. Οι κυκλικές ομάδες, οι υποομάδες τους και το Θεώρημα Ταξινόμησης των κυκλικών ομάδων. Υποομάδες των μιγαδικών αριθμών. Ομάδες μεταθέσεων: Τροχιές, κύκλοι, αντιμεταθέσεις, η εναλλάσσουσα υποομάδα. Το Θεώρημα Cayley. Σύμπλοκα υποομάδας σε ομάδα, εφαρμογές στους γραμμικούς κώδικες. Το Θεώρημα Lagrange και σημαντικά πορίσματα. Το Μικρό Θεώρημα Fermat, το Θεώρημα Euler και εφαρμογές. Ομομορφισμοί, πυρήνας και εικόνα ομομορφισμού, κανονικές υποομάδες, ομάδες-πηλίκα, το Θεμελιώδες Θεώρημα Ομομορφισμού. Απλές ομάδες. Ο κανονικοποιητής, η αντιμεταθέτρια υποομάδα, αβελιανοποίηση. Εφαρμογές στην Αλγεβρική Τοπολογία. Ελεύθερες ομάδες, ελεύθερες αβελιανές ομάδες, παράσταση ομάδας και παραδείγματα, το Θεώρημα Ταξινόμησης Πεπερασμένα Παραγόμενων Αβελιανών Ομάδων, γεωμετρικές αναπαραστάσεις και γεωμετρικές ερμηνείες. Η έννοια της δράσης ομάδας σε σύνολο, σημαντικά παραδείγματα, ομάδες ισοτροπίας, τροχιές, το θεώρημα Burnside, εφαρμογές σε προβλήματα διακριτών μαθηματικών. Εισαγωγή σε δακτυλίους, σώματα, ακέραιες περιοχές και βασικά παραδείγματα.
3105 Αλγόριθμοι και Πολυπλοκότητα
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Τομέας: Τεχνολογίας Πληροφορικής και Υπολογιστών
Κατεύθυνση: Πληροφορικής, Ροή Λ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Το μάθημα αποτελεί το βασικό μάθημα στην ευρύτερη περιοχή των Αλγορίθμων και της Υπολογιστικής Πολυπλοκότητας. Στοιχεία αλγοριθμικής σκέψης και της προσέγγισης που εφαρμόζει η περιοχή της υπολογιστικής πολυπλοκότητας, κάποιες βασικές έννοιες σχεδιασμού και ανάλυσης αλγορίθμων, και κάποιοι βασικοί αλγόριθμοι διδάσκονται διάσπαρτα σε μαθήματα κορμού (Προγραμματισμός Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Προγραμματιστικές Τεχνικές, Θεμελιώδη Θέματα Επιστήμης Υπολογιστών). Με αυτό ως δεδομένο, η ύλη του μαθήματος στοχεύει στο να δώσει στους φοιτητές μια συνολική, συστηματική και σε βάθος εικόνα της περιοχής των Αλγορίθμων και της Υπολογιστικής Πολυπλοκότητας. Ειδικότερα, η ύλη του μαθήματος καλύπτει, και αντιμετωπίζει με ενιαίο και συστηματικό τρόπο, αφενός τις βασικές τεχνικές σχεδιασμού και ανάλυσης αποδοτικών δομών δεδομένων και αλγορίθμων (όπως η έννοια της ιεραρχικής οργάνωσης και διαχείρισης δεδομένων για την περιοχή των δομών δεδομένων, και οι τεχνικές του διαίρει-και-βασίλευε, των άπληστων αλγορίθμων, του δυναμικού προγραμματισμού, και της τοπικής αναζήτησης), και αφετέρου συγκεκριμένες δομές δεδομένων και αλγόριθμους ως αποτέλεσμα εφαρμογής αυτών των τεχνικών (βλ. ουρές προτεραιότητας, διαχείριση ξένων συνόλων, αλγόριθμους ταξινόμησης, αλγόριθμους για υπολογισμό ελάχιστου συνδετικού δέντρου και συντομότερων μονοπατιών, και αλγόριθμους για τον υπολογισμό μέγιστης τομής-ελάχιστης ροής). Επιπλέον, η ύλη του μαθήματος επιχειρεί μια συστηματική εισαγωγή στις βασικές αρχές της θεωρίας Υπολογιστικής Πολυπλοκότητας, ξεκινώντας από μια συστηματική προσέγγιση της θεμελιώδους έννοιας της αναγωγής, και τις εφαρμογές της στην περιοχή των αλγορίθμων και στην περιοχή της υπολογιστικής πολυπλοκότητας, και εμβαθύνοντας στη θεωρία της NP-πληρότητας. Το μάθημα συνοδεύεται από εργαστηριακό κομμάτι, όπου οι φοιτητές καλούνται να επιλύσουν αλγοριθμικά προβλήματα με βέλτιστο τρόπο, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας τους αλγορίθμους τους. Κεντρικός στόχος του μαθήματος είναι να αποκτήσουν οι φοιτητές επαρκές γνωστικό υπόβαθρο και ευχέρεια στη εφαρμογή όλων των παραπάνω εννοιών, ιδεών και τεχνικών στην περιοχή των Αλγορίθμων και της Υπολογιστικής Πολυπλοκότητας για την μοντελοποίηση και την αποδοτική επίλυση αλγοριθμικών προβλημάτων.
Τεχνικές σχεδιασμού και ανάλυσης αλγορίθμων, εισαγωγή στη θεωρία υπολογιστικής πολυπλοκότητας. Τεχνικές για ασυμπτωτική εκτίμηση υπολογιστικής πολυπλοκότητας, κριτήρια επιλογής αλγορίθμων, πολυωνυμικοί αλγόριθμοι. Διαίρει-και-Βασίλευε αλγόριθμοι, εκτίμηση υπολογιστικής πολυπλοκότητας αναδρομικών αλγορίθμων με το θεώρημα κυρίαρχου όρου, ταξινόμηση με συγχώνευση, ταξινόμηση με διαίρεση, επιλογή, πλησιέστερο ζεύγος σημείων, κυρτό κάλυμμα. Ταξινόμηση γραμμικού χρόνου. Δυαδική αναζήτηση, αναζήτηση με παρεμβολή, ενημέρωση λίστας, ανάλυση με κατανομή κόστους. Άπληστοι αλγόριθμοι, αποδείξεις ορθότητας με επιχείρημα ανταλλαγής. Δυναμικός προγραμματισμός, πρόβλημα σακιδίου, μακρύτερη κοινή υπακολουθία, μακρύτερη αύξουσα υπακολουθία, γραμμικός διαχωρισμός, πολλαπλασιασμός ακολουθίας πινάκων, πρόβλημα πλανόδιου πωλητή. Αλγόριθμοι γραφημάτων. Συντομότερα μονοπάτια, υπολογισμός συντομότερων μονοπατιών με ενημέρωση ετικετών, αλγόριθμοι Bellman-Ford, Dijkstra, Floyd-Warshall, Johnson. Μέγιστη ροή και ελάχιστη τομή, αλγόριθμοι Ford-Fulkerson και Edmonds-Karp, εφαρμογές. Υπολογισιμότητα και υπολογιστική πολυπλοκότητα. Κλάσεις υπολογιστικής πολυπλοκότητας και αναγωγές. Οι κλάσεις P και NP, NP-complete προβλήματα. Κλάσεις χωρικής πολυπλοκότητας. Αλγόριθμοι προσέγγισης, κάλυμμα κορυφών, κάλυμμα συνόλων, πρόβλημα πλανόδιου πωλητή. Πιθανοτικοί αλγόριθμοι, αλγόριθμος για ελάχιστη τομή. Εργαστήριο: Μια σειρά αλγοριθμικών προβλημάτων που πρέπει να λυθούν σε C++.
3362 Αλληλεπίδραση Ανθρώπου Υπολογιστή
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 2
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την ολοκλήρωση του προπτυχιακού μαθήματος ""Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-υπολογιστή"", οι φοιτητές αναμένεται να αποκτήσουν ένα ολοκληρωμένο σύνολο γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που είναι απαραίτητες για το σχεδιασμό φιλικών προς το χρήστη και αποτελεσματικών διαδραστικών συστημάτων. Τα μαθησιακά αποτελέσματα αυτού του μαθήματος συνήθως περιλαμβάνουν: 1. Γνώσεις: - Κατανόηση θεμελιωδών εννοιών της ανθρώπινης νόησης και συμπεριφοράς στο πλαίσιο της τεχνολογικής αλληλεπίδρασης. - Εξοικείωση με τις αρχές του σχεδιασμού διεπαφών χρήστη και τις μεθοδολογίες δοκιμών ευχρηστίας. - Γνώση των διαφόρων μοντέλων, τεχνικών και εργαλείων σχεδιασμού αλληλεπίδρασης που χρησιμοποιούνται στην HCI. - Επίγνωση της σημασίας της προσβασιμότητας, της εμπειρίας χρήστη και του σχεδιασμού με επίκεντρο τον χρήστη για τη δημιουργία αποτελεσματικών διεπαφών. 2. Δεξιότητες: - Ικανότητα σχεδιασμού και αξιολόγησης διεπαφών χρήστη για διάφορες πλατφόρμες και πλαίσια. - Ικανότητα διεξαγωγής έρευνας χρηστών, ανάλυσης των αναγκών των χρηστών και μετάφρασης των ευρημάτων σε σχεδιαστικές λύσεις. - Δεξιότητα στην κατασκευή πρωτοτύπων διεπαφών και στη διενέργεια δοκιμών ευχρηστίας για την επαναληπτική βελτίωση του σχεδιασμού. - Ικανότητα εφαρμογής προτύπων σχεδιασμού και βέλτιστων πρακτικών για τη βελτίωση της αλληλεπίδρασης και της εμπειρίας των χρηστών. 3. Ικανότητες: - Ικανότητα κριτικής αξιολόγησης των υφιστάμενων διεπαφών και πρότασης βελτιώσεων με βάση τις αρχές HCI. - Ικανότητα αποτελεσματικής συνεργασίας σε διεπιστημονικές ομάδες για την ανάπτυξη διαδραστικών συστημάτων. - Ικανότητα να επικοινωνούν τις έννοιες σχεδιασμού και τα ευρήματα ευχρηστίας με σαφήνεια και πειστικότητα. - Ικανότητα προσαρμογής στις αναδυόμενες τεχνολογίες και στις εξελισσόμενες ανάγκες των χρηστών στον τομέα της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή.
