8ο Εξάμηνο ΝΜΜ

Σύγχρονες Μέθοδοι Συγκόλλησης. Φυσική του Ηλεκτρικού Τόξου
Συγκόλλησης. Μεταφορά Υλικού κατά τη Συγκόλληση και Τήξη Ηλεκτροδίων. Πρόσδοση
και Μεταφορά Θερμότητας σε Συγκολλήσεις. Παραμένουσες Τάσεις σε Συγκολλήσεις.
Παραμορφώσεις σε Συγκολλητές Κατασκευές. Μηχανική Συμπεριφορά Συγκολλητών
Κατασκευών. Ποιοτικός Έλεγχος Συγκολλήσεων. Το Κόστος Συγκόλλησης. Το Σύστημα
Σιδήρου – Άνθρακα. Μεταλλουργικά Φαινόμενα κατά τη Συγκόλληση. Συγκόλληση
Κοινών Ανθρακοχαλύβων. Συγκόλληση Ανοξείδωτων Χαλύβων. Συγκόλληση κραμάτων
Αλουμινίου. Ειδικές τεχνικές Συγκολλήσεων (διατριβής, Laser κλπ.).

Το μάθημα παρέχει βασικό υπόβαθρο για την κατανόηση των μεθόδων αξιολόγησης της σχεδιαστικής και λειτουργικής απόδοσης πλοίου. Αναλύονται οι παρακάτω περιοχές, ενώ αξιοποιούνται και γνώσεις από προηγούμενα μαθήματα. Εισαγωγή στο πρόβλημα της αξιολόγησης συστημάτων. Περιοχές εφαρμογής στη σχεδίαση και λειτουργία του πλοίου (ενδεικτικά: ενεργειακή αποδοτικότητα, ασφάλεια, περιβαλλοντική προστασία). Κριτήρια και μετρητικές αξιολόγησης της απόδοσης. Ανάπτυξη υπολογιστικών διαδικασιών με χρήση δεικτών. Βασικές αρχές και εργαλεία ανάλυσης δεδομένων κατά την αξιολόγηση. Μέθοδοι συλλογής δεδομένων. Ποιοτικός έλεγχος και προ-επεξεργασία δεδομένων. Χρήση θεωρητικών και στατιστικών μοντέλων για τον υπολογισμό της αναμενόμενης απόδοσης. Εκτίμηση αβεβαιότητας και υπολογισμός επιπέδου εμπιστοσύνης. Διεθνές κανονιστικό πλαίσιο και πρότυπα. Αξιολόγηση συμπεριφοράς στο πλαίσιο εναλλακτικής σχεδίασης.

Το μάθημα εισάγει τους φοιτητές στις βασικές αρχές προγραμματισμού σε C και C++, με έμφαση στην επίλυση μηχανολογικών προβλημάτων στη ναυπηγική και τη ναυτική μηχανολογία. Τα θέματα περιλαμβάνουν τη βασική γραμματική της γλώσσας, τους τύπους δεδομένων, τις δομές ελέγχου, τις συναρτήσεις, καθώς και μια εισαγωγή στις κλάσεις και τον αντικειμενοστραφή προγραμματισμό. Οι φοιτητές μαθαίνουν να γράφουν αποδοτικά και δομημένα προγράμματα και να εφαρμόζουν υπολογιστικές μεθόδους σε εφαρμογές ναυπηγικής και θαλάσσιας μηχανολογίας. Οι φοιτητές εκπονούν ατομική ή ομαδική εργασία

Δυναμικές αποκρίσεις πλοίων σε κυματισμούς. Βραχυχρόνια και μακροχρόνια στοχαστική θεώρηση. Εκτίμηση μακροχρονίων μέγιστων τιμών και τιμών σχεδίασης κινήσεων και φορτίσεων. Κανονισμοί Νηογνωμόνων. Πρόσθετη αντίσταση και τυχαία συμβάντα. Εκούσια και ακούσια μείωση της ταχύτητας σε κύματα. Επίδραση των κινήσεων του πλοίου στο πλήρωμα και τους επιβάτες, κριτήρια άνεσης, ερωτηματολόγια. Επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα. Επιλογή πορείας με βάση την πρόβλεψη καιρού και θάλασσας. Επίδραση μορφής γάστρας στη δυναμική συμπεριφορά σε κυματισμούς. Απόσβεση διατοιχισμού και μέθοδοι περιορισμού του. Δοκιμές συμπεριφοράς σε κυματισμούς (επί πλοίου, με πρότυπα στο εργαστήριο και στη θάλασσα). Το μάθημα περιλαμβάνει θέμα αναλυτικού υπολογισμού του πεδίου επιτρεπόμενης λειτουργίας πλοίου με τη χρήση κώδικα που χρησιμοποιεί τη θεωρία λωρίδων.

Μελέτη των λειτουργιών των λιμένων και παρουσίαση του ρόλου τους στην αλυσίδα των συνδυασμένων μεταφορών. Παρουσίαση και ανάλυση ζητημάτων σχετικών με τη διοίκηση, το σχεδιασμό και την ανάπτυξη λιμένων, την φορτοεκφόρτωση και διαχείριση φορτίων και την εφαρμογή σχετικών μεθόδων βελτιστοποίησης. Καταγραφή των θεσμικών και άλλων εξελίξεων στον διεθνή και ελληνικό χώρο. Θέματα διαχείρισης της θαλάσσιας κυκλοφορίας, διασύνδεσης πλοίου-λιμένα, και περιβαλλοντικής βελτίωσης και θωράκισης. Μελέτη λιμένων για να υποδεχτούν πλοία με αυξημένες αυτοματοποιημένες διαδικασίες.