Το μάθημα αναφέρεται στις μεθοδολογίες σχεδίασης, ανάπτυξης και αξιολόγησης υπολογιστικών συστημάτων που αλληλεπιδρούν σε σημαντικό βαθμό με τους χρήστες. Σκοπός είναι η επισκόπηση θεωρητικών μοντέλων, τεχνολογιών, μεθόδων και εργαλείων για τη σχεδίαση και ανάπτυξη διαδραστικών υπολογιστικών συστημάτων. Η ύλη περιλαμβάνει (1) Μοντελοποίηση του ανθρώπου ως χρήστη υπολογιστικού συστήματος και του εννοιολογικού πλαισίου της αλληλεπίδρασης, (2) Γνωσιακά μοντέλα, αντίληψη και αναπαράσταση, προσοχή και μνήμη, αναπαράσταση και οργάνωση γνώσης, νοητικά μοντέλα, νοητικά μοντέλα χρήστη, μοντέλα συναισθηματικής κατάστασης χρήστη, μοντέλα ομάδων χρηστών, (3) Μεθοδολογίες σχεδίασης διαδραστικών συστημάτων: ανθρωποκεντρική σχεδίαση, απαιτήσεις ευχρηστίας, ανάλυση εργασιών, μοντέλα GOMS, μέθοδοι περιγραφής διαλόγου, σχεδίαση διεπιφανειών, ευχρηστία και προσβασιμότητα υπηρεσιών διαδικτύου, τεχνικές αξιολόγησης διαδραστικών συστημάτων, (4) Επισκόπηση τεχνολογιών και εφαρμογών αλληλεπίδρασης: συστήματα διάχυτης νοημοσύνης, πανταχού-παρών υπολογιστής, συστήματα επαυξημένης πραγματικότητας, εμψύχωση συνθετικών χαρακτήρων, τεχνολογίες και εφαρμογές συνεργασίας. Στο εργαστήριο του μαθήματος στόχος είναι η ανάπτυξη μιας εφαρμογής για κινητά με πολυτροπική αλληλεπίδραση με τον χρήστη. Γίνεται εισαγωγή στο εργαλείο πρωτοτυποποίησης Figma, στο toolkit Flutter, καθώς και στην πλατφόρμα επαυξημένης πραγματικότητας Unity. [helios μαθήματος](https://helios.ntua.gr/course/view.php?id=983)
3308 Ανάλυση ΣΗΕ (Μόνιμη Κατάσταση Λειτουργίας)
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Οι στόχοι του μαθήματος είναι η κατανόηση 1. των αρχών λειτουργίας ενός συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας στην μόνιμη κατάσταση λειτουργίας 2. των βασικών μοντέλων γεννητριών, μετασχηματιστών και γραμμών μεταφοράς 3. των βασικών μεθοδολογιών ανάλυσης (Gauss Seidel, Newton Raphson, κλπ) 4. των κύριων μεθόδων ελέγχου (ενεργού/άεργου ισχύος και τάσεως) 5. θεμάτων γύρω από την ευστάθεια και κατάρρευσης της τάσεως
Μοντέλα γεννητριών στη μόνιμη κατάσταση (αντιδράσεις dq, διανυσματικό διάγραμμα, εξισώσεις και έλεγχος ενεργού ισχύος). Επίδραση γωνίας δ και τάσεως διεγέρσεως στην ενεργό και άεργο ισχύ. Υπερδιέγερση και υποδιέγερση. Παράσταση γραμμών και μετασχηματιστών στις μελέτες ροής φορτίου. Εξισώσεις ισοζυγίου ισχύος. Αντιστάθμιση με στατούς πυκνωτές και πηνία. Μέθοδοι ψηφιακής επίλυσης ροής φορτίου. Ταχεία αποζευγμένη μέθοδος. Παράλληλη λειτουργία γεννητριών. Μετασχηματιστές με μεταβλητή λήψη. Ρύθμιση τάσεως και αέργου ισχύος. Μετασχηματιστές ρυθμίσεως τάσεως. Ρύθμιση με στατούς και σύγχρονους πυκνωτές. Ευστάθεια και κατάρρευση τάσεως.
3267 Βιοϊατρική Οργανολογία και Τεχνικές
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 0
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Στόχος του μαθήματος είναι η ανάλυση σε επίπεδο διαγραμμάτων βασικών οργάνων τα οποία χρησιμοποιούνται στην ιατρική και συσχετίζονται με την επιστήμη του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού. Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην κατανόηση των φυσικών αρχών λειτουργίας, στην δομή και λειτουργία των ευρέως χρησιμοποιούμενων οργάνων στην Ιατρική. Επίσης στοχεύει στους τρόπους μέτρησης διαφόρων μεγεθών, εξετάζοντας τους διάφορους αισθητήρες και την επεξεργασία σήματος που απαιτείται. Συγκεκριμένα, εξετάζονται αισθητήρες μηχανικών μεγεθών , αισθητήρες θερμοκρασίας, χημικοί, οπτικοί και υπερήχων. Οι φυσικοί περιορισμοί που προέρχονται είτε από θόρυβο είτε από κατασκευαστικούς παράγοντες είναι ένας από τους στόχους του μαθήματος. Επίσης στόχος είναι η βασική δομή των οργάνων που χρησιμοποιούνται για τις μετρήσεις με βάση τους προηγουμένως αναφερθέντες αισθητήρες Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να: • Γνωρίζουν και να κατανοούν τις βασικές φυσικές αρχές των αισθητήρων που χρησιμοποιούνται για μέτρηση μηχανικών, χημικών, οπτικών μεγεθών και υπερήχων. • Αναλύουν ως προς την δομή και λειτουργία ιατρικά όργανα που χρησιμοποιούνται για την μέτρηση ιατρικών ενδείξεων στην βάση των προαναφερθέντων μεγεθών. • Συνδυάζουν τις προηγούμενες γνώσεις για την δημιουργία απλών και σύνθετων οργάνων με σκοπό ανάλογες μετρήσεις • Αναλύουν ή και να υπολογίζουν το δυναμικό εύρος και την ακρίβεια μέτρησης των ανωτέρω οργάνων αλλά και να προτείνουν πιθανές βελτιώσεις.
• Βιοϊατρική Οργανολογία – Ιδιαιτερότητες • Αισθητήρες και Βιοαισθητήρες: Αισθητήρες μηχανικών μεγεθών, θερμοκρασίας, οπτικοί αισθητήρες, βιοαισθητήρες οπτικών ινών και φθορισμού • Χημικοί βιοαισθητήρες, pH, αισθητήρες οξυγόνου, γλυκόζης του αίματος • Ευρέως χρησιμοποιούμενα ιατρικά lasers, βασικά χαρακτηριστικά ιατρικών συστημάτων lasers και εφαρμογές στη Βιοϊατρική. Ασφάλεια ιατρικών συστημάτων laser • Υπέρηχοι στη βιοϊατρική. Κυματική εξίσωση υπερήχων. Δημιουργία και λήψη υπερήχων. Μετατροπείς – ηχοβολείς πολλαπλών στοιχείων. Μέθοδοι απεικόνισης B-mode, M-mode. Χρήση του φαινομένου Doppler • Κλινικό εργαστήριο: Φασματοφωτομετρία, Φθοριμετρία, Αυτόματοι Αναλυτές, Οπτικοί αναλυτές, πηγές φωτός, μονοχρωμάτορας, ανιχνευτές ICCD, MCP • Αρχές λειτουργίας απεικονιστικής μικροσκοπίας ατομικής δύναμης - AFM
3303 Διάδοση σε Ιονισμένα Μέσα
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 5
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Το μάθημα περιλαμβάνει τις βασικές έννοιες της φυσικής των ιονισμένων μέσων και του πλάσματος και εστιάζει στην περιγραφή του πλάσματος-μέσου ως αγώγιμου διηλεκτρικού υλικού παρουσία εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Δίνεται έμφαση στην εξαγωγή και τη χρήση των σχέσεων διασποράς ηλεκτροστατικών και ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, όπου το πλάσμα-μέσο εξετάζεται ως «ψυχρό» (πλήρης απουσία κινητικών φαινομένων), «θερμό» (μακροσκοπικά κινητικά φαινόμενα) αλλά και ως κινητικό Η/Μ ρευστό. Τέλος, παρουσιάζονται αναλυτικές και αριθμητικές μέθοδοι επίλυσης της κυματικής εξίσωσης σε γραμμικό, ανομοιογενές και ανισοτροπικό πλάσμα. Βασικός στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση των βασικών αρχών της ηλεκτρομαγνητικής διάδοσης σε ιονισμένα περιβάλλοντα παρουσία μαγνητικού πεδίου, η οποία αποτελεί τη βάση για εφαρμογές στις δορυφορικές και διαστημικές επικοινωνίες, αλλά περιλαμβάνεται και σε εφαρμογές στα επιταχυντικά συστήματα, σε πηγές μικροκυματικής ακτινοβολίας και στην ελεγχόμενη θερμοπυρηνική σύντηξη μέσω μαγνητικού περιορισμού πλάσματος. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν τις βασικές έννοιες της φυσικής μη μαγνητισμένου και μαγνητισμένου πλάσματος, και να μπορούν να κατανοήσουν τις βασικές αρχές που διέπουν την ηλεκτρομαγνητική διάδοση εντός ιονισμένου περιβάλλοντος σε διαφορετικές περιοχές φυσικών παραμέτρων, να χρησιμοποιούν βασικές ηλεκτρομαγνητικές μεθόδους για την ανάλυση των κυματικών ρυθμών που δύνανται να διαδοθούν σε ιονισμένα μέσα.
Βασικά μεγέθη περιγραφής του πλάσματος. Μήκος Debye. Συχνότητα πλάσματος. Συγκρούσεις. Δυναμική ηλεκτρονίων και ιόντων σε ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Αλληλεπίδραση κύματος-σωματιδίου. Μακροσκοπικά μοντέλα περιγραφής πλάσματος. Περιγραφή Η/Μ ρευστού. Μαγνητοϋδροδυναμική περιγραφή. Κινητική ανάλυση. Αμαγνήτιστο και μαγνητισμένο πλάσμα. Το πλάσμα σαν διηλεκτρικό μέσο. Σχέση διασποράς, συντονισμοί και αποκοπές. Περιγραφή ψυχρού/θερμού πλάσματος. Αναλυτικές τεχνικές επίλυσης της εξίσωσης διασποράς αμαγνήτιστου και μαγνητισμένου πλάσματος στη βάση της ψυχρής/θερμής θεώρησης. Κινητική περιγραφή αμαγνήτιστου/μαγνητισμένου πλάσματος. Απόσβεση Landau και κυκλοτρονική απόσβεση. Αστάθεια δέσμης-πλάσματος. Μη γραμμικά φαινόμενα στην ηλεκτρομαγνητική διάδοση σε πλάσμα. Ημιγραμμική θεωρία. Εισαγωγή στις ασυμπτωτικές μεθόδους της γεωμετρικής οπτικής.
3298 Δίκτυα Υπολογιστών
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 5
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 2
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στη λειτουργία των δικτύων υπολογιστών και ειδικότερα του Internet. H ύλη του μαθήματος στοχεύει στην κατανόηση της διαστρωμάτωσης των πρωτοκόλλων και της χρήσης της στο σχεδιασμό δικτύων μεταγωγής δεδομένων. Ο σπουδαστής θα γνωρίσει τα βασικά πρωτόκολλα ενσύρματης ή ασύρματης επικοινωνίας για τοπικά δικτύα υπολογιστών (LAN), τις αρχές αριθμοδότησης, τους αλγόριθμους δρομολόγησης, τη λειτουργία των μεταγωγέων, το πρωτόκολλο IP, τα πρωτόκολλα μεταφοράς TCP, UDP το σύστημα ονοματοδοσίας του Internet καθώς και τα πρωτόκολλα στρώματος εφαρμογής. Τέλος, στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση των σπουδαστών τις πιο διαδεδομένες εφαρμογές του διαδικτύου, τον παγκόσμιο ιστό και τη διανομή αρχείων. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο σπουδαστής θα είναι σε θέση να: • κατανοήσει τα χαρακτηριστικά, λειτουργίες και δομή των δικτύων υπολογιστών • αναλύσει τη λειτουργία των βασικών πρωτοκόλλων διαδικτύωσης • χρησιμοποιήσει εργαλεία ανάλυσης πρωτοκόλλων • αντιληφθεί τη λειτουργία των βασικών υπηρεσιών του Internet • προδιαγράψει απαιτήσεις σχετικά με την επικοινωνία συσκευών μέσω του διαδικτύου
Αριθμοδότηση και ονοματοδότηση στο διαδίκτυο. Σύστημα Ονομασίας Περιοχών DNS. Παγκόσμιος ιστός και πρωτόκολλο HTTP. Μεταφορά αρχείων και πρωτόκολλο FTP. Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και πρωτόκολλο SMTP. Αξιόπιστη μεταφορά δεδομένων και πρωτόκολλο TCP. Επικεφαλίδα και τεμάχια TCP. Τεμαχισμός. Έλεγχος ροής και Συμφόρησης στο TCP. Διαχείριση συνδέσεων TCP. Μεταφορά δεδομένων χωρίς σύνδεση και πρωτόκολλο UDP. Επικεφαλίδα και δεδομενόγραμμα UDP. Πρωτόκολλο IP. Επικεφαλίδα και πακέτο IP. Θρυμματισμός. Διευθύνσεις IP. Υποδίκτυα. Επίλυση διευθύνσεων και πρωτόκολλο ARP. Πρωτόκολλο Ελέγχου ICMP. Δυναμική εκχώρηση διευθύνσεων και πρωτόκολλο DHCP. Μετατροπή διευθύνσεων και NAT. Δρομολόγηση στο διαδίκτυο. Διαδικτύωση. Πρωτόκολλα δρομολόγησης RIP, OSPF και BGP. Αταξική Δρομολόγηση μεταξύ Περιοχών CIDR. Το πρωτόκολλο IPv6, πακέτο και επικεφαλίδα IPv6. Μετατροπή IPv4 σε IPv6. Πολλαπλή Διανομή και δρομολόγηση πολλαπλής διανομής, πρωτόκολλο IGMP. Διαχείριση κινητικότητας στο στρώμα δικτύου, κινητό IP. Ζεύξεις από σημείο σε σημείο (πρωτόκολλα HDLC, PPP, SLIP). Τοπικό δίκτυο IEEE 802.3, Ethernet, Fast, Gigabit και 10G Ethernet. Γέφυρες και μεταγωγείς Ethernet. Ασύρματα τοπικά δίκτυα ΙΕΕΕ 802.11b/g/a. Εργαστήριο: Σειρά δώδεκα ασκήσεων για πρακτική άσκηση των σπουδαστών σε θέματα διάρθρωσης δικτύων, δικτυακών πρωτοκόλλων (ΙΡ, ARP, ICMP, TCP, UDP), πρωτοκόλλων εφαρμογής (FTP, TFTP, TELENET, SSH, HTTP, HTTPS, DNS, SMTP), χρήσης εργαλείων ανάλυσης πρωτοκόλλων και μέτρησης επιδόσεων.
3341 Διοίκηση Παράγωγης και Συστημάτων Υπηρεσιών
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 0
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να: •Κατανοούν τα βασικά χαρακτηριστικά της διοίκησης παραγωγής και του στρατηγικού σχεδιασμού στους τομείς της παραγωγής προϊόντων και της παροχής υπηρεσιών. •Αντιλαμβάνονται τις έννοιες της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας, του σχεδιασμού ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας, των επιπέδων και της διαδικασίας σχεδιασμού, του κύκλου ζωής προϊόντων καθώς και της καμπύλης μάθησης. •Γνωρίζουν τη συνολική φιλοσοφία και το μεθοδολογικό πλαίσιο των τομέων του σχεδιασμού δυναμικότητας, των συστημάτων αναμονής, των μεθόδων παραγωγής και του χωροταξικού σχεδιασμού. •Κατανοούν τις έννοιες της χρονοδρομολόγησης, των κανόνων προτεραιοτήτων και τεχνικών, των προβλημάτων ανάθεσης εργασιών σε μηχανές, του προγραμματισμού γενικού Flow-Shop και Job-Shop, των συστημάτων υπηρεσιών, της συντήρησης και του ποιοτικού ελέγχου καθώς και των μεθόδων δειγματοληψίας. •Εφαρμόζουν μεθοδολογίες προγραμματισμού παραγωγής, διαχείρισης αποθεμάτων και διαμόρφωσης προβλέψεων για την ολοκληρωμένη, διαφανή και αποτελεσματική διοίκηση παραγωγής και συστημάτων υπηρεσιών. •Χρησιμοποιούν εργαλεία/ συστήματα προγραμματισμού παραγωγής, δυναμικότητας, υλικών και συστημάτων υπηρεσιών. •Αξιοποιούν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αποκόμισαν στο μάθημα της διοίκησης παραγωγής και συστημάτων υπηρεσιών, για την υποστήριξη διαμόρφωσης ορθολογικών αποφάσεων στον τομέα της παραγωγής και των συστημάτων υπηρεσιών στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία καθώς και για την δραστηριοποίησή τους ως στελεχών διοίκησης σε οργανισμούς και επιχειρήσεις.
Ιστορική αναδρομή της οργάνωσης παραγωγής. Αγαθά (προϊόντα) και Υπηρεσίες. Σύγχρονοι στόχοι, τάσεις και προοπτικές. Η έννοια του στρατηγικού σχεδιασμού. Στρατηγική παραγωγής και παροχή υπηρεσιών. Η πρόκληση της ανταγωνιστικότητας. Παραγωγικότητα. Σχεδιασμός Προϊόντος. Επίπεδα και διαδικασία σχεδιασμού. Κύκλος ζωής προϊόντος. Καμπύλη μάθησης. Σχεδιασμός και τεχνολογία. Σχεδιασμός Δυναμικότητας. Συστήματα αναμονής. Σχεδιασμός Μεθόδου Παραγωγής. Ανάλυση ροής εργασίας. Μέτρηση εργασίας. Χωροταξικός Σχεδιασμός. Διαχείριση Αποθεμάτων. Η αβεβαιότητα στη διαχείριση αποθεμάτων. Στοιχεία κόστους. Συστήματα Just-in-time (JIT). Συστήματα Προγραμματισμού Παραγωγής & Υλικών. Βασικό πρόγραμμα παραγωγής (MPS). Προγραμματισμός δυναμικότητας (CRP). Προγραμματισμός Υλικών (MRP). Συστήματα MRPII και ERP. Χρονοδρομολόγηση. Κανόνες Προτεραιοτήτων και Τεχνικές. Προβλήματα ανάθεσης n-εργασιών σε m-μηχανές. Προγραμματισμός γενικού Flow-Shop. Προγραμματισμός γενικού Job-Shop. Προγραμματισμός για συστήματα Υπηρεσιών. Συντήρηση και Ποιοτικός Έλεγχος. Μέθοδοι δειγματοληψίας.
3256 Εισαγωγή στη Σχεδίαση Συστημάτων VLSI
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 2
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Το μάθημα αφορά στην παροχή γνώσεων για τον Σχεδιασμό Συστημάτων VLSI. Περιλαμβάνει θεωρία που καλύπτει μια ευρεία γκάμα από μεθοδολογίες και τεχνικές απαραίτητων για τον αποδοτικό Σχεδιασμό των Συστημάτων αυτών. Επίσης το μάθημα περιλαμβάνει πρακτικές Εργαστηριακές Ασκήσεις για την εφαρμογή και εμπέδωση της θεωρίας. Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην εισαγωγή των σπουδαστών στις βασικές έννοιες και τεχνικές της τεχνολογίας VLSI. Περιλαμβάνει των σχεδιασμό Ψηφιακών κυκλωμάτων σε τεχνολογία CMOS-VLSI. Ειδικότερα περιλαμβάνει σχεδίαση βασικών πυλών και διακοπτών, ακολουθιακών στοιχείων όπως Μανδαλωτές, Φλιπ-Φλοπ. Στη συνέχεια περιλαμβάνει τον σχεδιασμό πιο σύνθετων κυκλωμάτων. Επίσης παρέχονται οι κατάλληλες γνώσεις για τη δημιουργία του φυσικού σχεδίου (layout) και των Κανόνων σχεδίασης καθώς και κατασκευαστικές λεπτομέρειες στη σχεδίασης μασκών για την βιομηχανική παραγωγή των Ολοκληρωμένων Κυκλωμάτων. Αναλύονται ακόμα Τεχνολογικά Θέματα όπως Καθυστέρηση, Κατανάλωση Ισχύος, Διασυνδέσεις, Κλιμάκωση, Process Variation, Αξιοπιστία. Τέλος παρουσιάζεται θεωρητικά και πρακτικά η γλώσσα περιγραφής υλικού Verilog στη σχεδίαση σύνθετων συστημάτων VLSI. Στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση από τους σπουδαστές της Τεχνολογίας CMOS-VLSI αλλά και του τρόπου σχεδιασμού κυκλωμάτων και συστημάτων με βάση την τεχνολογία αυτή. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής / τρια θα είναι σε θέση να: • Έχει κατανοήσει τις βασικές έννοιες και τεχνικές της τεχνολογίας VLSI. • Είναι σε θέση να σχεδιάζει σε τεχνολογία CMOS-VLSI βασικές πύλες, διακόπτες, ακολουθιακά στοιχείων όπως Μανδαλωτές, Φλιπ-Φλοπ. Στη συνέχεια περιλαμβάνει τον σχεδιασμό πιο σύνθετων κυκλωμάτων. • Έχει γνώση των εργαλείων και των τεχνικών μελέτης, σχεδίασης ενός σύνθετου συνδυαστικού ή ακολουθιακού Ψηφιακού Κυκλώματος - Συστήματος σε τεχνολογία CMOS-VLSI. • Σχεδιάζει το φυσικό σχέδιο (layout) των παραπάνω Κυκλωμάτων- Συστημάτων. • Υπολογίζει παραμέτρους όπως Καθυστέρηση, Κατανάλωση Ισχύος σε Κυκλώματα - Συστήματα CMOS-VLSI. • Γνωρίζει θέματα τεχνολογίας κατασκευής Ολοκληρωμένων Κυκλωμάτων - Συστημάτων. • Είναι σε θέση να σχεδιάζει ένα Ψηφιακό Σύστημα σε Γλώσσα Περιγραφής Υλικού Verilog.
Εισαγωγή στα κυκλώματα CMOS, VLSI (αντιστροφέας, διακόπτης, πύλες NAND, NOR και σύνθετες, πολυπλέκτες, καταχωρητές). Εισαγωγή στην αναπαράσταση κυκλωμάτων και συστημάτων. Γλώσσες Περιγραφής Υλικού (HDL). Τεχνολογίες I.C. και διαδικασίες κατασκευής κυκλωμάτων CMOS, VLSI. Εκτίμηση παραμέτρων και επιδόσεων (αντίσταση, χωρητικότητα, καθυστέρηση, ισχύς). Λογική σχεδίαση κυκλωμάτων CMOS, VLSI. Μέθοδοι σχεδίασης και δοκιμή κυκλωμάτων CMOS, VLSI. Σχεδίαση υποσυστημάτων σε τεχνολογία CMOS, VLSI (αθροιστές, πολλαπλασιαστές, ολισθητές, μνήμες, αλγοριθμικές μηχανές καταστάσεων). Εργαστήρια: Στο εργαστήριο σχεδιάζονται και μελετώνται ψηφιακά κυκλώματα τεχνολογίας CMOS, VLSI από απλές πύλες έως ολοκληρωμένα υποσυστήματα. Οι εργαστηριακές ασκήσεις θα περιλαμβάνουν κατασκευή layout, ηλεκτρική εξομοίωση, λογική εξομοίωση, ανάλυση χρονισμού και χρήση γλωσσών περιγραφής υλικού.
3331 Επεξεργασία & Ανάλυση Ιατρικών Σημάτων
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3 hrs
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι εξοικειωμένοι με τις διάφορες κατηγορίες βιοσημάτων, τη δημιουργία τους μέσα από τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς και την αξιοποίησή τους σε ερευνητικό και κλινικό περιβάλλον. Θα γνωρίζουν τις βασικές διαδικασίες και τον απαραίτητο εξοπλισμό για τη λήψη των βιοσημάτων, καθώς και τα βήματα και τις τεχνικές που απαιτούνται για τη βελτίωση της ποιότητας του σήματος και τη μετέπειτα ανάλυση με στόχο την υποστήριξη πραγματικών προβλημάτων και εφαρμογών που αφορούν διάγνωση, πρόγνωση, θεραπεία, και γενικότερη διαχείριση ιατρικών δεδομένων.
Το διδακτικό αντικείμενο του μαθήματος καλύπτει τη δημιουργία, τη λήψη, και την ανάλυση σημάτων που προέρχονται από βιολογικά συστήματα, μέσω της μελέτης των βασικών αρχών ηλεκτροφυσιολογίας σε κυτταρικό επίπεδο, καθώς και των διατάξεων λήψης και τεχνικών επεξεργασίας σε επίπεδο υλικού και λογισμικού. Παρουσιάζεται πληθώρα διαφορετικών βιοσημάτων όπως ηλεκτρομυογράφημα, ηλεκτρονευρογράφημα, ηλεκτροοφθαλμογράφημα, κ.α., δίνοντας έμφαση στα σήματα που προέρχονται από τον εγκέφαλο και την καρδιά. Ειδικότερα, παρουσιάζονται η ανατομία και η φυσιολογία του εγκεφάλου σε σχέση με τη δημιουργία του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ), καθώς και οι διαδικασίες λήψης και επεξεργασίας με στόχο τη μελέτη χαρακτηριστικών όπως είναι τα προκλητά δυναμικά. Αντίστοιχα, παρουσιάζονται η φυσιολογία της καρδιάς και η συσχέτιση της ρυθμικής λειτουργίας της (αιματική ροή, συστολική/διαστολική πίεση, κλάσμα εξώθησης) με τη δημιουργία ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ) και τη λήψη αυτού. Επιπρόσθετα, το μάθημα περιλαμβάνει βασικές αρχές ιατρικής απεικόνισης, με έμφαση στη μαγνητική τομογραφία και την αξιοποίηση της για τη μελέτη της εγκεφαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης και της εξαγωγής δικτύων με στόχο την ανάλυση ανατομικών και λειτουργικών συνδέσεων. Για όλα τα βιοσήματα, παρουσιάζονται οι κατάλληλες τεχνικές προεπεξεργασίας για αφαίρεση θορύβου, η εφαρμογή τεχνικών τεχνητής νοημοσύνης (συμπεριλαμβανομένης της βαθιάς μάθησης), και η μετέπειτα εφαρμογή συστημάτων βιοϊατρικής μηχανικής στην κλινική πράξη, αξιοποιώντας μεγάλα δεδομένα (big data).