1.Εισαγωγή - Ανακεφαλαίωση: Περιγραφές δυναμικών συστημάτων με σχέση εισόδου- εξόδου και στο χώρο κατάστασης. Ολοκληρωτικοί μετασχηματισμοί και φασματική ανάλυση. Η μετρητική διαδικασία ως δυναμικό σύστημα, χρήση φίλτρων. Λογικά συστήματα και κυκλώματα: συνδυαστικά και ακολουθιακά κυκλώματα, αλγοριθμικές μηχανές καταστάσεων, μικροελεγκτές. 2.Τεχνολογία αισθητήρων μηχανικών μεγεθών: Φυσικές αρχές λειτουργίας αισθητήρων μεσύζευξη μηχανικών μεταβλητών με μεταβλητές ηλεκτρισμού-μαγνητισμού και φωτός: Κωδικοποιητές. Αισθητήρες παραμόρφωσης και πιεζοηλεκτρικοί, οπτικών ινών, laser και φωτοελαστικότητας. Μικρό-ηλεκτρομηχανικά συστήματα (ΜΕΜS) και μηχανοτρονική. Λεπτομερής ανάλυση αισθητήρων θέσης, ταχύτητας, επιτάχυνσης, δύναμης, πίεσης κλπ. ως δυναμικά συστήματα. Μείωση και αναγνώριση τάξης δυναμικών συστημάτων: Μείωση τάξης δυναμικών συστημάτων με ορθοκανονικές προβολές και γεωμετρικά ιδιόμορφες διαταραχές. Παραμετρική αναγνώριση σχέσης εισόδου-εξόδου με μοντέλα δεδομένης δομής και τάξης, Προδιαγραφή και σύνθεση φίλτρων. Μη παραμετρική αναγνώριση: προεπεξεργασία σήματος με χρήση μετασχηματισμών (FFT, Wavelets). 3. Διαγνωστικές μέθοδοι βλαβών μηχανημάτων πλοίου: Κλασικές μέθοδοι διαγνωστικής με μεθόδους στατιστικής επεξεργασίας. Μέθοδοι με χρήση υπολογιστικής νοημοσύνης: συσχετιστική μνήμη με νευρωνικά δίκτυα, ασαφής λογική. 4.Εργαστήριο-Πειραματική διάταξη πτέρυγας ανεμογεννήτριας-(α) συλλογή πειραματικών δεδομένων ταλαντώσης σε διάφορες καταστάσεις δομικής ακεραιότητας-υγείας-υπολογισμό συσχέτισης (διάγνωση) βλάβης και μεταβολή τιμών φυσικών ταλαντώσεων. (β) επί τόπου δημιουργική διερεύνηση (ασάφεια σημείου διέγερσης) τρόπων εμπλουτισμού πειραματικών δεδομένων (δημιουργία τράπεζας δεδομένων) για προχωρημένες θεωρήσεις Διάγνωσης-Πρόγνωσης βλαβών με μεθόδους Υπολογιστικής Νοημοσύνης.

Αντικείμενο του μαθήματος αποτελεί η ιστορία των μηχανικών και των επιστημών του μηχανικού την περίοδο 19ός – 20ός αιώνας. Συγκεκριμένα, οι διαλέξεις εστιάζουν στη διαμόρφωση των σπουδών των μηχανικών (δημιουργία προγραμμάτων σπουδών και ίδρυση πολυτεχνικών σχολών), καθώς και στο επάγγελμα των μηχανικών (στρατιωτικά σώματα, κρατική γραφειοκρατία, βιομηχανία) στις αναπτυγμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα. Δίνεται έμφαση στη συγκριτική μελέτη της εκπαίδευσης των μηχανικών στα επιμέρους εθνικά πλαίσια, προκειμένου να καταδειχθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σπουδών, του επαγγέλματος και του κοινωνικού στάτους των μηχανικών. Ταυτόχρονα, εξετάζονται ζητήματα κρίσιμης σημασίας που είναι άμεσα συναρτημένα με την ιστορία των μηχανικών όπως η ανάδυση: νεωτερικών ιδεών και υλικοτήτων, κινημάτων αντίστασης και οικειοποίησης του τεχνολογικού φαινομένου. Επίσης αναδεικνύεται η σχέση επιστήμης και τεχνολογίας - ως έννοιες συμμετρικές και απολύτως αλληλένδετες-, καθώς και η συγκρότηση των επιστημών του μηχανικού, ως συνδυασμός «καθαρής» και εφαρμοσμένης επιστήμης (τεχνοεπιστήμη). Η σκιαγράφηση της ταυτότητας του μηχανικού γίνεται με αναφορά την κοινωνία, την πολιτική, τις πολιτισμικές καταβολές και τις επιστημολογικές παραδόσεις.

Α. Εισαγωγή στις βασικές αρχές ανάπτυξης και λειτουργίας συστημάτων Τεχνητής και Υπολογιστικής Νοημοσύνης. Σύνοψη συγκεντρωτικής και κατανεμημένης νοημοσύνης. Γνώση (δομή, παράσταση, χειρισμός), συλλογιστική, ευφυή συμπεριφορά. Παρουσίαση της δομής, λειτουργίας και αξιοποίησης σύγχρονων συστημάτων λογισμικού που βασίζονται στη γνώση και επιτρέπουν την εύκολη ενσωμάτωση κανόνων, κανονισμών, εμπειρικών οδηγιών και διαφόρων περιοριστικών διατάξεων. Β. Γενετικοί αλγόριθμοι και εξελικτικά συστήματα. Γενετικές δομές και εξελικτικοί τελεστές. Παράμετροι εξελικτικών συστημάτων. Συμπεριφορά και σύγκλιση εξελικτικών συστημάτων. Βελτιστοποίηση και άλλες εφαρμογές εξελικτικών συστημάτων. Άλλες τεχνικές (Νευρωνικά δίκτυα, Ασαφής Λογική, Αυτο-οργανούμενα συστήματα). Ασαφή συστήματα, μετα-ευρετικές τεχνικές, τεχνητά άνοσα δίκτυα. Γ. Εφαρμογές στη σχεδίαση και στη λειτουργία πλοίων. Βελτιστοποίηση μορφής γάστρας με τη βοήθεια Υπολογιστικής Νοημοσύνης και ΕΣ. Υποστήριξη στη σχεδίαση συστημάτων πλοίου. Παρουσίαση και εργαστηριακή εξοικείωση με δύο έμπειρα συστήματα που υποστηρίζουν τη φόρτωση πλοίων και τη χάραξη της βέλτιστης πορείας των πλοίων. Δ. Γενικές αρχές Μηχανικής Μάθησης. Εισαγωγή στην περιοχή της μηχανικής μάθησης-οι διάφοροι τύποι. Επιβλεπόμενη μάθηση. Μη επιβλεπόμενη μάθηση. Πρόβλεψη (γραμμική, λογιστική παλινδρόμηση). Μηχανές διανυσμάτων υποστήριξης (Support Vector Machines). Ενισχυτική μάθηση. Μάθηση Bayes. E. Νευρωνικά Δίκτυα Βαθιάς Μάθησης. Μάθηση πολύπλοκων αναπαραστάσεων με δεδομένα. Ανασκόπηση. Δεδομένα μεγάλου όγκου. Παραδείγματα δομών. Εφαρμογές σε τεχνολογικές και επιστημονικές περιοχές. Ζ. Προγραμματιστικά Εργαλεία για Νευρωνικά Δίκτυα. Το NN/DNN toolbox στο MATLAB. Σύγχρονες πλατφόρμες υλικού. Το μάθημα περιλαμβάνει δύο εργαστηριακές ασκήσεις

Στατιστική των Μετρήσεων. Θεωρία Σφαλμάτων. Στατιστική ανάλυση συσχετίσεως εξαρτημένων μεγεθών. Διατύπωση των αποτελεσμάτων μετρήσεων. Σχεδιασμός και εκτέλεση πειραμάτων. Συγκριτικά πειράματα. Πειράματα πολλών παραγόντων. Πειράματα προσομοίωσης με χρήση Η/Υ. Μετρητικές διατάξεις για συλλογή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο. Μέτρηση, αξιολόγηση και ανάλυση δεδομένων με έμφαση στα στοχαστικά μεγέθη. Φασματική ανάλυση. Ψηφιακά φίλτρα. Μετρήσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και στο εργαστήριο. Συστήματα λήψης δεδομένων. Το μάθημα περιλαμβάνει τρεις εργαστηριακή ασκήσεις που αφορούν: Συνδεσμολογία, λήψη, επεξεργασία, φασματική και στατιστική ανάλυση μετρήσεων στοχαστικών στην πειραματική δεξαμενή του ΕΝΘΥ. Επίσης, συνδεσμολογία μεταλλάκτη, εκτίμηση σφαλμάτων μέτρησης και προσαρμογή των αποτελεσμάτων.

Το μάθημα προσφέρει στον φοιτητή τη δυνατότητα ν’ αποκτήσει το βασικό υπόβαθρο για να αναλύει και να κατανοεί περιπτώσεις σύνθετης συμπεριφοράς ντετερμινιστικών μη γραμμικών δυναμικών συστημάτων. Ειδικότερα, του προσφέρει τη δυνατότητα να διακρίνει τη σύνδεση μεταξύ τύπου μη γραμμικότητας και φαινομενολογίας δυναμικής συμπεριφοράς. Αναπτύσσεται η μαθηματική θεωρία διακλαδώσεων (bifurcation theory) μη γραμμικών μονοδιάστατων και δισδιάστατων δυναμικών συστημάτων. Αναλύονται περιπτώσεις τέτοιων φαινομένων σε φυσικά και μηχανικά συστήματα. Το μάθημα εισάγει επίσης τον φοιτητή στη θεωρία χάους και στις μεθόδους ανάλυσης συστημάτων κλασματικής διάστασης.

Το μάθημα προσφέρει ειδικές γνώσεις στο αντικείμενο των ελικτικών ικανοτήτων και της ευστάθειας πορείας για διάφορα περιβάλλοντα λειτουργίας των πλοίων, μέσω της χρήσης μαθηματικών μοντέλων. Διατυπώνονται οι εξισώσεις ελεγχόμενης κίνησης πλοίου στο οριζόντιο επίπεδο (τόσο με γραμμική όσο και με μη γραμμική θεώρηση) και εξάγονται κριτήρια ικανοποιητικής ελικτικής συμπεριφοράς. Αναλύεται η επίτευξη ικανοποιητικής διατήρησης πορείας με ενεργητικό έλεγχο πηδαλίου και η επίτευξη βέλτιστης ρύθμισης του ελεγκτή πηδαλίου. Περιγράφονται οι τύποι πηδαλίου και ο σχεδιασμός του συστήματος πηδαλιουχίας. Αναλύεται η ελικτική συμπεριφορά συμβατικών πλοίων σε διάφορα περιβάλλοντα: επιδράσεις ρηχού νερού και φαινόμενο δυναμικής καθίζησης (squat), λειτουργία κοντά σε ακτή και σε κανάλια, επιδράσεις ανέμου, ρευμάτων και κυματισμών. Μελετάται η ευστάθεια πορείας για ρυμουλκούμενο σκάφος και η επίδραση στη διατήρηση πορείας χαρακτηριστικών εγκάρσιας ευστάθειας.

Ι. Διεθνές εμπόριο και διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές: Εξαγωγές και εισαγωγές εμπορευμάτων και υπηρεσιών και Ισοζύγιο Πληρωμών. Στοιχεία της θεωρίας του διεθνούς εμπορίου. Ο ρόλος των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Οι φάσεις του οικονομικού κύκλου και οι επιπτώσεις τους στο διεθνές εμπόριο. Σύγχρονες τάσεις του διεθνούς εμπορίου και θαλάσσιες μεταφορές. Φορτία που διακινούνται δια θαλάσσης. Διεθνείς θαλάσσιες οδοί μεταφορών. Διεθνείς Οργανισμοί και Κανονισμοί Ασφαλείας θαλάσσιων μεταφορών. Οι διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές ως εξαγωγές και εισαγωγές υπηρεσιών. Η εθνικότητα του εμπορικού πλοίου και τα πλοία με σημαίες ανοικτού νηολογίου. Κρατική ναυτιλιακή πολιτική. Ιστορική εξέλιξη και σημερινές τάσεις του δια θαλάσσης διεθνούς εμπορίου. ΙΙ. Ελληνική οικονομία και ναυτιλία: Η εξέλιξη των διεθνών συναλλαγών της ελληνικής οικονομίας (1960-1996). Συνοπτική απεικόνιση. Ελληνικός και ελληνόκτητος εμπορικός στόλος. Η εμπειρική εικόνα: Ναυτιλιακό συνάλλαγμα και Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών Τάσεις αναδιάρθρωσης της παγκόσμιας και ελληνικής ναυτιλίας. Η συμβολή της ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία.