3237 Εργαστήριο Λειτουργικών Συστημάτων
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 0, lab 3
Γλώσσα : el
Στόχος του μαθήματος είναι η πρακτική εμπέδωση των μαθημάτων ""Aρχιτεκτονική Yπολογιστών"" και ""Λειτουργικά Συστήματα"". Το μάθημα περιέχει εργαστηριακές ασκήσεις στα εξής θέματα: κατανεμημένος προγραμματισμός στο UNIX, υλοποίηση οδηγού συσκευών, επέκταση λειτουργικού συστήματος Linux, προγραμματισμός σε επίπεδο πυρήνα του ΛΣ, λειτουργικά συστήματα ειδικών απαιτήσεων για μικροϋπολογιστές.
3213 Εργαστήριο Μικροϋπολογιστών
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 1, lab 3
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα :
Το μάθημα περιλαμβάνει εργαστηριακές ασκήσεις πάνω στα επόμενα θέματα: Προγραμματισμός σε assembly των μικροεπεξεργαστών 8085 και 80x86. Διαδικασίες εισόδου-εξόδου δεδομένων. Χρήση Διακοπών. Διασύνδεση μικροεπεξεργαστών με εξωτερικές μονάδες (interfacing) και συσκευές. Σχεδίαση αυτοματισμών με βάση μικροεπεξεργαστές. Προγραμματισμός Μικροελεγκτών. Έλεγχος περιφερειακών Μικροελεγκτών και εφαρμογές.
3349 Ευέλικτα Συστήματα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 0
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : 1) Nα κατανοήσει ο φοιτητής τεχνικά θέματα των παραδοσιακών και των σύγχρονων συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. 2) Να κατανοήσει ο φοιτητής τον τρόπο με τον οποίο διάφορες παράμετροι επηρεάζουν τη λειτουργία και των ανάπτυξη των συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. 3) Να εξοικειωθεί ο φοιτητής με τη μοντελοποίηση και την επίλυση τεχνικών θεμάτων των παραδοσιακών και των σύγχρονων συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Αυτεπαγωγή και χωρητικότητα γραμμών μεταφοράς με απλούς και πολλαπλούς αγωγούς. Ηλεκτρικά μοντέλα γραμμών μεταφοράς. Δίθυρα κυκλώματα. Ισοδύναμα κυκλώματα και μοντέλα γραμμών μεταφοράς μικρού, μεσαίου και μεγάλου μήκους. Αντιστάθμιση γραμμών μεταφοράς. Υπολογισμοί ηλεκτρικών μεγεθών. Ευέλικτα συστήματα μεταφοράς ελεγχόμενα από θυρίστορ και από μετατροπείς ισχύος. Ροή ισχύος. Μέγιστη μεταφερόμενη ισχύς. Μεταβατική ευστάθεια. Στατικός αντισταθμιστής αέργου ισχύος. Αντισταθμιστής σειράς με πυκνωτές ελεγχόμενους από θυρίστορ. Στατικός ρυθμιστής γωνίας φάσης. Ελεγχόμενος σύγχρονος αντισταθμιστής. Ελεγχόμενος σύγχρονος αντισταθμιστής σειράς. Ενοποιημένος ελεγκτής ροής ισχύος. Μεταφορά με συνεχές ρεύμα με μετατροπείς πηγής ρεύματος. Μεταφορά με συνεχές ρεύμα με μετατροπείς πηγής τάσης. Βέλτιστη λειτουργία και ανάπτυξη συστημάτων μεταφοράς.
3307 Ηλεκτρικές Μηχανές II
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 2
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Το μάθημα αποτελεί μάθημα ειδίκευσης σε θέματα επιλογής και διαχείρισης ηλεκτρικών μηχανών συνεχούς ρεύματος και σύγχρονων μηχανών. Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών στα κριτήρια επιλογής χαρακτηριστικών, συνδεσμολογίας και διαχείρισης των μηχανών συνεχούς ρεύματος και των τεχνικών εκκίνησής τους. Επιπλέον οι φοιτητές μαθαίνουν ττις τεχνικές επιλογής σύγχρονων τριφασικών κινητήρων και γεννητριών καθώς και τις τεχνικές παραλληλισμού τους με το ηλεκτρικό δίκτυο και διαχείρισης των χαρακτηριστικών αέργου ισχύος για τη ρύθμιση της τάσεως και ενεργού ισχύος για τη ρύθμιση της συχνότητας του δικτύου. Επιπρόσθετα κατανοούν τη δυναμική των σύγχρονων μηχανών σε περιπτώσεις σφαλμάτων και τις τεχνικές επιλογής των διατάξεων προστασίας τους.. .
Διαμόρφωση και αρχές λειτουργίας μηχανών συνεχούς ρεύματος, συνδεσμολογίες και χαρακτηριστικές μόνιμης κατάστασης, κορεσμός και μαγνητική αντίδραση τυμπάνου. Γενικές αρχές μεταβατικής και δυναμικής συμπεριφοράς των ηλεκτρικών μηχανών, εφαρμογή στις μηχανές συνεχούς ρεύματος, εκκίνηση κινητήρων συνεχούς ρεύματος, δομικά διαγράμματα. Διαμόρφωση και αρχές λειτουργίας σύγχρονων μηχανών, χαρακτηριστικές μόνιμης κατάστασης λειτουργίας στροβιλογεννητριών και σύγχρονων μηχανών έκτυπων πόλων, μελέτη κορεσμού και τρίγωνο Potier. Παραλληλισμός σύγχρονων μηχανών με το δίκτυο. Συστήματα διεγέρσεως σύγχρονων μηχανών και έλεγχος αέργου ισχύος. Εισαγωγή στη μεταβατική και δυναμική συμπεριφορά των σύγχρονων μηχανών, τυλίγματα αποσβέσεως, ανάλυση σε ορθό και κάθετο άξονα. Ισοδύναμα κυκλώματα μεταβατικής και υπομεταβατικής απόκρισης.
3035 Ηλεκτρολογικό Σχέδιο
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 5
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να: •Μπορούν να κατανοήσουν, να διαβάσουν και να σχεδιάσουν μηχανολογικά εξαρτήματα •Μπορούν να κατανοήσουν και να διαβάσουν αρχιτεκτονικά σχέδια •Μπορούν να κατανοήσουν, να διαβάσουν και να σχεδιάσουν ηλεκτρολογικά σχέδια •Μπορούν να εκπονήσουν μία μελέτη εσωτερικής ηλεκτρικής εγκατάστασης •Μπορούν να κατανοήσουν, να διαβάσουν και να σχεδιάσουν βασικά κυκλώματα αυτοματισμών με ηλεκτρονόμους •Μπορούν να χρησιμοποιήσουν κατάλληλο λογισμικό για την πραγματοποίηση των απαραίτητων μελετών
Το μάθημα αποτελεί την εισαγωγή του φοιτητή στο τεχνικό σχέδιο. Η ύλη του περιλαμβάνει μηχανολογικό σχέδιο, απαραίτητο πολλές φορές για την σχεδίαση ηλεκτροτεχνικών κατασκευών, αρχιτεκτονικό σχέδιο, του οποίου η κατανόηση προαπαιτείται για την εκπόνηση των ηλεκτρομηχανολογικών μελετών και στο μεγαλύτερο μέρος της, ηλεκτρολογικό σχέδιο. Το ηλεκτρολογικό σχέδιο κυρίως στοχεύει στη σχεδίαση και μελέτη εσωτερικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων (ισχυρά και ασθενή ρεύματα), συμπεριλαμβανομένων και των πινάκων χαμηλής τάσης.. Επίσης στο πλαίσιο του μαθήματος γίνεται εισαγωγή στη μέση τάση (πίνακες χαμηλής, υποσταθμοί και πίνακες μέσης τάσης ΔΕΔΗΕ). Η ύλη του μαθήματος στοχεύει να δώσει στους φοιτητές τους βασικούς κανόνες που διέπουν το τεχνικό σχέδιο βάση των διεθνών προτύπων, ώστε μετά την επιτυχή περάτωση του μαθήματος να είναι ικανοί τόσο να αναγνωρίζουν, να κατανοούν και να διαβάζουν τεχνικά σχέδια όσο και να τα σχεδιάζουν. Τέλος, στόχο του μαθήματος αποτελεί και η εκπόνηση σχεδίων και ηλεκτρολογικών μελετών με τη χρήση σύγχρονου λογισμικού.
3344 Ηλεκτρομονωτικά Υλικά
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 3
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : •Να επιδεικνύουν κριτική επίγνωση για την εφαρμογή κατάλληλων τεχνικών κατά την επεξεργασία και ανάλυση βιοσημάτων ανάλογα της κάθε εφαρμογής
3016 Ηλεκτρονική ΙΙΙ
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, ένας φοιτητής αναμένεται να γνωρίζει: Να εφαρμόζει έννοιες και τεχνικές από τη θεωρία γραμμικών δυναμικών συστημάτων, αυτομάτου ελέγχου και σημάτων στα ηλεκτρονικά κυκλώματα για να τα αναλύει και να βελτιώνει τη λειτουργία τους. Να υπολογίζει το θόρυβο γραμμικών (ισοδύναμων) κυκλωμάτων να εφαρμόζει ανάδραση σε ενισχυτές (για να σταθεροποιήσει το κέρδος, να αυξήσει το εύρος ζώνης, να αυξήσει τη γραμμικότητα κτλ) και να εκτιμά και να θέτει τα όρια ευσταθούς λειτουργίας. Να χρησιμοποιεί (θετική) ανάδραση για να συνθέτει ταλαντωτές και να αναλύει τη λειτουργία τους και τα όριά τους. Να εκτιμά το εύρους ζώνης ενισχυτών με πολλά τρανζίστορ και να κατανόει και να σχεδιάζει (σκόπιμα) μη-γραμμικά κυκλώματα που υλοποιούν πολλαπλασιασμό (και μείξη σημάτων) καθώς και άλλες λειτουργίες με διάφορες εφαρμογές όπως σε αναλογικά κυκλώματα για Μηχανική Μάθηση.
Μέθοδος σταθερών χρόνου ανοιχτού κυκλώματος για τον υπολογισμό του εύρους ζώνης ενισχυτών. Ενδογενής Θόρυβος των ηλεκτρονικών εξαρτημάτων και υπολογισμός θορύβου σε γραμμικά κυκλώματα. Εφαρμογή της ανάδρασης στους ενισχυτές και θεωρεία ευστάθειας. Αντιστάθμιση συχνότητας ενισχυτών. Σχεδίαση τελεστικών ενισχυτών διπολικής και CMOS τεχνολογίας. Ενισχυτές ισχύος. Σχεδίαση ενεργών φίλτρων. Μη γραμμικά κυκλώματα: πολυδονητές, ταλαντωτές και γεννήτριες κυματομορφών, αρχή λειτουργίας και κυκλώματα Translinear, Πολλαπλασιαστές και Μίκτες. Μετατροπείς Δεδομένων (DAC, ADC). Εισαγωγή στα αναλογικά κυκλώματα για Μηχανική Μάθηση.