Μεθοδολογία λήψης αποφάσεων υπό συνθήκες αβεβαιότητας. Εφαρμογές στις θαλάσσιες μεταφορές. Ναυτιλία μικρών αποστάσεων (shortsea shipping). Ανταγωνισμός με άλλα μεταφορικά μέσα. Προηγμένα συστήματα συνδυασμένων μεταφορών. Ρόλος προηγμένων τεχνολογιών. Θεσμικά θέματα στην Ελλάδα και την ΕΕ. Ειδικές μελέτες (case studies) θαλάσσιων μεταφορών.

Σύγχρονα μη συμβατικά συστήματα πρόωσης, μηχανισμοί απωλειών και εξοικονόμηση ενέργειας. Έλικες σε δακτύλιο, έλικες αντιθέτου περιστροφής, έλικες με υπερκάλυψη, έλικες ρυθμιζόμενου βήματος, Pod propulsion, Pump Jet propulsion, κυκλοειδείς έλικες, πρόωση με αντίδραση (water-jet propulsion), μαγνητοϋδροδυναμική πρόωση. Έλικα-υδρόμυλος, δακτύλιος ομαλοποίησης του ομόρου, οδηγητικά πτερύγια στη γάστρα ή στην πλήμνη της έλικας, πτερύγια και πτερωτές στο πηδάλιο, βολβοειδές πηδάλιο κλπ. Θεωρητικές μέθοδοι υπολογισμού της ροής γύρω από πτερύγια, έλικες και συστήματα πρόωσης. Εισαγωγή στην κινηματική και δυναμική φύλλων και γραμμών στροβιλότητας. Εισαγωγή στις θεωρίες φέρουσας γραμμής και επιφάνειας. Εισαγωγή στις μεθόδους πλέγματος δινών και συνοριακών στοιχείων. Παράμετροι μορφής έλικας και συστημάτων πρόωσης και σχέση τους με την υδροδυναμική συμπεριφορά, τη σπηλαίωση και τους κραδασμούς. Επιλογή των παραμέτρων μορφής της έλικας ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις σχεδίασης. Γεωμετρική σχεδίαση έλικας με τη βοήθεια Η/Υ. Τύποι σπηλαίωσης και σχέση τους με τις παραμέτρους μορφής της έλικας. Συστήματα πρόωσης για υψηλές ταχύτητες: Μερικώς σπηλαιούμενες και υπερσπηλαιούμενες έλικες, αναβαπτυζόμενες έλικες. Υπολογιστική άσκηση: Το μάθημα περιλαμβάνει την (υποχρεωτική) εκπόνηση θέματος αναλυτικής σχεδίασης έλικας με μεθόδους CFD. Για την εκπόνηση του θέματος χρησιμοποιούνται κώδικες Η/Υ που έχουν αναπτυχθεί από τον διδάσκοντα.

Εισαγωγή στα σύγχρονα συστήματα υποστήριξης αποφάσεων. Αναλυτική Επιχειρήσεων και Δεδομένων (business and data analytics). Εργαστηριακές ασκήσεις (εφαρμογές σε μελέτες περιπτώσεων) με τη βοήθεια Η/Υ και χρήση λογισμικού επεξεργασίας λογιστικών φύλλων για την υποστήριξη επιχειρηματικών αποφάσεων. Το μάθημα πραγματεύεται προβλήματα γραμμικού προγραμματισμού, προβλήματα ακέραιου προγραμματισμού, προβλήματα αναζήτησης στόχου, προβλήματα οικονομοτεχνικής ανάλυσης επενδύσεων, προβλήματα διοίκησης αποθηκών και δικτύου εφοδιαστικής, προσομοίωση, ευρετικές μεθόδους (Heuristics), έμπειρα συστήματα (Expert Systems), προβλήματα δικτυωτής ανάλυσης και έργων, συστήματα υποστήριξης αποφάσεων (Decision Support Systems), ανάλυση αποφάσεων, ανάλυση δικτύων διανομής προϊόντων, βασικές αρχές συστημάτων επιχειρηματικής ευφυΐας (δομή, λειτουργία, διεπαφές), επιχειρησιακές αποθήκες δεδομένων (Enterprise Data Warehouses) – βασικές έννοιες και λειτουργίες, πολυδιάστατη ανάλυση επιχειρηματικών δεδομένων, αναφοροδοσία και οπτικοποίηση δεδομένων - εργαλεία λογισμικού.

Στο μάθημα συζητούνται: α) βασικές έννοιες του κοινωνικού και τεχνολογικού φαινομένου, · αποσαφηνίζονται οι μεταβάσεις μεταξύ των κοινωνικών παραδειγμάτων και οι προσεγγίσεις της παγκοσμιοποίησης · θεωρίες και τάσεις της ανθρώπινης αναβάθμισης (transhumanism & AI) β) οι κοινωνικές διαστάσεις του τεχνολογικού φαινομένου που αφορούν σε · ζητήματα ταυτότητας του σύγχρονου υποκειμένου, δημιουργού και αποδέκτη-χρήστη της τεχνολογίας · ζητήματα που προκύπτουν από την καθ’ ολοκληρίαν επικράτηση του τεχνοπολιτισμού και διαπερνούν όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής: - τα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν αυτά απειλούνται από την μετα-χρήση των μεγάλων δεδομένων, - θέματα ισότητας - ακόμη και την αναθεώρηση του κλασικών δίπολων ατομικό-κοινωνικό, εθνικό- παγκόσμιο, υπό το πρίσμα της συρρίκνωσης των κάθε είδους αποστάσεων και συνάμα - μιας βαθύτερης από κάθε άλλη εποχή μοναχικότητας-απομόνωσης γ) ζητήματα “STEM” (Science, Technology, Engineering and Mathematics ακρωνύμιο που εμφανίσθηκε το 2001), αναφορικά με την · εκπαιδευτική πολιτική, για τα πεδία που αναφέρονται στις Φυσικές Επιστήμες, στην Τεχνολογία, στην Επιστήμη των Μηχανικών και στα Μαθηματικά. · προσέγγιση στην Εκπαίδευση που σχεδιάζεται ώστε στη διδασκαλία των Μαθηματικών και των Φυσικών Επιστημών, που είναι ζωτικής σημασίας για μια βασική κατανόηση του σύμπαντος, · εισαγωγή της Επιστήμης του Μηχανικού και της Τεχνολογίας, που αποτελούν τα μέσα διάδρασης του ανθρώπου με το σύμπαν.

Γενικά περί σύνθετων υλικών (σ.υ.). Μηχανικές και φυσικές ιδιότητες και μέθοδοι κατασκευής. Μηχανική των σ.υ. Κλασσική Θεωρία Πολύστρωτων. Τρόποι και κριτήρια αστοχίας των σ.υ. Αντοχή πολύστρωτου. Κατασκευαστική ανάλυση και σχεδίαση σκάφους από σ.υ. Κάμψη και λυγισμός ενισχυτικών τύπου καπέλου και πολύστρωτων πλακών. Σχεδίαση συνδέσεων. Παράδειγμα κατασκευαστικής σχεδίασης ταχύπλοου σκάφους.

Διαφορικές Εξισώσεις 1ης τάξης: H σχεδόν γραμμική εξίσωση, πρόβλημα Cauchy, ύπαρξη, μοναδικότητα, προβλήματα αρχικών τιμών. Εξίσωση Laplace: Αρμονικές συναρτήσεις, αρχή μεγίστου, μοναδικότητα λύσεων συνοριακών προβλημάτων Dirichlet – Neumann. Εισαγωγή στη θεωρία των γενικευμένων συναρτήσεων: Ορισμός, κατανομές που προέρχονται από ολοκληρώσιμες συναρτήσεις, συνάρτηση Dirac, συνάρτηση Heaviside, γενικευμένες παράγωγοι. Ολοκληρωτικές αναπαραστάσεις λύσεων για την εξίσωση Laplace: Θεμελιώδης λύση για την εξίσωση Laplace, συνάρτηση Green, μέθοδος των ειδώλων για ημιεπίπεδα και ημιχωρία, δίσκους και σφαίρες. Η εξίσωση κύματος: Εισαγωγή στην κυματική διάδοση, επίπεδα και σφαιρικά κύματα, προβλήματα αρχικών και συνοριακών τιμών, χαρακτηριστικός κώνος και ενεργειακά θεωρήματα, η μέθοδος των σφαιρικών μέσων και η αρχή Huygens. Η εξίσωση θερμότητος: Το πρόβλημα αρχικών τιμών, η αρχή μεγίστου, μοναδικότητα και ομαλοποίηση λύσης, ολοκληρωτική αναπαράσταση λύσης, πρόβλημα αρχικών και συνοριακών τιμών.

Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στο φιλοσοφικό προβληματισμό περί τη γνώση, την επιστήμη και τη μεθοδολογία επιστημών, όπως έχουν διαμορφωθεί και εξελιχθεί από τις αρχές του 20ου αιώνα. Η έμφαση δίνεται στη γενική φιλοσοφία (μεθοδολογία) των εμπειρικών επιστημών. Ποια είναι η σχέση μεταξύ επιστημονικών υποθέσεων και εμπειρικών τεκμηρίων; Τι νοείται ως επιστημονική εξήγηση; Ποια είναι η δομή και ποια η δυναμική των επιστημονικών θεωριών; Υπάρχει επιστημονική πρόοδος και σε τι συνίσταται; Ο/η φοιτητής/τρια με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος: -Γνωρίζει τη συμβολή της επιστήμης στον φιλοσοφικό στοχασμό -Εξοικειώνεται με την έννοια των αναλυτικών και συνθετικών κρίσεων και με την επιστημολογική σκέψη -Κατανοεί την έννοια του επιστημονικού Παραδείγματος και της επιστημονικής επανάστασης -Κατανοεί την έννοια της επαγωγής & την κριτική της αιτιότητας από τον D. Hume Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο/η φοιτητής/τρια είναι σε θέση να: -Αντιλαμβάνεται την συνθετότητα των επιστημολογικών προβλημάτων στις θετικές επιστήμες -Κατανοεί το πρόβλημα και τη σημασία της επαγωγής -Εξηγεί την εξέλιξη της επιστημονικής σκέψης και πράξης -Κατανοεί τη σημασία του πειράματος και του ελέγχου της επιστημονικής γνώσης - Αντιλαμβάνεται τη διαφορά μεταξύ εξήγησης και ερμηνείας -Διακρίνει τη σχέση επιστήμης, τεχνολογίας και φιλοσοφίας -Αντιληφθεί την γένεση της τεχνο-επιστήμης ως σύνθετου ζητήματος στη φιλοσοφία που απασχολεί τον σύγχρονο πολιτισμό -Κατανοεί τη σύγχρονη επιστήμη ως κοινωνικά κατασκευασμένο φαινόμενο και εν μέρει ως γνήσια αναζήτηση του ανθρωπίνου πνεύματος

Αντικείμενο του μαθήματος είναι η Ηθική του Μηχανικού/της Μηχανοτεχνίας (Engineering Ethics) η οποία εστιάζει στα ειδικά πρότυπα συμπεριφοράς, στα ιδανικά και στις πρακτικές που ισχύουν για τα μέλη του εν λόγω κλάδου. Τι σημαίνει η έκφραση «σκέφτομαι σαν μηχανικός», ποιες έννοιες περικλείει και τι βαθμό επαγγελματικής αυτονομίας συνεπάγεται η εν λόγω ιδιότητα; Κύριος στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση από τους φοιτητές μηχανικούς των υπαρχουσών ηθικών θεωριών και των προβλημάτων που συνεπάγεται η εφαρμογή της επιστήμης τους. Ο στόχος επιτυγχάνεται μέσω της επισκόπησης αντιμαχόμενων ιδεών, θεωριών και επιχειρημάτων στο πεδίο της ηθικής φιλοσοφίας και της παρουσίασης μελετών περιπτώσεων, όπου διερευνώνται οι δυναμικές σχέσεις μεταξύ ηθικής θεωρίας και πρακτικής κατά την άσκηση του επαγγέλματος.