3261 Ηλεκτρονική Ισχύος II
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 2
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, ένας φοιτητής αναμένεται να γνωρίζει: •Τις βασικές αρχές λειτουργίας των ημιαγωγικών στοιχείων που χρησιμοποιούνται στους σύγχρονους μετατροπείς ισχύος. •Τη λειτουργία σύνθετων μετατροπέων ισχύος (παλμοτροφοδοτικά, μετατροπείς συντονισμού, πολυεπίπεδοι αντιστροφείς πηγής τάσης). •Τεχνικές ελέγχου μετατροπέων και διαμόρφωσης των σημάτων ελέγχου και να μπορεί να τις εφαρμόσει κατάλληλα σε μετατροπείς ισχύος. •Τις βασικές αρχές εκτίμησης των ονομαστικών τιμών των στοιχείων που χρησιμοποιούνται στη σχεδίαση ενός μετατροπέα με βάση τις απαιτήσεις μιας εφαρμογής. •Βασικές τεχνικές υπολογισμού απωλειών και διάρκειας ζωής ενός μετατροπέα
Μετατροπείς συντονισμού. Σχεδίαση παθητικών φίλτρων εισόδου και εξόδου μετατροπέων ισχύος. Διακοπτικές ανορθωτικές διατάξεις. Μετατροπείς πολλαπλών επιπέδων. PQ και προβλεπτικός έλεγχος αντιστροφέων. Ενεργός αντισταθμιστής ισχύος και γενικά διόρθωση συντελεστή ισχύος με την εφαρμογή διατάξεων Ηλεκτρονικών Ισχύος. Ενεργά φίλτρα ισχύος. Παράλληλα και σειριακά ενεργά φίλτρα. Υβριδικά φίλτρα. Παλμοτροφοδοτικά. Μεταβλητό πηνίο και μεταβλητή χωρητικότητα με την χρήση θυρίστορ. Κυκλώματα προστασίας ημιαγωγών ισχύος. Επιλογή ψυκτικών σωμάτων για την ψύξη ημιαγωγών. Εφαρμογή των Metal Oxide Varistors (MOVs) για την προστασία διατάξεων Ηλεκτρονικών Ισχύος. Σχεδίαση και συσκευασία μετατροπέων ισχύος. Απαιτούμενες μετρήσεις για την ποιότητα και αξιοπιστία μετατροπέων ισχύος. Εφαρμογή Ηλεκτρονικών Ισχύος στα έξυπνα δίκτυα και στη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας.
3397 Θεωρία Μέτρου και Εφαρμογές
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 0
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Στο μάθημα γίνεται συστηματική ανάπτυξη της γενικής θεωρίας μέτρου. Η θεωρία μέτρου και ολοκλήρωσης κατά Lebesgue παίζουν κεντρικό ρόλο σε όλο το φάσμα της Ανάλυσης και της μοντέρνας Θεωρίας Πιθανοτήτων και ο στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών με τα εργαλεία που παρέχει αυτή η θεωρία. Παρότι το μέτρο Lebesgue είναι σημαντικό μέρος του μαθήματος, η έμφαση είναι στην γενική θεωρία μέτρου και ολοκλήρωσης. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να: •Έχει κατανοήσει τις έννοιες της άλγεβρας, σ-άλγεβρας, κλάσης Dynkin και μονότονης κλάσης, τις σχέσεις μεταξύ τους και του ρόλου που επιτελεί η καθεμία στην θεωρία μέτρου. Γνωρίζει επίσης την έννοια της σ-άλγεβρας που παράγεται από μία οικογένεια συνόλων και την έννοια της Borel σ-άλγεβρας ενός μετρικού χώρου. •Έχει κατανοήσει τις έννοιες του μέτρου, του εξωτερικού μέτρου και είναι σε θέση να συνδέει την έννοια του μέτρου με την ήδη γνωστή του έννοια της πιθανότητας. •Έχει κατανοήσει την έννοια του πλήρους χώρου μέτρου και γνωρίζει πως πληρώνεται ένας χώρος μέτρου. •Γνωρίζει την κατασκευή του μέτρου Lebesgue στον μονοδιάστατο και πολυδιάστατο Ευκλείδειο χώρο, έχει κατανοήσει την έννοια του Lebesgue μετρήσιμου συνόλου και γνωρίζει τις βασικές ιδιότητες του μέτρου Lebesgue. •Έχει κατανοήσει την έννοια της μετρήσιμης συνάρτησης, την προσέγγιση μετρήσιμης συνάρτησης από απλές, την έννοια του ολοκληρώματος ως προς κάποιο μέτρο και τις βασικές ιδιότητες του ολοκληρώματος. •Γνωρίζει τα βασικά οριακά θεωρήματα της θεωρίας ολοκλήρωσης κατά Lebesgue, συγκεκριμένα του θεωρημάτων μονότονης και κυριαρχημένης σύγκλισης, του λήμματος του Fatou και του θεωρήματος Beppo Levi και πώς και πότε αυτά χρησιμοποιούνται. •Έχει κατανοήσει την σχέση του ολοκληρώματος Lebesgue με το ήδη γνωστό του ολοκλήρωμα Riemann. •Γνωρίζει την ανισότητα Markov και έχει δει κάποιες από τις χρήσεις της. •Γνωρίζει τους βασικούς τρόπους σύγκλισης ακολουθιών μετρήσιμων συναρτήσεων και συγκεκριμένα την σχεδόν παντού σύγκλιση, την σύγκλιση κατά μέτρο και την σύγκλιση κατά μέσο ή L1-σύγκλιση και τις σχέσεις μεταξύ τους. •Γνωρίζει την έννοια του μέτρου γινόμενου, τις απαιτήσεις για την ύπαρξη του, τις ακριβείς διατυπώσεις και απαιτήσεις των θεωρημάτων Tonelli και Fubini και κάποιες βασικές εφαρμογές των θεωρημάτων αυτών.
•Εισαγωγή, το πρόβλημα του μέτρου. •Κλάσεις συνόλων: άλγεβρες, σ-άλγεβρες, κλάσεις Dynkin. •Χώροι μέτρου, εξωτερικά μέτρα. Πλήρη μέτρα και πλήρωση ενός χώρου μέτρου, κανονικότητα μέτρου. •Μέτρο Lebesgue. Η δομή των μετρήσιμων συνόλων, μη μετρήσιμα σύνολα. •Μετρήσιμες συναρτήσεις, ακολουθίες μετρήσιμων συναρτήσεων, θεωρήματα Egorov και Lusin. Προσέγγιση μετρήσιμων συναρτήσεων. •Ολοκλήρωμα Lebesgue: Απλές συναρτήσεις, το ολοκλήρωμα μη αρνητικής μετρήσιμης συνάρτησης, βασικές ιδιότητες του ολοκληρώματος. Θεώρημα μονότονης σύγκλισης του Lebesgue, λήμμα του Fatou. Το γενικό ολοκλήρωμα του Lebesgue. Θεώρημα κυριαρχημένης σύγκλισης του Lebesgue, θεώρημα Beppo Levi. Ολοκλήρωμα ως προς το μέτρο Lebesgue στην ευθεία και η σχέση του με το ολοκλήρωμα Riemann. •Θέματα: Τρόποι σύγκλισης ακολουθιών μετρήσιμων συναρτήσεων. Χώροι Lp. Μέτρο γινόμενο, θεώρημα Fubini. Προσημασμένα μέτρα, θεώρημα Radon–Nikodym.
3078 Κβαντομηχανική II
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 0
Γλώσσα : el
Τα πρώτα κβαντικά φαινόμενα και η σχέση της κλασικής με την κβαντική μηχανική. Μαθηματικές έννοιες (στοιχεία θεωρίας τελεστών σε χώρους Hilbert, συμβολισμός Dirac). Βασικές αρχές της κβαντικής μηχανικής. Εξίσωση του Schrοdinger. Σχέσεις αβεβαιότητας του Heisenberg. Σωματίδιο σε μονοδιάστατο χώρο: κίνηση κυματοδέσμης, ελεύθερο σωματίδιο, πηγάδι δυναμικού, αρμονικός ταλαντωτής, σκέδαση. Σωματίδιο σε τριδιάστατο χώρο: κεντρικά δυναμικά, τροχιακή στροφορμή, άλγεβρα στροφορμής, δυναμικό Coulomb (άτομο υδρογόνου). Θεωρία διαταραχών, φαινόμενο Zeeman, υπέρλεπτη υφή. Συστήματα πολλών σωματιδίων, αρχή του Pauli, σχέση σπιν και στατιστικής. Περιοδικό σύστημα ατόμων. Μόρια και μοριακοί δεσμοί, προσέγγιση των Born-Oppenheimer, μοριακά φάσματα.
3300 Κεραίες
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 2
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Το μάθημα αυτό προσφέρει θεωρητικές και εργαστηριακές γνώσεις στο πεδίο των κεραιών. Eπικεντρώνεται σε θέματα σχετικά με την εκπομπή, διάδοση και λήψη ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Ειδικότερα ο σπουδαστής αποκτά γνώσεις στα εξής επιμέρους θέματα: Εισαγωγή στη θεωρία των κεραιών. Το δίπολο Hertz. Εφαρμογές ηλεκτρικών μικρών κεραιών. Η γραμμική διπολική κεραία, το πεδίο ακτινοβολίας αυθαιρέτων κεραιών. Κατευθυντικότητα, κέρδος, αντίσταση ακτινοβολίας, ενεργό ύψος. Κατοπτρισμός, είδωλα κεραιών. Κεραίες οδεύοντος κύματος, το μικρό κυκλικό -95- πλαίσιο. Στοιχειοκεραίες και κεραιοδιατάξεις. Η ρομβική κεραία. Στοιχειοκεραίες ομοιόμορφες, αξονικές, μετωπικές. Ανίχνευση φάσης. Πολυωνυμική θεωρία στοιχειοκεραιών. Στοιχειοκεραίες υπερκατευθυντικές. Σύνθεση διαγραμμάτων ακτινοβολίας, αρχές σχεδιασμού κεραιοδιατάξεων. Το θεώρημα της αμοιβαιότητας στην ηλεκτρομαγνητική θεωρία. Πηγές ρεύματος και τάσεως, αρχή της δυαδικότητας. Γενικοί τύποι υπολογισμού της ίδιας και αμοιβαίας σύνθετης αντίστασης κεραιών. Εφαρμογές στις διπολικές κεραίες. Συντελεστής ποιότητας και εύρος ζώνης διπόλων. Τροφοδότηση στοιχειοκεραιών. Baluns, προσαρμογή με στέλεχος, αναδιπλωμένο δίπολο. Στοιχειοκεραίες Yagi-Uda. Οι κεραίες ως δέκτες. Τα θεωρήματα ισότητας χαρακτηριστικών σε εκπομπή και λήψη. Ισοδύναμο κύκλωμα δέκτη. Λόγος ενεργού επιφανείας προς κατευθυντικότητα. Ισχύς λήψης.
Εισαγωγή στη θεωρία των κεραιών. Το δίπολο Hertz. Εφαρμογές ηλεκτρικών μικρών κεραιών. Η γραμμική διπολική κεραία, το πεδίο ακτινοβολίας αυθαιρέτων κεραιών. Κατευθυντικότητα, κέρδος, αντίσταση ακτινοβολίας, ενεργό ύψος. Κατοπτρισμός, είδωλα κεραιών. Κεραίες οδεύοντος κύματος, το μικρό κυκλικό πλαίσιο. Στοιχειοκεραίες και κεραιοδιατάξεις. Η ρομβική κεραία. Στοιχειοκεραίες ομοιόμορφες, αξονικές, μετωπικές. Ανίχνευση φάσης. Πολυωνυμική θεωρία στοιχειοκεραιών. Στοιχειοκεραίες υπερκατευθυντικές. Σύνθεση διαγραμμάτων ακτινοβολίας, αρχές σχεδιασμού κεραιοδιατάξεων. Το θεώρημα της αμοιβαιότητας στην ηλεκτρομαγνητική θεωρία. Πηγές ρεύματος και τάσεως, αρχή της δυαδικότητας. Γενικοί τύποι υπολογισμού της ίδιας και αμοιβαίας σύνθετης αντίστασης κεραιών. Εφαρμογές στις διπολικές κεραίες. Συντελεστής ποιότητας και εύρος ζώνης διπόλων. Τροφοδότηση στοιχειοκεραιών. Baluns, προσαρμογή με στέλεχος, αναδιπλωμένο δίπολο. Στοιχειοκεραίες Yagi-Uda. Οι κεραίες ως δέκτες. Τα θεωρήματα ισότητας χαρακτηριστικών σε εκπομπή και λήψη. Ισοδύναμο κύκλωμα δέκτη. Λόγος ενεργού επιφανείας προς κατευθυντικότητα. Ισχύς λήψης.