Βασικές εξισώσεις μεταφοράς που διέπουν τα υδροδυναμικά πεδία. Θεωρία και μοντελοποίηση τύρβης. Αριθμητική επίλυση υδροδυναμικών ροών. Βασικά σχήματα διακριτοποίησης. Μόνιμα και μη μόνιμα προβλήματα. Συνοριακές συνθήκες εξωτερικών ροών. Μέθοδοι σύγκλισης των διακριτοποιημένων εξισώσεων μεταφοράς. Υπολογισμός του πεδίου ροής και της υδροδυναμικής αντίστασης γύρω από τυχαία σώματα. Ειδικές τεχνικές υπολογισμού.Ροές με ελεύθερη επιφάνεια. Μέθοδοι σύγκλισης του ακριβούς προβλήματος. Μόνιμα και μη μόνιμα προβλήματα. Χρήση λογισμικού που έχει αναπτυχθεί στο ΕΜΠ για τον υπολογισμό εξωτερικών υδροδυναμικών ροών.

Δίσκοι : Γενικά – εξισώσεις ελαστικότητας, Υπόθεση Airy, Μελέτη συνοριακών συνθηκών, Περίπτωση ορθογωνίου δίσκου, Έκφραση της εντατικής συνάρτησης σε πολικές συντεταγμένες. Μέθοδος των Πεπερασμένων διαφορών. Αναπτύγματα Fourier . Κελύφη : Εισαγωγή στη διαφορική γεωμετρία των επιφανειών, Γενική καμπτική θεωρία παχέων και λεπτών κελυφών, Εφαρμογές, Μεμβρανική θεωρία ελαστικών κελυφών. Πλάκες : Γενικά - μελέτη λεπτής πλάκας, Εύρεση μέγιστων καμπτικών ροπών, Εύρεση της εξίσωσης της πλάκας, Εισαγωγή συνοριακών συνθηκών, Εφαρμογές.

Στο μάθημα θα μελετηθούν προχωρημένηα θέματα Μηχανικής του Παραμορφωσίμου Σώματος και θα γίνει εισαγωγή στη Μηχανική των Θραύσεων. Αναλυτικά, το μάθημα περιλαμβάνει τις κάτωθι ενότητες: Ελαστική και πλαστική συμπεριφορά των υλικών (καταστατικές εξισώσεις, φαινομενολογία, μηχανισμοί παραμόρφωσης, επίδραση γεωμετρίας, τύπων φόρτισης, θερμοκρασίας κ.λπ.). Αστοχία των υλικών (μακροσκοπικά και μικροσκοπικά κριτήρια αστοχίας). Χρονικά εξαρτημένη συμπεριφορά των υλικών (ερπυσμός-χαλάρωση, κόπωση, κρούση, στοιχεία ιξωδοελαστικότητας). Συγκέντρωση και ένταση τάσεων. Πέραν του θεωρητικού μέρους, περιλαμβάνεται και εργαστηριακή εξάσκηση στα κάτωθι αντικέιμενα: Εφελκυσμός, θλίψη, στρέψη, κάμψη, σκληρομέτρηση, ερπυσμός-χαλάρωση, κόπωση, κρούση, συγκέντρωση τάσεων, ένταση τάσεων.

Εισαγωγή στη βιομηχανική ψύξη. Ψύξη για μηχανικής συμπιέσεως ατμού. Στοιχειώδης ψυκτικός κύκλος. Ψυκτικός κύκλος με υπόψυξη και υπερθέρμανση. Πραγματικός ψυκτικός κύκλος. Συστήματα πολυβάθμιας συμπιέσεως ατμού. Ψυκτικά μέσα. Μέτρηση ψυκτικής ισχύος. Ψύξη δια μηχανικής συμπιέσεως αερίου. Κύκλος Stirling. Στοιχειώδης κύκλος υγροποιήσεως αέρα. Κύκλος υγροποιήσεως αέρα υψηλής – χαμηλής πιέσεως. Υγροποίηση αέρα με μερική αποτόνωση. Ελάχιστα απαιτούμενο έργα υγροποίησης αερίου. Συμπίεση μέσω δέσμης ρευστού. Θερμοηλεκτρική ψύξη. Ψύξη δι’απομαγνητίσεως. Ψύξη δι’ απορροφήσεως. Ψυκτικές διατάξεις ΝΗ3/Η2Ο και Η2Ο/LiBr. Ψύξη δια προσροφήσεως και επαναπορροφήσεως. Ψυχρομετρία. Αισθητή θέρμανση. Ψύξη και αφύγρανση. Συντελεστής παρακάμψεως.

Στοιχεία Τανυστικού Λογισμού και Λογισμού των Μεταβολών. Ελκυστής και Τανυστής της Τάσεως. Εξισώσεις Ισορροπίας. Τροπές και Στροφές. Εξισώσεις Συμβιβαστού. Καταστατικές Εξισώσεις Ελαστικών Υλικών. Εξισώσεις Πεδίου Ελαστοστατικής. Πρόβλημα Συνοριακών Τιμών. Ενεργειακά Θεωρήματα. Δι-διάστατα και Τρι-διάστατα Προβλήματα Ελαστοστατικής.

Κατηγορίες θαλάσσιων κατασκευών. Περιγραφή συνθηκών περιβάλλοντος (άνεμος, ρεύματα, θαλάσσιοι κυματισμοί). Αναλυτικές θεωρίες θαλάσσιων κυματισμών. Υπέρθεση κυματισμών και ρεύματος. Σύντομη περιγραφή του στοχαστικού μοντέλου και των στατιστικών ιδιοτήτων των φυσικών θαλάσσιων κυματισμών. Φάσματα θαλάσσιων κυματισμών. Στατιστικές ιδιότητες των μεγίστων και ακρότατων τιμών. Φορτίσεις σε θαλάσσιες κατασκευές μικρών και μεγάλων διαστάσεων: Προσέγγιση δυναμικής ροής, Τύπος του Morison. Εφαρμογές σε κινούμενες θαλάσσιες κατασκευές. Μέθοδοι για την ισοδύναμη γραμμικοποίηση των μη γραμμικών δυνάμεων αντίστασης. Προβλήματα περίθλασης και ακτινοβολίας, γραμμικοποιημένα και ανώτερης τάξης για τον υπολογισμό των φορτίσεων σε κατασκευές μεγάλων διαστάσεων. Αναλυτικές, αριθμητικές λύσεις και προσεγγιστικές μέθοδοι επίλυσης. Αποτελέσματα για τυπικές θαλάσσιες κατασκευές. Φορτίσεις σε φυσικούς θαλάσσιους κυματισμούς.