3350 Μετρήσεις και Έλεγχοι στη Βιοϊατρική Τεχνολογία
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 1, lab 3
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να: -Γνωρίζουν τις βασικές έννοιες/αρχές που σχετίζονται με κύριους τομείς της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας όπως: α) τη λήψη, ανάλυση και επεξεργασία των βιοιατρικών σημάτων και β) βασικών οργάνων που χρησιμοποιούνται στην ιατρική σχετιζόμενα άμεσα με την επιστήμη του Ηλεκτρολόγου. -Αναπτύσσουν την κριτική τους σκέψη αναλύοντας και επιλύοντας διάφορες μελέτες περίπτωσης συνυφασμένες με βιοϊατρικά θέματα-προβλήματα σχετιζόμενα με την επιστήμη του μηχανικού. -Εξάγουν μετρήσιμα αποτελέσματα τα οποία μπορούν να αξιοποιήσουν σε αυθεντικές συνθήκες. -Εφαρμόζουν ως μηχανικοί βασικές τεχνικές και εργαλεία που χρησιμοποιούνται στην επιστήμη της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας σε τομείς όπως: των βασικών βιοσημάτων (ηλεκτροκαρδιογράφημα, ηλεκτρομυογράφημα), της υπερηχητικής απεικόνισης και της μικροσκοπίας. -Συνδυάζουν το τεχνολογικό γνωστικό τους υπόβαθρο με το πεδίο των επιστημών υγείας. -Συνεργάζονται μεταξύ τους αποδοτικά για την επίτευξη ενός κοινού μαθησιακού στόχου (εκπόνηση ομαδικού παραδοτέου).
Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν τα παρακάτω • Μυϊκή λειτουργία και καταγραφή ηλεκτρομυογραφήματος. • Φυσιολογία της καρδιάς και ηλεκτροκαρδιογράφημα. • Φυσιολογία του Εγκεφάλου και Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα • Συστήματα παρακολούθησης ζωτικών λειτουργιών σε μονάδα εντατικής θεραπείας. • Μελέτη βιολογικών με την χρήση μικροσκοπίου ατομικής δύναμης (Atomic Force Microscope) - Μετρήσεις τεχνικών χαρακτηριστικών στην υπερηχητική απεικόνιση. -Μελέτη με απεικονιστική μικροσκοπία των φωτοδυναμικών επιδράσεων σε ερυθρά αιμοσφαίρια. -Συνεστιακό μικροσκόπιο σάρωσης με laser για βιοαπεικόνιση σε επίπεδο κυττάρων και ιστών.
3400 Μικροηλεκτρονική και Τεχνικές Συσκευασίας
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 3
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Στα πλαίσια του μαθήματος ο φοιτητής ενημερώνεται για: (1) τεχνολογίες παραγωγής και χαρακτηρισμού υποστρωμάτων ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, (2) ανάπτυξη λεπτών υμενίων στα υποστρώματα αυτά, (3) τεχνικές εμφύτευσης και διάχυσης προσμίξεων, (4) τεχνικές λιθογραφίας και εγχάραξης, (5) τεχνικές συσκευασίας μικροηλεκτρονικών κυκλωμάτων
- Ανάπτυξη κρυστάλλων: ανάπτυξη κρυστάλλων από τήγμα Si, ανάπτυξη κρυστάλλων από Si με την διεργασία κινητής ζώνης, ανάπτυξη κρυστάλλων GaAs, χαρακτηρισμός υλικών, μέθοδοι επιταξιακής ανάπτυξης, δομές και ατέλειες σε επιταξιακά στρώματα. - Σχηματισμός υμενίων: θερμική οξείδωση, χημική απόθεση διηλεκτρικών υμενίων, χημική απόθεση υμενίων πολυκρυσταλλικού Si, εναπόθεση ατομικού στρώματος, θερμική εξάχνωση, εξάχνωση με δέσμη ηλεκτρονίων, τεχνική θρυμματισμού. - Λιθογραφία και εγχάραξη: οπτική λιθογραφία, υγρή χημική εγχάραξη, ξηρή εγχάραξη, λιθογραφικές μέθοδοι νέας γενιάς. - Εισαγωγή προσμίξεων σε ημιαγωγούς – νόθευση: η βασική διεργασία διάχυσης, διεργασίες διάχυσης, εμφύτευση ιόντων, καταστροφή πλέγματος λόγω εμφύτευσης και αποκατάσταση με ανόπτηση. - Κατασκευή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων και διατάξεων: παθητικά στοιχεία, διπολική τεχνολογία, τεχνολογία MOS FET, προκλήσεις για το πεδίο της νανο-ηλεκτρονικής. - Τεχνικές συσκευασίας: θόρυβος εξ επαγωγής και τεχνικές αποφυγής του, τεμαχισμός υποστρωμάτων, wire bonding, πολυμερική συσκευασία, τεχνικές συσκευασίας ηλεκτρονικών υλικών και διατάξεων, τεχνολογία παχέων και υβριδικών κυκλωμάτων. Εργαστήριο: Προσομοίωση μικροηλεκτρονικών κατασκευών.
3269 Μοντέλα Μαθηματικού Προγραμματισμού
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 0
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα :
Εισαγωγή στο γραμμικό προγραμματισμό, γλώσσες μαθηματικού προγραμματισμού (Julia, Python, AMPL), δυϊκότητα, δυϊκός αλγόριθμος simplex, ακέραιος γραμμικός προγραμματισμός, δέσμευση μονάδων, δυναμικός προγραμματισμός, στοχαστικός προγραμματισμός, υδροθερμικός προγραμματισμός, στοχαστική επέκταση συστήματος
3302 Οπτοηλεκτρονική (ΗΜΜΥ)
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να: Εχουν κατανοήσει τις εννοιες της διάδοσης του φωτός σε επιλεγμανα οπτικά στοιχεία. Να εχουν ασκηθεί σε 3 οπτοηλεκτρονικες διατξαεις συνδιάζοντας πηγές φωτός, διαμορφωτές και ανιχνευτές. Να μπορούν να κατανοήσουν τις βασικές αρχές που διέπουν την ηλεκτρομαγνητική διάδοση σε διηλεκτρικά υλικά.
Φυσική οπτική. Οπτικές ιδιότητες των στερεών. Οπτικά υλικά ορατού - υπερύθρου. Υλη και ακτινοβολία. Αυθόρμητη και εξαναγκασμένη εκπομπή. Φθορισμός, φωσφορισμός, φωταύγεια. Σύμφωνες και ασύμφωνες πηγές, ανιχνευτές, οπτοηλεκτρονικά όργανα. Ατμοσφαιρική οπτική. Επεξεργασία και μετάδοση οπτικών πληροφοριών. Οπτική δισταθμία, φίλτρα συμβολής, καμπύλες συμβολής. Γραμμικές και μη γραμμικές ηλεκτροοπτικές διατάξεις. Ενδείκτες και απεικονιστές. Ενισχυτές εικόνας. Θερμικοί απεικονιστές. LESs και λέιζερ. CCDs. Διατάξεις Ι2. Οπτοζεύκτες, γραμμικοί και μη γραμμικοί διαμορφωτές. Υγροί κρύσταλλοι. Φωτοπολλαπλασιαστές. Διατάξεις ηλεκτροφωταύγειας, καθοδοφωταύγειας, φωτοτρανζίστορς, φωτο-θυρίστορς, vidicons και διατάξεις εικονοληψίας. Εργαστηριακή εξάσκηση.
3101 Παραγωγή Υψηλών Τάσεων
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 4, lab 1
Γλώσσα : el
Υπολογισμός ηλεκτρικού πεδίου διατάξεων υψηλών τάσεων. Αλγόριθμοι προσομοίωσης ηλεκτρομαγνητικών πεδίων υψηλών τάσεων με συγκεντρωμένα στοιχεία. Μερικές εκκενώσεις και διάσπαση σε αέρα, στερεά, υγρά και λοιπά αέρια μονωτικά. Οδεύοντα κύματα. Διατάξεις παραγωγής τάσεων και ρευμάτων δοκιμής. Μετασχηματιστές δοκιμής. Ανορθωτές. Διατάξεις παραγωγής υψηλών συνεχών και κρουστικών τάσεων, αποσβεννυμένων ταλαντώσεων και κρουστικών ρευμάτων. Κατασκευαστικά και λειτουργικά στοιχεία, ισοδύναμα κυκλώματα. Εκκενώσεις σε μονωτικά, παραγωγή τάσεων και ρευμάτων δοκιμής στο Εργαστήριο.
3398 Πολύπλοκη Δυναμική Χαμιλτονιανών Συστημάτων και Εφαρμογές
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 0
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Γνώσεις: Στα πλαίσια του μαθήματος ο φοιτητής εμβαθύνει στις έννοιες και τις μεθόδους του Χαμιλτονιανού φορμαλισμού ο οποίος είναι πολλαπλά χρήσιμος στις φυσικές επιστήμες, τόσο για τη μελέτη της πολύπλοκης δυναμικής συστημάτων όσο και για την περιγραφή και μελέτη διαφόρων θεωριών. Ο φοιτητής εξοικειώνεται με τη σημασία των συμμετριών των σχετικών αναλλοίωτων ποσοτήτων ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της δυναμικής εξέλιξης και τις έννοιες της χαοτικής δυναμικής. Επιπλέον, μαθαίνει τις βασικές αναλυτικές και αριθμητικές μεθόδους μελέτης και ανάλυσης πολύπλοκων μη-γραμμικών δυναμικών συστημάτων με εφαρμογές στην φυσική και την τεχνολογία. Δεξιότητες: Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να: • Αντιλαμβάνεται την γενικότητα και την χρησιμότητα του Χαμιλτονιανού φορμαλισμού • Χρησιμοποιήσει τις αναλυτικές μεθόδους των κανονικών μετασχηματισμών και της κανονικής θεωρίας διαταραχών για την μελέτη της δυναμικής συστημάτων • Κατανοήσει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της πολύπλοκης δυναμικής • Κατανοήσει την τοπολογία των τροχιών του δυναμικού συστήματος στον φασικό χώρο • Υπολογίσει αναλυτικά χαρακτηριστικά ποσοτικά μεγέθη που περιγράφουν την δυναμική πολυπλοκότητα • Χρησιμοποιήσει γνωστές αριθμητικές μεθόδους για την μελέτη της πολύπλοκης δυναμικής συστημάτων
Φορμαλισμός και μέθοδοι της μηχανικής Hamilton: Κανονικές μεταβλητές και συμπλεκτικός φορμαλισμός. Κανονικοί μετασχηματισμοί και γεννήτριες συναρτήσεις. Φορμαλισμός αγκυλών Poisson. Απειροστοί κανονικοί μετασχηματισμοί, συμμετρίες και αναλλοίωτες ποσότητες. Θεωρία Hamilton-Jacobi, ολοκληρωσιμότητα και διαχωρισιμότητα. Μεταβλητές δράσης-γωνίας και αδιαβατικές αναλλοίωτες. Σχεδόν-ολοκληρώσιμα συστήματα και Κανονική Θεωρία διαταραχών. Πολύπλοκη δυναμική και χάος: Συντονισμοί και το πρόβλημα των μικρών παρονομαστών. Τομές και απεικονίσεις Poincaré. Θεώρημα Kolmogorov-Arnold-Moser και Χαμιλτονιανό χάος. Κριτήρια εκτεταμένης χαοτικότητας. Στοχαστική προσέγγιση και διάχυση στον χώρο των φάσεων. Εφαρμογές: Εξαναγκασμένοι, παραμετρικά διεγειρόμενοι και συζευγμένοι μη-γραμμικοί ταλαντωτές. Μη-γραμμική αλληλεπίδραση φορτισμένων σωματιδίων με ηλεκτρομαγνητικά πεδία.
3304 Προχωρημένες Τεχνικές Συστημάτων Αυτομάτου Ελέγχου
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 2
Γλώσσα : el
Ανασκόπηση γραμμικών συστημάτων συνεχούς και διακριτού χρόνου. Εξισώσεις Κατάστασης, Ελεγξιμότητα και Παρατηρησιμότητα, διάφορα κριτήρια. Κανονικές Μορφές και Κανονική Δομή (Kalman) συστημάτων. Παρατηρητές κατάστασης. Separation. Προχωρημένες τεχνικές σχεδίασης γραμμικών ελεγκτών. Μη γραμμικά συστήματα συνεχούς και διακριτού χρόνου. Τεχνικές σχεδίασης μη γραμμικών ελεγκτών. Βέλτιστος Έλεγχος. Αρχή Mεγίστου (Pontryagin). Αριθμητικές Μέθοδοι για TPBV Problems. Δυναμικός Προγραμματισμός (Bellman). Έννοιες OpenLoop, ClosedLoop. Εφαρμογές σε προβλήματα Γραμμικού-Τετραγωνικού (LQ) ελέγχου (Riccati εξισώσεις), Ελέγχου Ελαχίστου Χρόνου και Ελαχίστης Ενέργειας. SingularProblems. Μέθοδοι Lyapunov. Στοιχεία Σθεναρού Ελέγχου. Θεωρία Παιγνίων: Έννοιες Nash και Stackelberg για Στατικά και Δυναμικά Παίγνια. Υλοποίηση ελεγκτών με υπολογιστές. Εργαστηριακές ασκήσεις.
3051 Πυρηνική Φυσική και Στοιχειώδη Σωματίδια
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 2
Γλώσσα : el, en
Πυρινική Φυσική: Ενεργός διατομή, Σκέδαση Rutherford. Είδη αλληλεπιδράσεων. Ιδιότητες του πυρήνα (μέγεθος, μάζα και σχήμα). Διάσπαση-β πυρήνων και κοιλάδα σταθερότητας. Μαγνητικά φαινόμενα των πυρήνων. Δομή του πυρήνα, μαγικοί αριθμοί και πρότυπο φλοιών. Στροφορμή και ιδιοστροφορμή (spin) πυρήνων. Διάσπαση-α, φαινόμενο σήραγγας, σχάση, Ενεργειακές καταστάσεις. Διεγερμένες καταστάσεις πυρήνα και αποδιέγερση μέσω εκπομπής ακτίνων-γ. Πυρηνικές Αντιδράσεις. Στοιχειώδη Σωματίδια: Εισαγωγή στα στοιχειώδη σωματίδια. Ιστορική αναδρομή. Φυσικό σύστημα μονάδων. Σχετικιστική κινηματική, τετραδιανύσματα. Ιδιότητες και ταξινόμηση των στοιχειωδών σωματιδίων. Διαγράμματα Feynman. Συμμετρίες και νόμοι διατήρησης. Αναστροφή χώρου, συζυγία φορτίου, αντιστροφή χρόνου. Ισοτοπικό σπιν. Θεμελιώδες πρότυπο των κουάρκς. Θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις: ηλεκτρομαγνητική, ασθενής και ισχυρή. Καθιερωμένο πρότυπο. Ενοποίηση των ηλεκτρομαγνητικών και ασθενών αλληλεπιδράσεων. Μηχανισμός Higgs. Εργαστηριακές Ασκήσεις: Εργαστηριακές ασκήσεις κβαντικών φαινομένων, Πυρηνικής Φυσικής και Στοιχειωδών Σωματιδίων στο Εργαστήριο Φυσικής Ε.Μ.Π.: Μέτρηση ενεργότητας και χρόνου ημιζωής του ραδιενεργού ισοτόπου 40Κ,Μέτρηση χρόνου ημιζωής κοσμικών μιονίων.
3305 Ρομποτική I: Ανάλυση-Έλεγχος-Εργαστήριο
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 2
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Οι στόχοι του μαθήματος είναι: α) Η εισαγωγή των φοιτητών στις βασικές έννοιες και τη θεματολογία της Ρομποτικής, κυρίως όσον αφορά την ανάλυση και τον έλεγχο κλασσικών ρομποτικών χειριστών, συστήματα τα οποία χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση πληθώρας εργασιών στη βιομηχανία. β) Η εξοικείωση των φοιτητών με τα αναλυτικά μαθηματικά εργαλεία που υπεισέρχονται στη μελέτη κλασσικών βιομηχανικών ρομποτικών συστημάτων, η αφομοίωση και κατανόηση στην πράξη των λειτουργιών και του τρόπου ελέγχου ενός ρομποτικού συστήματος, σε συνδυασμό με το εργαστηριακό μέρος του μαθήματος.
Εισαγωγή στη ρομποτική. Τεχνολογία των ρομπότ. Τύποι και μορφές ρομπότ. Παραδείγματα ρομποτικών συστημάτων και επισκόπηση σύγχρονων εφαρμογών. Κινηματική ανάλυση ρομποτικών χειριστών, ευθύ και αντίστροφο γεωμετρικό μοντέλο, διαφορική κινηματική ανάλυση, ιδιόμορφες διατάξεις. Στατική ανάλυση ρομποτικών χειριστών, μήτρα συμμόρφωσης. Δυναμική ανάλυση ρομποτικών χειριστών, δυναμικά μοντέλα Newton-Euler και Lagrange, αναγνώριση δυναμικών παραμέτρων. Σχεδιασμός τροχιάς και αυτόματος έλεγχος των ρομπότ. Γραμμικός έλεγχος μεμονωμένης άρθρωσης, μη-γραμμικός έλεγχος υπολογιζόμενης ροπής, έλεγχος στο χώρο του τελικού στοιχείου δράσης, προσαρμοστικός και εύρωστος έλεγχος ρομπότ. Προγραμματισμός ρομπότ. Υπολογιστικά συστήματα διακριτής παραγωγής. Εργαστηριακές ασκήσεις: Συνεχής και ψηφιακός έλεγχος ρομποτικής άρθρωσης. Δυναμικός έλεγχος αναστρόφου εκκρεμούς δύο αρθρώσεων (Pendubot). Προγραμματισμός ρομπότ τύπου SCARA (Adept). Σχεδιασμός τροχιάς και έλεγχος ρομποτικού βραχίονα 6 αξόνων. Ρομποτικό κύτταρο.
3306 Συστήματα Αποφάσεων
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές(τριες) θα είναι σε θέση να : α) Αναλύουν συστηματικά όλες τις παραμέτρους που υπεισέρχονται σε προβλήματα υποστήριξης αποφάσεων. β) Κατέχουν τη μεθοδολογίες και να τις εφαρμόζουν σωστά σε πραγματικά προβλήματα απόφασης, να αναδεικνύουν όλες τις πτυχές του προβλήματος, να αξιολογούν τις εναλλακτικές λύσεις και να υποστηρίζουν αποτελεσματικά τον αποφασίζοντα στις επιλογές του. γ) Προσομοιώνουν την διαδικασία λήψης απόφασης και κατασκευάζουν το μοντέλο που θα εφαρμόσει την κατάλληλη μέθοδο που ταιριάζει στα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου προβλήματος απόφασης. δ) Συνεργάζονται αποτελεσματικά με τον αποφασίζοντα του συγκεκριμένου προβλήματος σε όλα τα στάδια υποστήριξης της απόφασης. ε) Χρησιμοποιούν εμπειρία από εξειδικευμένους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων για την αποτελεσματική μοντελοποίηση των ιδιαιτεροτήτων του προβλήματος απόφασης και αξιοποιούν το συνολική μεθοδολογία για την ανάπτυξη συστηματικής και αποτελεσματικής υποστήριξης αποφάσεων στο χώρο δραστηριοποίησής τους και γενικότερα στο κοινωνικό σύνολο. στ) Προτείνουν νέες καινοτόμες στρατηγικές μεταβολής του περιβάλλοντος εργασίας τους και συνεισφέρουν στη ανάπτυξη ορθολογικών τρόπων λήψης απόφασης σε οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.
Η λήψη αποφάσεων. Τα μοντέλα και η χρήση τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Στοιχεία και δομή ενός προβλήματος απόφασης. Δένδρα Αποφάσεων: Μήτρα αποφάσεων, Κριτήρια Bayes, Maximin, Maximax, Hurwicz. Επίλυση προβλημάτων με αξιοποίηση δειγματοληπτικής πληροφορίας για τις καταστάσεις της φύσης. Αξία δειγματοληπτικής και πλήρους πληροφορίας. Δυναμικός προγραμματισμός: Χαρακτηριστικά των προβλημάτων δυναμικού προγραμματισμού. Παραδείγματα πολυσταδιακών αποφάσεων. Σχηματική απεικόνιση πολυσταδιακής διαδικασίας αποφάσεων. Χαρακτηριστικά προβλημάτων ντετερμινιστικού και πιθανοτικού δυναμικού προγραμματισμού Επίλυση προβλημάτων. Γραμμικός προγραμματισμός: Χαρακτηριστικά των προβλημάτων γραμμικού προγραμματισμού. Το μαθηματικό μοντέλο γραμμικού προγραμματισμού. Δυνατές περιπτώσεις λύσεων προβλημάτων γραμμικού προγραμματισμού. Γραφική επίλυση προβλημάτων. Μέθοδος Simplex. Δυαδικό πρόβλημα. Ανάλυση ευαισθησίας. Προσομοίωση: Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και σχηματική απεικόνιση προσομοίωσης. Παραγωγή τυχαίων παρατηρήσεων από μια κατανομή πιθανότητας. Προσαύξηση του χρόνου. Γλώσσες προσομοίωσης. Επίλυση προβλημάτων. Εργαστηριακές ασκήσεις με χρήση κατάλληλου λογισμικού.
3287 Τεχνητή Νοημοσύνη
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
Μέρος 1. Εισαγωγή Ορισμοί Τεχνητής Νοημοσύνης, Ιστορικά στοιχεία (Θεμέλια Τεχνητής Νοημοσύνης, Βασικοί σταθμοί στην εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης), Επίλυση Προβλημάτων με Τεχνητή Νοημοσύνη, Μοντέλα ευφυών δραστών (απλοί ανακλαστικοί δράστες, μοντελοποίηση κόσμου, αναπαράσταση κανόνων, προσαρμοζόμενοι δράστες), Υπολογιστική Νοημοσύνη, Εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης. Μέρος 2. Ευρετικοί αλγόριθμοι Περιγραφή Προβλημάτων σε Χώρο Καταστάσεων, Αλγόριθμοι Αναζήτησης Λύσης, Αλγόριθμοι Τυφλής Αναζήτησης (Αναζήτηση Πρώτα σε Βάθος, Αναζήτηση Πρώτα σε Πλάτος, Αναζήτηση Επαναληπτικής Εκβάθυνσης, Αναζήτησης Διπλής Κατεύθυνσης), Αλγόριθμοι Ευρετικής Αναζήτησης (Ευρετικοί Μηχανισμοί, Αλγόριθμοι Αναρρίχησης Λόφων, Προσομοιούμενη Ανόπτηση, Αναζήτηση με Απαγορευμένες Καταστάσεις, Αναζήτηση Πρώτα στο Καλύτερο, Αλγόριθμος Α\\\\*), Αλγόριθμοι για παίγνια (Αλγόριθμος Minimax, Αλγόριθμος AlphaBeta), Εξελικτικός υπολογισμός, Γενετικοί αλγόριθμοι. Μέρος 3. Συμβολική Τεχνητή Νοημοσύνη Αναπαράσταση Γνώσης και Αυτόματη Συλλογιστική, Είδη Αυτόματης Συλλογιστικής (Συμπερασματική, Επαγωγική, Απαγωγική), Αναπαράσταση Γνώσης σε Προτασιακή Λογική (Σύνταξη, Σημασιολογία, Ερμηνεία, Ικανοποιησιμότητα, Μοντέλα Γνώσης, Κατηγορηματική και Υπονοούμενη Γνώση, Λογική Συμπερασματολογία, Αλγόριθμοι Συλλογιστικής, SAT solvers, Resolution), Αναπαράσταση Γνώσης σε Λογική Πρώτης Τάξης (Διαχείριση Μεταβλητών και Ποσοδεικτών, Αλγόριθμος Ανάλυσης για Λογική Πρώτης Τάξης, Δισεπιλυσιμότητα), Λογικός Προγραμματισμός και Μη-Μονότονες Λογικές (Λογική Horn, Ανάλυση SLD, Γεγονότα και Κανόνες, η Γλώσσα PROLOG, Άρνηση σαν Αποτυχία, Συστήματα Παραγωγής, Έμπειρα Συστήματα), Δομημένες Αναπαραστάσεις Γνώσης (Αντικείμενα, Πλαίσια, Σημασιολογικά Δίκτυα, Περιγραφικές Λογικές, Οντολογίες και Γράφοι Γνώσης), Προβλήματα Διάγνωσης, Ερμηνείας και Σχεδιασμού. Μέρος 4. Αβεβαιότητα και Μηχανική Μάθηση Διαχείριση Αβεβαιότητας (Θεωρία Πιθανοτήτων, Κανόνας του Bayes, Δίκτυα Πίστης, Ευλογοφάνεια, Θεωρία Dempster-Shafer), Ασαφής Λογική (Ασαφή Σύνολα, Συναρτήσεις Συμμετοχής, Ασαφείς Διαμερίσεις, Ασαφή Συστήματα), Προσαρμοζόμενοι Δράστες (Προβλήματα Μάθησης, Θεωρία Μάθησης, PAC learning), Επιβλεπόμενη Μάθηση (Ταξινόμηση, Ταξινομητές Bayes, Perceptrons, Μηχανές Διανυσμάτων Υποστήριξης (SVM), Πυρήνες, Δένδρα αποφάσεων, Μη-Γραμμική Διαχωρισιμότητα, Νευρωνικά Δίκτυα, Βαθιά Μάθηση), Μη-επιβλεπόμενη Μάθηση (Συσταδοποίηση, Αλγόριθμος k-μέσων, Ιεραρχική ταξινόμηση, Ασαφής Συσταδοποίηση), Ενισχυτική μάθηση. Μέρος 5. Σύγχρονες Εφαρμογές και Κοινωνικές Επιπτώσεις Τεχνητής Νοημοσύνης Συστήματα αποφάσεων και συστάσεων και Τεχνητή Νοημοσύνη, Αυτόνομες Μηχανές, Τεχνητή Νοημοσύνη και Δημιουργικά Συστήματα, Τεχνητή Νοημοσύνη και Ηθική, Φαινόμενο “μαύρου κουτιού”, Ερμηνευσιμότητα Συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης. Αναλυτικές ασκήσεις και εργαστηριακή εξάσκηση στα παραπάνω αντικείμενα (Python και σχετικές βιβλιοθήκες).