Η Γενική Χημεία έχει ως αντικείμενο τη μελέτη της σύστασης, της δομής, των μετατροπών και των ιδιοτήτων της ύλης, καθώς και τη μελέτη των σχέσεων μεταξύ μοριακών και μακροσκοπικών μεγεθών. Το μάθημα περιλαμβάνει τις βασικές έννοιες της Γενικής Χημείας σχετικά με τη δομή και τις καταστάσεις της ύλης, την ατομική θεωρία, τους χημικούς δεσμούς, τα διαλύματα, τη χημική κινητική, τη χημική ισορροπία και την ηλεκτροχημεία. Περιλαμβάνει επίσης την παροχή βασικών γνώσεων σε ειδικά θέματα Ανόργανης και Οργανικής Χημείας, όπως στην πυρηνική χημεία καθώς και στη χημεία νερού και ατμόσφαιρας. Ειδικότερα περιλαμβάνει τις παρακάτω ενότητες: Ατομική Θεωρία – Χημικοί Δεσμοί – Χημεία Στερεάς Kατάστασης – Ημιαγώγιμα Υλικά – Χημική Κινητική και Χημική Ισορροπία – Hλεκτροχημεία – Ηλεκτρολυτικά Διαλύματα – Επιμεταλλώσεις – Σύνθετα υλικά – Τοξικά χημικά σε ηλεκτροχημικές διεργασίες – Χημεία Οργανικών Επικαλύψεων – Πολυμερή – Φωτοχημεία και Φωτοηλεκτροχημεία – Αρχές Πυρηνικής Χημείας και Τεχνολογίας – Χημεία Νερού – Πόσιμο Νερό – Τεχνικές Αφαλάτωσης και Αποσκλήρυνσης Νερού – Ρύπανση Νερού – Θαλάσσια Ρύπανση – Αποκατάσταση Θαλάσσιου Περιβάλλοντος μετά από Ναυτικά Ατυχήματα – Χημεία Ατμόσφαιρας – Ατμοσφαιρική Ρύπανση. Το μάθημα περιλαμβάνει και επίδειξη εργαστηριακών ασκήσεων σχετικών με ηλεκτροχημεία και διάβρωση υλικών.

Στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών/τριών με τις βασικές έννοιες και αρχές σχεδιασμού, ανάλυσης, υλοποίησης και διοίκησης των Συστημάτων Παραγωγής και Διακίνησης Υλικών στη σύγχρονη βιομηχανία. Στο πλαίσιο του μαθήματος, ο/η φοιτητής/τρια έχει τη δυνατότητα εφαρμογής των θεωρητικών γνώσεων στην πράξη, με τη χρήση λογισμικού προσομοίωσης διακριτών γεγονότων και κοστολόγησης εργοστασίου. Το μάθημα περιλαμβάνει τις ακόλουθες ενότητες: - Επιλογή θέσης εγκαταστάσεως εργοστασίου. - Επιλογή μηχανολογικού εξοπλισμού. - Τεχνολογία Ομάδων. - Συστήματα δόμησης παραγωγικής διαδικασίας. - Χωροταξική διάταξη εργοστασίου. - Υπολογισμός επιφανειών τμημάτων. - Εκλογή εγγύτητας τμημάτων. - Λεπτομερειακή χωροταξία. - Αλγόριθμοι χωροταξίας. - Ενδοεργοστασιακές μεταφορές. - Οικοδομικά στοιχεία βιομηχανικού κτηρίου (Κάνναβος, Οροφή, Δάπεδο, Χρώματα, Ψυχολογία εργασίας). - Αποθήκευση. Αποθηκευτικά συστήματα. Αυτόματες αποθήκες. Συστήματα συλλογής. - Μηχανοργάνωση αποθηκών. - Ανάλυση οικονομικών / επιχειρηματικών παραμέτρων σχεδίασης - υλοποίησης εργοστασίου / αποθηκών. - Προσδιορισμός κοστών εγκατάστασης και λειτουργίας εργοστασίου. Αναμενόμενες χρηματοροές κατά τη λειτουργία.

Α: Εισαγωγή. Ορισμοί. Ιστορική αναδρομή στα συστήματα ελέγχου πλοίου. Ανασκόπηση Συστημάτων Ελέγχου: Βέλτιστος έλεγχος. Απαιτήσεις σχεδιασμού, περιορισμοί. Υλοποίηση: ψηφιακά συστήματα ελέγχου με Η/Υ. Ενισχυτική Μάθηση (AI RL). Β: Συστήματα ελέγχου μηχανής. Συστήματα ελέγχου μείωσης ρύπων. Διαθέσιμα συστήματα state-of-art. Προσομοίωση Συστημάτων Ελέγχου Πλοίων μείωσης ρύπων στο MATLAB/Simulink. Virtual sensors. Σχεδίαση με Νευρωνικό Δίκτυο. Ελεγχος με Ενισχυτική Μάθηση (AI RL). Εργασία: Σχεδιασμός και προσομοίωση συστήματος ελέγχου μείωσης ρύπων σε MATLAB/Simulink.

Ηλεκτρολογικές Εγκαταστάσεις Πλοίων: κανονισμοί, ηλεκτρικός ισολογισμός, επιλογή και παράλληλη λειτουργία γεννητριών, ηλεκτρικά δίκτυα, μελέτη βραχυκυκλωμάτων. Εισαγωγή στον αυτοματισμό πλοίων. Συστήματα Πρόωσης με Ατμό: περιγραφή τυπικής εγκατάστασης, θερμική ανάλυση συστημάτων πρόωσης με ατμοστρόβιλο, ναυτικοί ατμολέβητες, ναυτικοί ατμοστρόβιλοι. Ναυτικοί Αεριοστρόβιλοι: Τύποι, διατάξεις και μελέτη συμπεριφοράς αεριοστροβίλων. Κυψέλες καυσίμου. Εξοικονόμηση και Εναλλακτικές Πηγές Ενέργειας στα Πλοία.