3205 Τεχνολογία Λογισμικού
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 6
Γλώσσα : el, en
Λογισμικά συστήματα, μοντέλα κύκλου ζωής, μεθοδολογίες ανάπτυξης λογισμικών συστημάτων, απαιτήσεις, σχεδίαση, κωδικοποίηση, έλεγχος ορθότητας, διοίκηση έργου, κοστολόγηση, εξασφάλιση ποιότητας, διαχείριση σχηματισμών, περιβάλλοντα ανάπτυξης, πρότυπα. Αντικειμενοστρεφής ανάπτυξη λογισμικών συστημάτων και η γλώσσα μοντελοποίησης UML. Εργαστήριο: Ανάπτυξη ενός λογισμικού συστήματος για μια εφαρμογή και τεκμηρίωσή του σύμφωνα με τα πρότυπα.
3297 Τεχνολογία Πολυμέσων
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 1, lab 2
Γλώσσα : el
Εισαγωγή στα πολυμέσα. Είδη μηνυμάτων πολυμέσων. Περιβάλλοντα πολυμέσων. Ηλεκτρονική μετατροπή δεδομένων πολυμέσων. Προγραμματισμός εφαρμογών πολυμέσων. Ολοκληρωμένα συστήματα πολυμέσων. Προδιαγραφές, σχεδίαση και υλοποίηση δικτυακών εφαρμογών πολυμέσων. Ειδικές απαιτήσεις για συστήματα πολυμέσων στο Internet. Οι εργαστηριακές ασκήσεις του μαθήματος πραγματοποιούνται σε περιβάλλον java με στόχο να ικανοποιούνται απαιτήσεις και τοπικών και δικτυακών εφαρμογών.
3347 Υπολογιστικές Τεχνικές για Συστήματα Μετάδοσης Πληροφορίας
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Τομέας: Συστημάτων Μετάδοσης Πληροφορίας και Τεχνολογίας Υλικών
Κατεύθυνση: Ροή Τ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 2, lab 1
Γλώσσα : el, en
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι σπουδαστές είναι σε θέση να: •αναλύουν και μοντελοποιούν προβλήματα συστημάτων μετάδοσης πληροφορίας, επιλέγοντας την κατάλληλη αριθμητική μέθοδο •σχεδιάζουν και αναπτύσσουν με αποδοτικό και επεκτάσιμο τρόπο το αντίστοιχο λογισμικό, υιοθετώντας τα κατάλληλα εργαλεία και κυρίως τεχνολογίες κινητού υπολογισμού •πιστοποιούν με συστηματικό τρόπο την ορθότητα των αποτελεσμάτων τους •χρησιμοποιούν τεχνικές οπτικοποίησης σε όλα τα στάδια της υπολογιστικής προσομοίωσης. •χρησιμοποιούν αλγορίθμους μηχανικής μάθησης για την επίλυση πολυκριτηριακών προβλημάτων.
Στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση με σύγχρονες υπολογιστικές τεχνικές και τεχνολογίες κινητού υπολογισμού για την αποτελεσματική σχεδίαση και βελτιστοποίηση συστημάτων μετάδοσης πληροφορίας. Οι βασικές αρχές διδάσκονται μέσω συγκεκριμένων προβλημάτων που απαντώνται στην πράξη σε τηλεπικοινωνιακά συστήματα και η έμφαση δίνεται στον τρόπο υλοποίησης στον υπολογιστή: Αρχές μοντελοποίησης διάταξης ή/και συστήματος, κριτήρια επιλογής της κατάλληλης μεθόδου και τεχνολογίας. Πιστοποίηση κώδικα (ικανές και αναγκαίες συνθήκες). Διακριτοποίηση του υπολογιστικού χώρου (στοιχεία υπολογιστικής γεωμετρίας και αυτόματης δημιουργίας πλέγματος). Τεχνικές αποθήκευσης και επίλυσης αραιών πινάκων. Σύγκλιση-ευστάθεια. Τεχνικές προ- και μετα-επεξεργασίας, οπτικοποίηση. Τεκμηρίωση κώδικα (στοιχεία λογοκεντρικού προγραμματισμού). Τεχνολογίες δικτυακού κατανεμημένου προγραμματισμού και παράλληλου προγραμματισμού για την αντιμετώπιση προβλημάτων μεγάλης κλίμακας με υψηλές υπολογιστικές απαιτήσεις. Κινητοί πράκτορες λογισμικού. Τεχνικές μηχανικής μάθησης για την επίλυση πολυκριτηριακών προβλημάτων, όπως η αποκεντρωμένη ανάθεση ραδιοπόρων σε ευρυζωνικά κυψελωτά δίκτυα και η δυναμική σχεδίαση δικτύου σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης. Στα πλαίσια της εργαστηριακής εξάσκησης, οι σπουδαστές αναπτύσσουν κατάλληλο λογισμικό για απλοποιημένες εκδοχές των παραπάνω προβλημάτων.
3335 Φωτονική Τεχνολογία στις Τηλεπικοινωνίες
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
Μαθησιακά Αποτελέσματα : Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν και να κατανοούν τις βασικές αρχές διάδοσης των σημάτων μέσα σε οπτικές ίνες καθώς και τα φαινόμενα που τη διέπουν, να γνωρίζουν την αρχή λειτουργίας των βασικών δομικών στοιχείων ενός οπτικού καναλιού και να συνδιάζουν τις προηγούμενες γνώσεις για τον σχεδιασμό οπτικών ζεύξεων και δικτύων.
Περιγραφή διατάξεων φωτονικών στοιχείων που χρησιμοποιούνται σε συστήματα τηλεπικοινωνιών με έμφαση στην τεχνολογία. Βασικές αρχές κυματοδήγησης σημάτων σε μονορυθμικές/πολυρυθμικές οπτικές ίνες. Επισκόπηση σχεδίασης/προσομοίωσης λειτουργίας φωτονικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων (PICs) μέσω αριθμητικών μεθόδων επίλυσης. Φαινόμενα διάδοσης οπτικών σημάτων πληροφορίας και παραμόρφωση που εισάγουν. Μηχανισμοί απωλειών κατά τη διάδοση οπτικών σημάτων στην ίνα. Διασπορά: χρωματική διασπορά, διασπορά ανώτερης τάξης, διασπορά τρόπων διάδοσης, υποβάθμιση σήματος πληροφορίας λόγω διασποράς. Μη-γραμμικά φαινόμενα: φαινόμενο αυτοδιαμόρφωσης φάσης (SPM) οπτικού παλμού λόγω κυματοδήγησης σε μη γραμμική ίνα και παραμόρφωση που εισάγει, φαινόμενα ετεροδιαμόρφωσης φάσης (XPM): μίξη τεσσάρων φωτονίων, εξαναγκασμένη σκέδαση Raman και Brillouin. Παθητικά στοιχεία οπτικών συστημάτων: συζεύκτες ισχύος, οπτικά φίλτρα, οπτικοί απομονωτές, συμβολόμετρα Mach-Zehnder και Fabry-Perot, πόλωση οπτικών σημάτων και στοιχεία ελέγχου. Ενεργά στοιχεία: laser ημιαγωγών, οπτικοί ενισχυτές, οπτικοί διαμορφωτές και φωρατές. Ανάπτυξη κυκλωμάτων οπτικής λογικής υπερυψηλών ταχυτήτων με χρήση συμβολόμετρου Sagnac. Εισαγωγή σε βασικά θέματα μετάδοσης σε οπτικές ίνες, τεχνικές πολυπλεξίας στο χρόνο (TDM) και στο μήκος κύματος (WDM).
3393 Ψηφιακές Επικοινωνίες II
7ο Εξάμηνο ΗΜΜΥ
Διδακτικές Μονάδες : 4
Φόρτος Εργασίας : theory 3, lab 1
Γλώσσα : el
1. Εισαγωγή στα Πεπερασμένα Σώματα 2. Γραμμικοί Τμηματικοί Κώδικες (Linear block codes) \\[Γεννήτρια μήτρα, Συστηματικοί κώδικες, Μήτρα ελέγχου ισοτιμίας (Parity check matrix), Σύνδρομο, αναγνώριση λαθών και αποκωδικοποίηση, Αποκωδικοποίηση – διόρθωση λαθών, Ελάχιστη απόσταση γραμμικών κωδίκων, Δυνατότητα ανίχνευσης και διόρθωσης λαθών, Πρότυπη μήτρα, Κώδικες Hamming \\] 3. Κυκλικοί κώδικες \\[Ορισμός και αλγεβρική δομή των κυκλικών κωδίκων , Κυκλικοί κώδικες σε συστηματική μορφή, Υλοποίηση κυκλικών κωδίκων, Αποκωδικοποίηση κυκλικών κωδίκων, Κώδικες BCH\\] 4. Κωδικοποίηση Reed-Solomon \\[Παράμετροι κωδίκων Reed-Solomon, Προσδιορισμός γενετηρίου πολυωνύμου και κωδικοποίηση R-S σε συστηματική μορφή, Αποκωδικοποίηση Reed-Solomon, Αποκωδικοποίηση R-S με τον αλγόριθμο υπολογισμού ΜΚΔ του Ευκλείδη, Παραδείγματα\\] 5. Αναπαράσταση συνελικτικού αποκωδικοποιητή \\[Αναπαράσταση καταστάσεων και το διάγραμμα καταστάσεων, Το διάγραμμα δένδρου, Το διάγραμμα Trellis\\] 6. Το πρόβλημα της συνελικτικής αποκωδικοποίησης \\[Αποκωδικοποίηση μέγιστης πιθανοφάνειας, Ο Αλγόριθμος συνελικτικής αποκωδικοποίησης Viterbi, Παραδείγματα\\] 7. Τεχνικές Διεύρυνσης Φάσματος (Spread Spectrum Techniques\\]