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: Εισαγωγή στην Επιστήμη της Επιχειρησιακής Έρευνας (ΕΕ) Μεθοδολογία ΕΕ και Διάκριση Προβλημάτων Διαμόρφωση Προβλημάτων EE - μαθηματική διατύπωση προβλημάτων βελτιστοποίησης Γραμμικός Προγραμματισμός (ΓΠ) – Εισαγωγή, Γραφική Επίλυση, Γραμμικός Προγραμματισμός - Μέθοδος Simplex, Αναθεωρημένη Simplex Γραμμικός Προγραμματισμός Δυικό πρόβλημα, Ανάλυση ευαισθησίας Δέντρα αποφάσεων Δικτυωτή ανάλυση Δυναμικός προγραμματισμός Προσομοίωση διακριτών γεγονότων

Μονωτήρες, ημιαγωγοί και μέταλλα. Χαρακτηριστικές διόδων και εφαρμογές. Δίοδοι διασπάσεως, φωτοδίοδοι, δίοδοι εκπομπής φωτός, φωτοβολταϊκό φαινόμενο, ηλιακοί συσσωρευτές. Κυκλώματα διόδων, ανορθωτές. Χαρακτηριστικές τρανζίστορ και εφαρμογές. Το τρανζίστορ ως ενισχυτής και ως δέκτης. Ψηφιακά κυκλώματα, λογικές πύλες. Τελεστικοί ενισχυτές και εφαρμογές.

Το μάθημα παρέχει το βασικό υπόβαθρο για την κατανόηση και εφαρμογή των διεθνών απαιτήσεων ασφάλειας και προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος αναφορικά με τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των πλοίων. Ο φοιτητής μαθαίνει με κριτικό τρόπο τις προτεραιότητες των σύγχρονων κανονισμών ναυτικής ασφάλειας. Αναλύεται ο ρόλος τους κατά τη σχεδιαστική διαδικασία και επεξηγείται ο τρόπος ανάπτυξης, υιοθέτησης και εφαρμογής τους. Παρουσιάζονται στατιστικά των κυρίων τύπων ατυχημάτων, η εξέλιξη του επιπέδου ασφαλείας στη θάλασσα από τον 19ο αιώνα και συγκρίσεις με άλλους τύπους μεταφορών. Αναπτύσσεται μεθοδολογική προσέγγιση για τον ποσοτικό καθορισμό του επιπέδου ασφαλείας μηχανικών συστημάτων. Ορίζεται η έννοια της διακινδύνευσης, επεξηγείται η χρήση της ως μετρητική της ασφάλειας και αναλύονται, βάσει αυτής, τρόποι ποιοτικής και ποσοτική εκτίμησης του επιπέδου ασφαλείας συστημάτων. Περιγράφεται και αναλύεται το τεχνικό περιεχόμενο των βασικών διεθνών συμβάσεων για την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος: η διεθνής σύμβαση για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα (SOLAS), η διεθνής σύμβαση για τη γραμμή φόρτωσης (ILLC), η διεθνής σύμβαση για την αποφυγή της θαλάσσια και αέριας ρύπανσης από τα πλοία (MARPOL 73/78), η διεθνής σύμβαση για τον έλεγχο και τη διαχείριση θαλασσίου έρματος και ιζημάτων, η διεθνής σύμβαση για την ανακύκλωση των πλοίων. Επεξηγείται η χρήση πιθανοτικών μεθόδων σχεδιασμού με ιδιαίτερη ανάλυση της μεθόδου υπολογισμού της αναμενόμενης εκροής από δεξαμενόπλοιο σε περίπτωση τυχαίας σύγκρουσης ή προσάραξης. Παρουσιάζονται τα ιδιαίτερα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά των διαφόρων τύπων δεξαμενοπλοίων με έμφαση στις συνέπειες της χρήσης διπλών τοιχωμάτων. Συγκεκριμενοποιούνται ειδικότερα ζητήματα ασφάλειας και προστασίας περιβάλλοντος για τους άλλους κύριους τύπους πλοίου: ρευστοποίηση φορτίου και κατάκλυση πρωραίων διαμερισμάτων πλοίων μεταφοράς φορτίων χύδην, κατάκλυση και πυρασφάλεια επιβατηγών πλοίων, ειδικά ζητήματα ασφαλείας πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και αλιευτικών.

• Παραδείγματα εφαρμογής της μεθόδου Galerkin με πεπερασμένα στοιχεία σε μονοδιάστατα προβλήματα δύο συνοριακών τιμών και σε διδιάστατα προβλήματα Dirichlet. • Χώροι Hilbert, Θεώρημα Προβολής. • Προβλήματα Συνοριακών Τιμών και Μέθοδος Galerkin: Γενική ασθενής μορφή. Θεώρημα Lax-Milgram. Θεώρημα Galerkin. Γενική εκτίμηση σφάλματος. • Γενικευμένες παράγωγοι και χώροι Sobolev. Τύποι Green. • Ελλειπτικά προβλήματα συνοριακών τιμών. Ύπαρξη και μοναδικότητα. • Μέθοδοι Πεπερασμένων Στοιχείων για Ελλειπτικά Προβλήματα Συνοριακών Τιμών: Μονοδιάστατα πεπερασμένα στοιχεία. Tμηματικά πολυωνυμικές συναρτήσεις. Κυβικές συναρτήσεις Hermite και splines. Διδιάστατα και τρισδιάστατα πεπερασμένα στοιχεία. Εκτιμήσεις σφάλματος. • Μέθοδοι Πεπερασμένων Στοιχείων για Εξελικτικά Προβλήματα Συνοριακών Τιμών: Παραβολικά και υπερβολικά προβλήματα. • Εφαρμογές: Ροή ρευστού, Ροή θερμότητας, Φορτισμένη δοκός. • Πεπερασμένες Διαφορές: Μονοδιάστατο πρόβλημα δύο συνοριακών τιμών, Μη ομογενές πρόβλημα Dirichlet για εξίσωση Poisson (Σχήμα 5 σημείων), Εξίσωση θερμότητας (FTCS, Crank-Nicolson, Ευστάθεια), Υπερβολικά προβλήματα (CFL συνθήκη). • Στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση των βασικών μεθόδων πεπερασμένων στοιχείων και διαφορών για την επίλυση προβλημάτων συνοριακών τιμών, καθώς και των ποιοτικών χαρακτηριστικών των μεθόδων αυτών (ευστάθεια, επιλυσιμότητα γραμμικού συστήματος και εκτιμήσεις σφαλμάτων).